Η Ελένη Βουλγαράκη βρέθηκε καλεσμένη του Θανάση Πάτρα στην εκπομπή «Ψυχαγωγία Κυριακάτικα», που προβλήθηκε την Κυριακή στο OPEN.
Η παρουσιάστρια μίλησε για την προσωπική της ζωή, αλλά και για την απόφασή της να βρίσκεται στο πλευρό του Φώτη Ιωαννίδη στην Πορτογαλία.

Η νέα καθημερινότητα στην Πορτογαλία
Η Ελένη Βουλγαράκη αναφέρθηκε αρχικά στις αλλαγές που έφερε η ζωή στην Πορτογαλία, εξηγώντας πως αυτό που τη δυσκόλεψε περισσότερο ήταν η γλώσσα.
Όπως είπε: «δεν με δυσκόλεψε κάποια αλλαγή στην Πορτογαλία, τόσο πολύ, όσο κυρίως το θέμα της γλώσσας. Επειδή δεν μπορώ πολύ εύκολα να συνεννοηθώ και δεν έχω μάθει ακόμα τη γλώσσα, αν και προσπάθησα. Κατέβασα όμως μια εφαρμογή, ξεχνάω όμως ακόμα και βασικές λέξεις».

«Η ζυγαριά έγειρε στο να είμαι μαζί με τον άνθρωπο μου»
Στη συνέχεια, η παρουσιάστρια εξήγησε πως η επιλογή της δεν ήταν απλή, καθώς χρειάστηκε να βρει ισορροπίες ανάμεσα στη ζωή της στην Ελλάδα και στη σχέση της.
«Έχω να πάω έναν μήνα στην Πορτογαλία και θα πάω ξανά τώρα, μέσα στην εβδομάδα. Μου λείπει η ρουτίνα μου στην Ελλάδα αλλά, ταυτόχρονα, ήμουν σε ένα τέτοιο σταυροδρόμι ζωής που η ζυγαριά αναγκαστικά, δεν το λέω με την κακή έννοια, έγειρε πάρα πολύ στο να είμαι μαζί με τον άνθρωπο μου. Οπότε προφανώς μου λείπουν πράγματα που έκανα, είναι κεκτημένα μου και με καθορίζουν ακόμα».
Με τα λόγια της, η Ελένη Βουλγαράκη άφησε να φανεί πως η απόφαση να βρίσκεται δίπλα στον Φώτη Ιωαννίδη στην Πορτογαλία ήρθε σε μια περίοδο που έπρεπε να διαλέξει τι είχε μεγαλύτερη σημασία για εκείνη.
Η δουλειά στην Ελλάδα
Παρά τη νέα καθημερινότητα, η Ελένη Βουλγαράκη ξεκαθάρισε πως δεν έχει αφήσει πίσω της τη δουλειά της στην Ελλάδα.
«Δεν τα ‘χω αφήσει, δηλαδή αυτά κυνηγάω. Τα ίδια πράγματα κυνηγάω και δουλεύω και πολύ. Μπορεί να μην κάνω τα καθημερινά πράγματα, εννοώ πως δεν είμαι σε καθημερινή εκπομπή στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο, αλλά δουλεύω πολύ όταν έρχομαι στην Ελλάδα».
Η παρουσιάστρια συμπλήρωσε πως προσπαθεί να οργανώνει τις υποχρεώσεις της κάθε φορά που επιστρέφει.
«Έρχομαι εδώ το ελάχιστο δυο φορές τον μήνα, για πέντε ημέρες, που τα γκρουπάρω όλα μαζί αλλά κοιτάω να κάνω πράγματα και δεν απορρίπτω τίποτα…»








