Ο Γιώργος Μαζωνάκης δύο μήνες πριν τον θάνατό του είχε μιλήσει για όλα στον Τάσο Τρύφωνος και στην εκπομπή «Τετ-α-τετ».

«Αυτός ο χρόνος ήταν περιπετειώδης, μπορώ να πω. Φρόντισα μέσα σε αυτόν τον χρόνο να πάρω τα καλά στοιχεία που δίνει η κάθε δύσκολη κατάσταση οπότε έμαθα να μιλώ όποτε θέλω εγώ και όχι όποτε θέλουν οι άλλοι. Είναι μία τακτική που απέκτησα με τα χρόνια. Είμαι από τους ανθρώπους που θέλω να εξηγώ μία κατάσταση με γεγονότα και να έχω το μυαλό μου από μακριά, όχι σε θυμό και νεύρα, να παίρνω την απόστασή μου. Δεν παρακολούθησα τίποτα απ’ ό,τι έλεγαν. Για πολλά χρόνια τέτοιου είδους έκθεση μού έφερνε τρόμο, από εκεί και με την εμπειρία που απέκτησα κατάλαβα ότι είναι πιο καλή η ησυχία. Αν κάποιος με έπαιρνε τηλέφωνο και μου έλεγε να ανοίξω την τηλεόραση γύριζα πλευρό και κοιμόμουν.
Διαβάστε επίσης: Απασφάλισε ο Χασαπόπουλος για Μαζωνάκη: «Μπροστά στις κάμερες έξω από το νοσοκομείο έκλαιγαν και αγκαλιάζονταν – «Κάποιοι να μη χύνουν τώρα κροκοδείλια δάκρυα»

Η Βάσω δεν ήταν μάνατζέρ μου, ήταν συνεργάτης, δεν αποφάσιζε για μένα, τις αποφάσεις τις έπαιρνα μάνατζέρ εγώ. Αυτό άρχισε να αλλάζει αρκετά χρόνια πριν. Είμαι ένας άνθρωπος που για να πάρω μία απόφαση πρέπει να το δω από όλες τις πλευρές. Οπότε υπήρξε μια σειρά καταστάσεων μέχρι να σταματήσουμε τη συνεργασία μας. Δεν ήταν από τη μια μέρα στην άλλη. Ήταν μια ιστορία που ξεκίνησε αρκετό καιρό πριν γίνει γνωστή. Περάσαμε από κουβέντες σε κουβέντες και κατάλαβα ότι δεν μπορούμε να συνεργαστούμε πια. Πολύ φυσιολογικά. Τον τελευταίο χρόνο αυτό έγινε έντονο από τη πλευρά της οικογένειας, όχι από εμένα. Τα πράγματα άρχισαν να γίνονται περίεργα όταν είχαμε μία διαφωνία με ένα ακίνητο. Έγινε μια μεταβίβαση. Η Βάσω είχε το πληρεξούσιο, το οποίο ίσχυε και δεν ίσχυε. Δεν ήταν καλυμμένη νομικά γιατί δεν υπήρχε η δική μου υπογραφή. Στο πληρεξούσιο την υπογραφή την έκανε η αδελφή μου.
Άρχισε ο χορός του παραλόγου, ούτε με την μία πλευρά ούτε με την άλλη. Έλεγα πράγματα που αμφισβητούσε η οικογένεια. Οπότε άρχισε να γίνεται ένα χάος και έπρεπε σιγά σιγά να ξεμπερδεύουμε τον κόμπο. Για να μην το φέρω τόσο μεγάλο, ήμουν το “όνομα” της οικογένειας. Κάθε παιδί θα βοηθούσε την οικογένειά του οικονομικά και το βρίσκω και πάρα πολύ σωστό, όπως και η οικογένειά μου στο παρελθόν. Η οικογένειά μου με ακολουθούσε παντού, με στήριζε. Ποτέ δεν ένιωσα ότι με έβλεπαν ως Μαζωνάκη και όχι ως Γιώργο. Τα πράγματα τα θεωρώ πιο απαλά σήμερα. Δεν θεώρησα ποτέ ότι ο εαυτός μου είναι ο υπέρτατος, ο μοναδικός. Πιο πολλές φορές τον εαυτό μου τον υποβίβαζα. Αυτό από κάπου το πήρα προφανώς. Θεωρώ ότι 100% ότι έχω μερίδιο ευθύνης σε ό,τι έγινε με την οικογένειά μου. Τα πράγματα τα έβλεπα εντελώς παιδικά. Ανακάλυψα πολλά πράγματα μέσα από αυτό που δεν ήμουν. Υιοθέτησα ότι είμαι αντιπαθής και αλαζόνας χωρίς να είναι δικά μου. Πρέπει να δούμε τον εαυτό μας απ’ έξω για να δούμε πραγματικά ποιοι είμαστε. Βίωσα πολλές χειριστικές καταστάσεις. Είμαι αυτός που δεν θα ταλαιπωρούσα κάποιον, είχα μία ευγένεια που μπορούσε να με καταστρέψει με την έννοια να μην ξεβολέψω τους άλλους. Καθόμουν εκεί μέχρι να αλλάξει από μόνο του το πράγμα χωρίς να διεκδικήσω.

Αν μου έλεγε κάποιος ότι δεν θα μιλούσα με την οικογένεια θα του έλεγα ότι δεν περνούσε ποτέ από το μυαλό μου. Ακόμα και τώρα μερικές φορές αισθάνομαι ότι θα με τσιμπήσουν και θα ξυπνήσω. Ήρθαν στο σπίτι ακάλεστοι βασικά. Ήρθαν και οι 4. Εγώ ήμουν μόνος μου και είχα απέναντί μου την οικογένειά μου που επίσης δεν μπορούσα να το χωνέψω. Ο λόγος που ερχόντουσαν ήταν όχι για να τα βρούμε στα οικονομικά θέματα, αλλά για να μου πουν ότι αυτά που λέω δεν ισχύουν, το οποίο το βρίσκω αρκετά τραγικό.

Κάποιες στιγμές η οικογένεια άρχισε να γκρεμίζεται στο μυαλό μου αλλά επειδή είμαι ένας άνθρωπος της οικογένειας όχι τύπου να την στηρίζω ακόμα και στο λάθος. Αν υπάρχει μια διαμάχη ανάμεσα σε σένα και την οικογένειά μου και έχει άδικο η οικογένειά μου, εγώ θα πάρω το μέρος του δικαίου γιατί ένα είναι το δίκαιο.

Πιστεύω ότι είναι λάθος “το αίμα νερό δεν γίνεται”.
Νομικά το θέμα δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, θα αρχίσω να κινούμαι νομικά. Ισχύει η αγωγή του 1.000.000 για τον εγκλεισμό. Θα προχωρήσω. Η δικαστική διαμάχη δεν παρατείνει τον πόνο σε μένα γιατί είμαι αποφασισμένος οπότε δεν μου δημιουργεί συναισθήματα. Το παρελθόν μας φέρνει εδώ που είμαστε αλλά δεν πρέπει να μένεις στο παρελθόν.
Σαν άνθρωπος φυσικά θα σκέφτομαι το παρελθόν με το παρόν, παλεύουμε για να ζούμε το τώρα. Έχει να κάνει με τη διαχείριση του πράγματος. Μου έλεγαν να μην κάνω δουλειές με συγγενείς, αλλά τα άκουγα λίγο κλισέ κι εγώ με την πεπατημένη και τα κλισέ δεν είμαι πάντα σύμφωνος. Έχασα χρήματα, μπαίνουν κι άλλοι συνεργάτες, όχι μόνο η οικογένεια, χάθηκαν όλα αυτά, και οι άνθρωποι και τα χρήματα και όλα».
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









