Η Ελένη Χατζίδου παίρνει… πρωινό με την Espresso και μοιράζεται τις σκέψεις της μετά το ξαφνικό τέλος της εκπομπής
Από τον ΗΛΙΑ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ
Φωτογραφίες: Βαγγέλης Μασιάς
Νέα δισκογραφική στέγη, άγνωστο ακόμη τηλεοπτικό μέλλον και ένα συγκινητικό ντουέτο με τον πατέρα της. Η Ελένη Χατζίδου βρίσκεται μπροστά σε μια νέα επαγγελματική αφετηρία και δεν κρύβει ούτε τον ενθουσιασμό ούτε τις ανησυχίες της.
Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην «Espresso», μιλά για τη συνεργασία της με τη Heaven Music, αποκαλύπτει τι της άφησε το «Breakfast@Star», εξηγεί πώς βλέπει το μέλλον δίπλα ή μακριά από τον σύζυγό της Ετεοκλή Παύλου και σχολιάζει τις ανακατατάξεις που αλλάζουν τον χάρτη της ελληνικής τηλεόρασης.

Σήμερα υπέγραψες και επισήμως το συμβόλαιό σου με τη Heaven Music. Πώς αισθάνεσαι στο νέο σου μουσικό σπίτι;
Η Heaven έγινε η νέα μου δισκογραφική οικογένεια έπειτα από 13 ολόκληρα χρόνια. Ανοίγει ένας καινούργιος κύκλος, γίνεται μια όμορφη αρχή σε μια δυνατή και σημαντική εταιρεία.
Είμαι πολύ χαρούμενη για τους συνεργάτες που έχω και ξεκινάμε μαζί ένα πολύ ωραίο ταξίδι. Έχω μεγάλο ενθουσιασμό και ανυπομονησία, λες και ξεκινάω τώρα.
Αισθάνομαι όπως όταν μπήκα στη δισκογραφία το 2012 με το πρώτο μου single, το «Χειρότερα». Νιώθω ότι ετοιμάζεται να συμβεί ξανά κάτι εξίσου δυνατό.
Το πρώτο σου τραγούδι με τη σφραγίδα Heaven είναι ένα ντουέτο με τον μπαμπά σου, Τριαντάφυλλο Χατζίδη, το οποίο έχει τίτλο «Ακούς πατέρα;». Ποια είναι η ιστορία του;
Είναι ένα πολύ συναισθηματικό τραγούδι, που βάλαμε την ψυχή μας μέσα. Ένα κομμάτι βιωματικό 100%. Ένα ντουέτο με τον πατέρα μου, ο οποίος τραγουδάει πάρα πολλά χρόνια, χωρίς όμως να το κάνει ποτέ επαγγελματικά σε αυτό το επίπεδο.
Είχε την ευκαιρία να το κάνει, αν ήθελε, αλλά έβαλε μπροστά την οικογένειά του και επέλεξε να μην το προχωρήσει παραπέρα. Τον «σπόρο» του τραγουδιού, πάντως, μου τον «φύτεψε» εκείνος. Είχαμε τραγούδια και μουσικές συνέχεια στο σπίτι.
Η πρώτη φορά που τραγούδησα ήταν μαζί του, σε ένα γλέντι που κάναμε στο χωριό, και ενθουσιάστηκα γιατί είδα τον κόσμο να περνάει καλά με τον μπαμπά μου. Πήρα κι εγώ το μικρόφωνο, είδα τον κόσμο να διασκεδάζει και να χορεύει και είπα «αυτό θέλω να κάνω κι εγώ».
Τότε δεν είχα στο μυαλό μου ούτε αν θα γίνω γνωστή ούτε αν θα πω δικά μου τραγούδια. Είχα στο μυαλό μου απλώς ότι προσφέρω κάτι εκείνη τη στιγμή και ότι ο κόσμος περνάει καλά.
Μέσα στα χρόνια ο πατέρας μου έβλεπε μέσα από εμένα αυτό που ήθελε να κάνει ο ίδιος και το χάρηκε κιόλας.

Δεν σου έφερε δηλαδή αντίρρηση όταν αποφάσισες ν’ ασχοληθείς επαγγελματικά με το τραγούδι;
Καμία. Είχα πάει για σπουδές και, ενώ πολλοί γονείς, όταν αντιλαμβάνονται ότι το παιδί τους πάει να ξεφύγει από τον στόχο του, λένε «τι πας να κάνεις;», ο πατέρας μου, παράλληλα με τις σπουδές, μου επέτρεψε να ξεκινήσω να δουλεύω σε μαγαζί, γιατί κατάλαβε ότι είναι μια μεγάλη μου αγάπη, μια αγάπη που ένιωθε κι εκείνος.
Θα μπορούσε να μου πει να μην το κάνω, αφού με τα δικά του χρήματα σπούδαζα. Όμως με στήριξε και πιστεύω ότι το δικό του όνειρο συνεχίστηκε μέσα από εμένα.
Ήρθε, λοιπόν, η στιγμή να κάνουμε μαζί αυτό το τραγούδι, ένα ντουέτο που έγραψε ο Κυριάκος Γαληνός, ένας δημιουργός που έχει γράψει τραγούδια για μένα σε πολύ σημαντικές φάσεις της ζωής μου.
Έχει γράψει ένα ντουέτο που έχουμε κάνει με τον άντρα μου, τον Ετεοκλή, τους τίτλους της εκπομπής μας στο Star, αλλά και ένα άλλο κομμάτι για την εγκυμοσύνη μου, όταν περίμενα το μωρό μου.
Ο Κυριάκος Γαληνός είναι οικογένεια πια για μένα και, γνωρίζοντας τη σχέση που έχω με τον μπαμπά μου και την αδυναμία που του έχω, δημιούργησε αυτό το κομμάτι.
Στο στούντιο, όταν το ηχογραφήσαμε με τον μπαμπά μου, είχε πολύ κλάμα και συγκίνηση. Όταν κυκλοφόρησε, μας άρεσε πολύ το αποτέλεσμα. Ο πατέρας μου το έχει καμάρι και λέει πως «έκανα με το παιδί μου ντουέτο».

Τι άλλα τραγούδια υπάρχουν στα σκαριά με τη Heaven;
Είμαστε σε φάση αναζήτησης τραγουδιών, ώστε να βρεθεί σε πρώτη φάση ένα ρυθμικό, δυναμικό και χαρούμενο, με το οποίο θα ταυτιστεί ο κόσμος και θα θέλει να χορέψει και να ξεδώσει.
Παράλληλα, επειδή υπάρχουν πολλά φεστιβάλ μέσα στο καλοκαίρι, συζητάμε και για κάποιες ημερομηνίες live εμφανίσεων τον Ιούλιο. Γιατί τον Αύγουστο θέλω να φύγω διακοπές με την οικογένειά μου.
Ήταν μια πολύ απαιτητική χρονιά και έχω ανάγκη να ξεκουραστώ. Η αλήθεια είναι πως τα καλοκαίρια πάντα έκανα κάτι και από live. Και δισκογραφικά δεν το άφησα ποτέ εντελώς.
Δεν έκλεισα ποτέ την πόρτα στο τραγούδι. Ωστόσο, όταν δεν είσαι ενεργός δουλεύοντας συνεχώς σε κάποιο μαγαζί, μένει πίσω το μουσικό κομμάτι, όπως συνέβη και σε μένα λόγω της τηλεόρασης.
Σε περίπτωση που δεν κάνεις τηλεόραση τη νέα σεζόν, θα επιστρέψεις σε νυχτερινό κέντρο;
Βλέποντας και κάνοντας. Ανάλογα με τις προτάσεις θα κινηθώ. Θα δω τι μου αρέσει, πού νιώθω καλά, γιατί πρέπει και να νιώθεις καλά όταν είσαι κάπου.
Σίγουρα, όπως δεν έκλεισα την πόρτα στο τραγούδι αυτά τα τέσσερα χρόνια του «Breakfast@Star», έτσι δεν θα την κλείσω στην τηλεόραση. Θα δουλέψω.
Όπως καταλαβαίνεις, δεν έχω τίποτα λυμένο. Δεν είναι δηλαδή ότι υπάρχει πίσω μου κάποια περιουσία, ώστε να πω «θα κάτσω και δεν θα κάνω τίποτα».
Χαίρομαι, όμως, γιατί έχω κάνει επάγγελμα αυτά που αγαπώ. Δίνω την ψυχή μου και μου αρέσει πολύ. Οπότε θα τα βάλω κάτω, θα δω πού αισθάνομαι καλύτερα και θα πράξω αναλόγως.
Κάνοντας έναν απολογισμό στον τετραετή κύκλο του «Breakfast@Star» που ολοκληρώνεται, τι κρατάς και τι πετάς;
Τα κρατώ όλα, δεν πετάω τίποτα. Όλα είναι μαθήματα, ακόμη και οι δυσκολίες. Εγώ θυμάμαι μόνο τα καλά, τα κακά τα ξεχνάω.
Είναι και σαν άμυνα του οργανισμού μου αυτό, να αφήνω πίσω μου ό,τι μπορεί να με πλήγωσε. Τώρα δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι συγκεκριμένο για να σου πω.
Σκέφτομαι μόνο τα καλά: το ωραίο περιβάλλον, την όμορφη σχέση με τον σταθμό που μας εμπιστεύτηκε από την αρχή και αυτή η εμπιστοσύνη συνεχίστηκε μέχρι το τέλος.
Κρατάω επίσης το γεγονός ότι μας ενημέρωσαν για την ολοκλήρωση της εκπομπής έναν μήνα πριν. Οι περισσότεροι ακόμη δεν ξέρουν τι θα κάνουν και όλα είναι «στον αέρα». Εμάς μας ειδοποίησαν για να ξέρουμε τι θα κάνουμε και αυτό το κρατώ ως θετικό.
Θετικό ναι. Ξαφνικό;
Ναι, μας ήρθε ξαφνικό. Όχι μόνο σε μένα και στον Ετεοκλή. Νομίζω σε όλους.

Σκέφτεσαι το μέλλον σου στην τηλεόραση ως μονάδα ή μαζί με τον Ετεοκλή;
Αυτό δεν ήταν το δεδομένο από την αρχή. Έγινε βέβαια και ήταν πολύ ωραίο αυτό το δίδυμο.
Ταιριάξαμε, μας άρεσε πολύ η συνθήκη και νιώθαμε πολύ άνετα ο ένας με τον άλλον, αφού είμαστε ο ένας ο άνθρωπος του άλλου. Δεν σκεφτήκαμε ότι θα μας χαλάσει τη σχέση αυτό, είτε λόγω της φθοράς μιας καθημερινής εκπομπής είτε εξαιτίας κάποιας μεταξύ μας προστριβής, γιατί έχουμε πολύ γερές βάσεις.
Από την αρχή, όμως, είχαμε επικοινωνήσει ότι, αν ερχόταν μια στιγμή όπως αυτή, θα μπορούσαμε μια χαρά ο καθένας να χαράξει τον δικό του δρόμο. Ο Ετεοκλής θα μπορούσε να κάνει πάρα πολλά πράγματα στην τηλεόραση και όχι μόνο. Είναι τόσο ικανός!
Το να είναι μόνο εκείνος στην τηλεόραση και εσύ σε νυχτερινό κέντρο το «βλέπεις»;
Όλα τα «βλέπω». Και το να είναι ο Ετεοκλής στην τηλεόραση κι εγώ στο σπίτι να φροντίζω το παιδάκι μας το «βλέπω» επίσης. Και σε όλα θα είμαι από πίσω να ενισχύω και να βοηθάω όσο μπορώ. Μεταξύ μας δεν υπάρχει ανταγωνισμός, εννοείται.
Τι άλλο θα κάνεις τώρα που θα έχεις περισσότερο ελεύθερο χρόνο;
Γυμναστική! (γέλια). Θέλω λίγο να φροντίσω τον εαυτό μου σε αυτή τη φάση, γιατί έκανα πολλή γυμναστική και τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν προλάβαινα πολλά πράγματα που ήθελα, λόγω του πρωινού ξυπνήματος, σε συνδυασμό με τις άλλες υποχρεώσεις μου.
Για τέσσερα χρόνια κοιμόμουν στις 12 και στις 5 ξυπνούσα. Όπως καταλαβαίνεις, έχει συσσωρευτεί πολλή κούραση από αυτό.
Σίγουρα θέλω να κάνω κάποιο ταξίδι, να περάσω χρόνο με το παιδί και να κάνουμε πράγματα ως οικογένεια.
Το παιδί, όταν της είπα ότι τελειώνει η εκπομπή, το πρώτο πράγμα που με ρώτησε ήταν αν θα τη βάζω του χρόνου εγώ στο σχολικό. Αυτό τη νοιάζει. Να την ετοιμάζω εγώ τα πρωινά και να τη βάζω στο σχολικό.

Το γεγονός ότι γίνονται ανακατατάξεις στο τηλεοπτικό τοπίο, με εκπομπές που ολοκληρώνονται, ζώνες που καταργούνται, ανθρώπους που μένουν άνεργοι, πώς σε κάνει να νιώθεις;
Στενοχωριέμαι πολύ. Όταν μας είπαν ότι ολοκληρώνεται αυτή η ζώνη γενικά, σκέφτηκα πως είναι διαφορετικό να σου πουν ότι θα σε αντικαταστήσουν.
Και πάλι τη στενοχώρια σου την έχεις, αλλά λες «μείναμε τέσσερα χρόνια τουλάχιστον, μια χαρά, βάλαμε και μια σφραγίδα». Όταν, όμως, βλέπεις ότι όλο αυτό είναι τόσο γενικό και ότι κόβεται μια ολόκληρη ζώνη, σκέφτεσαι «πού θα απορροφηθεί όλος αυτός ο κόσμος;».
Μετά ακούς κι άλλα: απενεργοποιείται και η τάδε ζώνη, κόβεται το μπάτζετ της τάδε εκπομπής, από τους οκτώ ανθρώπους θα μείνουν οι τέσσερις. Δεν μπορείς να μην αναλογιστείς τι έρχεται.
Είναι πάρα πολύ δύσκολα και εμένα με στενοχωρεί όλο αυτό, γιατί αγαπώ την τηλεόραση και θέλω να είμαι σε αυτήν, θέλω να βρίσκομαι κάπου.
Δεν έχω λυμένο το οικονομικό μου, στο είπα και πριν. Εντάξει, μπορεί να έχω ένα plan B λόγω τραγουδιού, αλλά γενικά με προβληματίζει το προς τα πού πηγαίνει η τηλεόραση, που ήταν πάντα μια τόσο ζεστή συντροφιά για όλους.
Δηλαδή θα σβήσει αυτό το μέσο; Θα την ανοίγεις και θα βλέπεις μόνο επαναλήψεις;








