Η μέρα που γεννήθηκε ο Θεός του ποδοσφαίρου

Κάποτε αυτή η μέρα, η 30η Οκτωβρίου 1960, ήταν μέρα χαράς για όλους τους οπαδούς του Ντιέγκο Μαραντόνα. Ήταν η μέρα που γιόρταζε ο άνθρωπος που έδωσε άλλη διάσταση στο ποδόσφαιρο.

Από ψηλά στην εξέδρα τον έβλεπαν όλοι σαν γίγαντα που… κατάπινε κάθε αντίπαλο. Από κοντά πάλι ήταν ένας σίγουρα κοντός και πιθανότατα ατσούμπαλος που εάν δεν τον γνώριζες  θα τον προσπερνούσες χωρίς δεύτερη ματιά.

Λατρεύτηκε σε όλον τον κόσμο και το προσωπικό του δράμα, η εμπλοκή του με τη μαφία και τα ναρκωτικά, οι απόψεις του για τη ζωή και τους γύρω του τον έκαναν συμπαθή.

Ήταν αντισυμβατικός, αλλά και αυτοκαταστροφικός. Λες και ήταν προορισμένος να προσφέρει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και να τα χάνει έξω από αυτό.

Χρησιμοποιήθηκε από πολλούς, αλλά δεν κατάφερε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος τις υψηλές του γνωριμίες. Είναι νόμος. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει κάποιος, όσο πιο μεγάλες είναι οι γνωριμίες του την ώρα που τους χρειάζεται τους ψάχνει, αλλά δεν τους βρίσκει. Του μένει ο στρατός των θαυμαστών που δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο από το να συμπάσχει μαζί του.

Η ομάδα που τον λάτρεψε, η Νάπολι ήταν και η καταστροφή του. Η μεταγραφή του το 1984 στην Νάπολη έγινε με παρέμβαση του Λουίτζι Τζουλιάνο πρωτοκλασάτου στελέχους της μαφίας. Από τα μαύρα ταμεία της διοχετεύτηκαν τα λεφτά για τη μεταγραφή του.

Η καμόρα τον έκανε δικό της ποντάροντας στις αδυναμίες του. Γυναίκες ήθελε; Δεν χρειαζόταν να ψάξει, τις έστελνε, πάρτι και μεγάλη ζωή; Εύκολο, κοκαΐνη για αυτόν και τους φίλους του; Ελεύθερα.

Λες κι ήταν θέλημα της μοίρας, ο άνθρωπος που οδήγησε την Νάπολι στο πρωτάθλημα, έφερε την επανάσταση στον ποδοσφαιρικό νότο να γίνεται από στρατηγός μέσα στο γήπεδο ένα… πιόνι της έξω από αυτό.

Κανείς δεν έμαθε ποτέ πως βρέθηκε θετικός στην κοκαΐνη σε ποδοσφαιρικό αγώνα. Σοβαροί αναλυτές αναφέρουν ότι απλά δεν τους ήταν απαραίτητος και τον άφησαν απροστάτευτο.

Στον αγώνα με την Ελλάδα στο Αμερικανικό Μουντιάλ όταν τον είδαν στην κάμερα να πανηγυρίζει με τα μάτια να πετάνε σπίθες, το πρόσωπο να παραμορφώνεται κατάλαβαν ότι δεν θα πάει καλά το πράγμα. Σπάνια είχε πανηγυρίσει με τέτοιο πάθος ένα γκολ.

Λίγο αργότερα το αποτέλεσμα του ντόπινγκ κοντρόλ επιβεβαίωσε τις ανησυχίες τους.

Από εκεί και πέρα ο Μαραντόνα δεν υπάρχει ποδοσφαιρικά. Κάνει δηλώσεις, δίνει συνεντεύξεις, πουλά τη ζωή του και τα όσα έζησε, αλλά ευτυχισμένος δεν είναι.

Οι δαίμονες τον κυνηγούν. Δεν μπορεί να κάνει αυτό που ξέρει, ίσως το μόνο που μπορεί να κάνει τόσο καλά: Να παίζει μπάλα. Ούτε ως προπονητής ήταν καλός, απλά οι παίκτες τον σέβονταν, ούτε ως πρώην ποδοσφαιριστής μπόρεσε να κάνει σωστή διαχείριση του θρύλου του.

Τουλάχιστον οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό τους όταν ακούνε το όνομά του τις μεγάλες στιγμές που προσέφερε μέσα στο γήπεδο. Ο Μαραντόνα με το δέκα στην πλάτη είναι αυτό που θέλουν να θυμούνται όλοι και όλα τα άλλα τα κλείνουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, με δύσκολο συνδυασμό για να μην μπορεί να τον βρει κανείς και το παραβιάσει.

 Γεννήσεις

1888: Κώστας Τσικλητήρας, αθλητής στίβου (άλτης). Ολυμπιονίκης το 1912 στη Στοκχόλμη στο μήκος άνευ φοράς (3μ.37) και 3ος στο ύψος άνευ φοράς (1μ.55). Το 1908 στο Λονδίνο ήταν 2ος  και στα δύο αγωνίσματα. (1μ.55 στο ύψος άνευ φοράς και 3μ.23 στο μήκος άνευ φοράς). Πολυσύνθετο ταλέντο έπαιξε και ποδόσφαιρο στον Παναθηναϊκό, στον οποίο ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας αλλά και πόλο. Ομάδα του ήταν ο Πανελλήνιος. Το τέλος του ήταν τραγικό. Υπηρετώντας στην πρώτη γραμμή του μετώπου στη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα. Νωρίτερα είχε αρνηθεί ως Ολυμπιονίκης να κάνει χρήση των προνομίων του και να υπηρετήσει στα μετόπισθεν. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1913.

1928: Μπάμπης Κοτρίδης, ποδοσφαιριστής.  Ασχολήθηκε με το άλμα εις ύψος έχοντας δελτίο αθλητή στον Πανιώνιο. Το 1946 πηγαίνει ως ποδοσφαιριστής στον Ολυμπιακό όπου αγωνίστηκε μέχρι το 1961. Σπεσιαλίστας στα χτυπήματα πέναλτι. Από τα 38 σε επίσημα ματς ευστόχησε στα 36. Στην εθνική είχε 18 παρουσίες και ένα γκολ.  Πέθανε στις 18 Απριλίου 2009

1937: Κλοντ Λελούς, Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός. Δική του ταινία είναι το Ένας άντρας και μια γυναίκα που κέρδιε Χρυσό Φοίνκα και Όσκαρ Καλύτερης Ξένης ταινίας.

1959: Γιάννης Αγγελάκας, τραγουδιστής, μουσικός, ποιητής. Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από το συγκρότημα Τρύπες. Αργότερα ακολούθησε σόλο καριέρα.

1959: Παύλος Χαϊκάλης, ηθοποιός, πολιτικός

1960: Ντιέγκο Μαραντόνα, Αργεντινός ποδοσφαιριστής και προπονητής, Εμβληματική φυσιογνωμία του ποδοσφαίρου με απασχόλησε θετικά και αρνητικά με τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες, αλλά και την ιδιωτική του ζωή. Πέθανε στις 25 Νοεμβρίου 2020.

Θάνατοι

1910: Ερρίκος Ντυνάν (82 χρ.), Ελβετός, ιδρυτής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού. Διέθεσε όλη την περιουσία του για το μεγάλο του όραμα και τιμήθηκε το 1901 με το Νόμπελ Ειρήνης. Άφησε την τελευταία του πνοή σε γηροκομείο της Ζυρίχης, πάμπτωχος και ξεχασμένος.

1966: Γιώργος Θεοτοκάς (60 χρ.), λογοτέχνης, δικηγόρος, πολιτικός, από τους κορυφαίους διανοητές της γενιάς του.

1979: Παντελής Νικολαϊδης (37 χρ.), αθλητής (άλμα επί κοντώ), πολιτικός. Σκοτώνεται σε τροχαίο έξω από το Βελιγράδι όταν το Autobianchi που οδηγούσε συγκρούστηκε μετωπικά με αυτοκίνητο Γιουγκοσλάβου αξιωματούχου . Μαζί του σκοτώθηκε και η σύζυγός του. Το ζευγάρι πήγαινε οδικώς στο Παρίσι. Ήταν βουλευτής Πειραιά με το ΠΑΣΟΚ και πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ στην δεκαετία του ’60. Είχε πάρει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μεξικό, αλλά αποκλείστηκε στα προκριματικά με 4μ. 80, επίδοση που είχε επίσης επιτύχει στην Θεσσαλονίκη, στις 18/8/1968, δύο μήνες πριν από τους αγώνες

1988: Τάσος Λειβαδίτης (66 χρ.), δημοσιογράφος, ποιητής, συγγραφέας. Αδελφός του ήταν ο ηθοποιός Αλέκος Λειβαδίτης και ανιψιός του ο επίσης ηθοποιός Θάνος Λειβαδίτης. Λόγω των πολιτικών του φρονημάτων αντιμετώπισε διώξεις μέχρι το 1974. Προδικτατορικά εργάστηκε στην εφημερίδα Αυγή, ως κριτικός ποίησης, ενώ για βιοποριστικούς λόγους στη διάρκεια της δικτατορίας έγραφε με ψευδώνυμο στο περιοδικό Φαντάζιο. Εξαιρετικός ποιητής με λυρισμό επανήλθε στο προσκήνιο με την άνθιση των σόσιαλ μίντια όπου συχνά δημοσιεύονται αποσπάσματα τα από έργα του αφού ένα μεγάλο μέρος του έργου αφορά τον έρωτα. Ο ίδιος αυτοπροσδιοριζόταν ως μοντέρνος κομμουνιστής.

 2002: Αλίκη Διπλαράκου (90 χρ.), Μις Ελλάς και πρώτη Ελληνίδα Μις Ευρώπη (1930). Η παραβίαση του άβατου του Αγίου Όρους το 1930 έγινε παγκόσμιο θέμα. Έκανε τέσσερις γάμους, απέκτησε τέσσερα παιδιά.

2013: Νίκος Φώσκολος (85 χρ.), δημοσιογράφος, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, κριτικός κινηματογράφου και θεάτρου, συγγραφέας. Πολυγραφότατος, ξεκίνησε ως δημοσιογράφος, ενώ στη διάρκεια της θητείας του έγραφε ραδιοφωνικά χρονικά για τον σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Συνέχισε με σενάρια για το θέατρο και κυρίως για τον κινηματογράφο. Οι Αστυνομικές Ιστορίες, προσφερόμενο ραδιοφωνικό πρόγραμμα του προσέφεραν φήμη. Στην τηλεόραση άφησε εποχή με τον Άγνωστο Πόλεμο, το πρώτο σήριαλ που γνώρισε μεγάλη θεαματικότητα και χρόνια αργότερα με την Λάμψη στον ΑΝΤ1, αλλά και το Καλημέρα Ζωή. Στον κινηματογράφο δεκάδες οι ταινίες του με σημαντικότερες το Κονσέρτο για πολυβόλα, Το χώμα βάφτηκε κόκκινο και άλλες.

2016: Τζέιμς Γκαλάνος (92 χρ.), Αμερικανός σχεδιαστής μόδας με ελληνική καταγωγή. Έντυσε όλες τις μεγάλες προσωπικότητες της εποχής του, από την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και την Μέριλιν Μονρόε μέχρι την Νάνσι Ρίγκαν.

2019: Γιάννης Σπανός (85 χρ.), συνθέτης, πιανίστας, από τους σημαντικότερους της εποχής του. Ανέδειξε πλήθος καλλιτεχνών όπως η Καίτη Χωματά και ο Μιχάλη Βιολάρης . Κυκλοφόρησε 142 δίσκους 33 στροφών και CD.

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

«Νέο μπαμ» από τον Νίκο Καρβέλα - Η συνεργασία έκπληξη που έρχεται μετά την κόντρα με τη Βίσση

Το νέο δισκογραφικό βήμα του Νίκου Καρβέλα