Αποκαλύψεις που αλλάζουν όσα γνωρίζαμε για τις μεγαλύτερες επιτυχίες του έκανε ο Χρήστος Δάντης, μιλώντας στο vidcast «Stage Stories».
Ο γνωστός καλλιτέχνης άνοιξε τα χαρτιά του και περιέγραψε άγνωστες ιστορίες πίσω από τραγούδια που έγραψαν ιστορία, αποκαλύπτοντας πως πολλές φορές η επιτυχία ήρθε… κόντρα σε όλους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το άλμπουμ «Δαχτυλικά Αποτυπώματα», το οποίο, όπως είπε, δεν άρεσε καθόλου στη δισκογραφική εταιρεία όταν παρουσιάστηκε. «Ήταν όλοι με σκυμμένο το κεφάλι», θυμάται, τονίζοντας πως μόνο λίγοι πίστεψαν σε αυτό.

Κι όμως, όταν κυκλοφόρησε, η πραγματικότητα τους διέψευσε πανηγυρικά. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, τα τραγούδια κατέκλυσαν τα ραδιόφωνα και έγιναν απόλυτο hit του καλοκαιριού.
Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη προκαλεί η αποκάλυψη πως το «Παλιό μου παλτό» δεν προοριζόταν αρχικά για τον ίδιο, αλλά για τον Βασίλης Καρράς, ενώ και άλλα τραγούδια του είχαν απορριφθεί από πολλούς καλλιτέχνες πριν βρουν τον τελικό τους ερμηνευτή.
Ο ίδιος, πάντως, ξεκαθαρίζει πως δεν κρατά τα τραγούδια για τον εαυτό του, θεωρώντας την επιτυχία «δώρο» που πρέπει να μοιράζεται. «Αν φοβάσαι μήπως σε ξεπεράσουν, τότε κάτι κάνεις λάθος», λέει με νόημα.
Η παραλίγο συνεργασία με τον Πασχάλη Τερζή
«Μια συνεργασία που δεν έκανα, ήταν να κάνω και δεν έκανα, δεν έτυχε, ήταν με τον Πασχάλη Τερζή. Του έχω γράψει το “Έχει ένα φεγγάρι απόψε”, το “Δικαίωμά μου”, το “Κάνε σαματά”, το “Ανηφόρα”, “Τα μάτια κλείνω”, πολλά τραγούδια. Ο Πασχάλης με ενέπνεε πάρα πολύ, γιατί ήταν πιο κοντά στη μεγάλη μου αγάπη, τη μεγάλη μου αδυναμία, τον Καζαντζίδη. Μια φωνή που θύμιζε αυτούς τους “κλασικούς”, τους “αρχιτέκτονες” της μουσικής», μοιράζεται σε άλλο σημείο της κουβέντας ο Χρήστος Δάντης.
«Το “Παλιό μου παλτό”, ας πούμε, ήταν γραμμένο για τον Βασίλη Καρρά. Και δεν το ‘πε ο Βασίλης. Του λέει ”Α, βρες κανέναν άλλο του λέει να του ταιριάζει το τραγούδι που θα πω εγώ “ψιχουλάκια από σνακ και τέτοια”. Λοιπόν, ε και το πήρα και το έκανα demo τότε από τον Λάκη τον Παπαδόπουλο. Μου το σφύριξε αυτό η Κατερίνα Παπαδοπούλου, η γυναίκα του. Μου λέει “Πήγαινε στον Λάκη. Έχει ένα τραγούδι που λέγεται ‘Το παλιό μου παλτό’ και ζήτα του να στο βάλει να το ακούσεις”.
Ο Λάκης είχε στραβώσει με το τραγούδι. Το είχε γράψει χρόνια, το είχε σε μια κασέτα, το είχε αφήσει έτσι παρατημένο και είχε στραβώσει με το τραγούδι. Έλεγε “Δεν ξέρω τι θα το κάνω”. Αφού έψαξε μισή ώρα ανάμεσα σε κασέτες για να το βρει, το άκουσα το τραγούδι και μου ‘πεσε το στόμα, παιδιά, μου ‘πεσε το σαγόνι και του λέω ”Τι είναι αυτό ρε; Θα μου δώσεις την κασέτα να το πάρω να το κάνω ένα demo;”. Εντάξει, ήταν λίγο διαφορετικό ενορχηστρικά το τραγούδι.
Και το τροποποίησα έτσι λίγο, το άλλαξα και του το στέλνω το demo. Μου λέει ”Ε, ωραία το λες, αλλά δε θέλω,” μου λέει ”να το βγάλουμε το τραγούδι.” Του λέω ”Γιατί ρε συ;”. ”Ε, δε θέλω,” μου λέει ”Άσε να σου δώσω τα άλλα δύο που σου άρεσαν.”
Είχε στραβώσει με το τραγούδι. Πολύ. Και του έκανα τον άρρωστο εγώ. Τον πήρα τηλέφωνο μετά από δύο μέρες και του είπα ότι είμαι στο νοσοκομείο από τη στενοχώρια μου, ότι έπαθα στο στομάχι μου κτλ. επειδή δε θα τραγουδήσω το τραγούδι. Και αυτός ήταν πονόψυχος πολύ και μου λέει “άντε ρε, βγάλ’ το”», κατέληξε στην ιστορία του ο Χρήστος Δάντης.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









