Καλεσμένη στο «Καλύτερα δε γίνεται» με τη Ναταλία Γερμανού βρέθηκε το μεσημέρι της Κυριακής η Άννα Δρούζα, η οποία μίλησε με ειλικρίνεια για την προσωπική της διαδρομή, την ψυχοθεραπεία και τα παιδικά της τραύματα.
Η γνωστή δημοσιογράφος εξήγησε πως οι δικές της εμπειρίες την έκαναν να στραφεί πιο ουσιαστικά σε θέματα ψυχικής υγείας, θέλοντας στη συνέχεια να ανοίξει έναν δημόσιο διάλογο γύρω από ζητήματα που αφορούν πολλούς ανθρώπους.
«Έχοντας πολλά παιδικά τραύματα, ξεκίνησα να δουλεύω ψυχοθεραπευτικά. Δεν βρήκα από την αρχή καλούς θεραπευτές, γιατί κι αυτό είναι ένα θέμα, να μπορέσεις να βρεις έναν σωστό θεραπευτή. Μετά όμως έκανα κάποια χρόνια θεραπείας με καλούς θεραπευτές και αυτό με έβαλε σε όλη αυτή την επιστήμη μέσα. Να αναγνωρίσω τι συνέβη σε μένα, να πιστέψω τι αξίζω κι εγώ σαν άνθρωπος», ανέφερε.
«Αυτό με βοήθησε να μαλακώσω σαν άνθρωπος, να μην έχω αγωνία για το αν θα με αγαπήσουν, δεν θα με αγαπήσουν, αν αξίζω ή δεν αξίζω. Είπα, αφού εμένα με βοήθησε τόσο πολύ, γιατί να μην το προτείνω και στους άλλους; Γιατί να μη γίνω μια γέφυρα επικοινωνίας που θα μιλήσει για πράγματα που αφορούν όλους μας; Όλοι μας έχουμε λίγο πολύ τα ίδια θέματα και τις ίδιες αγωνίες», πρόσθεσε.

Η απουσία της μητέρας της
Στη συνέχεια, η Άννα Δρούζα αναφέρθηκε στην απουσία της μητέρας της από τη ζωή της, χαρακτηρίζοντάς την ως την πιο δύσκολη εμπειρία που βίωσε μεγαλώνοντας.
«Εγώ μεγάλωσα χωρίς μητέρα. Και αυτό ήταν το πρόβλημα. Θυμάμαι κάποτε στην θεραπεία μου είχα ρωτήσει τον θεραπευτή μου τι σημαίνει να έχει μεγαλώσει ένα παιδί χωρίς μητέρα και μου είπε: “Είναι σαν να έχει συγκρουστεί με τρένο, μετωπικά”».

Όπως εξήγησε, μετά τον χωρισμό των γονιών της, μεγάλωσε με τον πατέρα της.
«Είχαν χωρίσει, η μαμά έφυγε, με κράτησε ο πατέρας μου. Δεν πουλάμε δράμα τώρα, αλλά αυτό ήταν ένα άτυχο γεγονός στη ζωή μου», ανέφερε.
Η απόφαση να αφήσει την τηλεόραση
Η Άννα Δρούζα μίλησε και για την απόφασή της να απομακρυνθεί από την τηλεόραση, προκειμένου να είναι παρούσα στην καθημερινότητα της κόρης της, Αριάδνης.
«Αυτό που με ενδιέφερε είναι η Αριάδνη να είχε μητέρα. Γι’ αυτό άφησα την τηλεόραση. Ήθελα να είμαι εκεί, να με βλέπει. Να βλέπει το βλέμμα μου. Να βλέπει τη λατρεία που είχα γι’ αυτήν. Αυτό της έδωσε δύναμη και ενθάρρυνση. Κατάλαβε ότι αξίζει. Αξίζει για τη μάνα της, για τον πατέρα της. Για τον Θανάση, γιατί και ο Θανάσης μεγάλωσε την Αριάδνη όταν ζούσαμε μαζί για κάποια χρόνια», κατέληξε.








