Έφυγε από τη ζωή το πρωί του Σαββάτου η Δέσποινα Τομαζάνη, ηθοποιός και συγγραφέας με πολυετή παρουσία στον ελληνικό κινηματογράφο, το θέατρο και τα γράμματα.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η Δέσποινα Τομαζάνη νοσηλευόταν τις δύο τελευταίες ημέρες σε νοσοκομείο της Αθήνας και πέθανε έπειτα από πνευμονικό οίδημα.
Υπήρξε ένα από τα πρόσωπα που σημάδεψαν τη «Γλυκιά Συμμορία» του Νίκου Νικολαΐδη, ενώ η καλλιτεχνική της διαδρομή εκτεινόταν πολύ πέρα από τον κινηματογράφο.

Από τη Χίο στη διεθνή σκηνή
Η Δέσποινα Τομαζάνη γεννήθηκε στη Χίο την 1η Ιουνίου 1945 και είχε καταγωγή από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας και τα Κοτύωρα.
Σπούδασε θέατρο στην Αθήνα, ενώ συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, όπου ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο και το θέατρο. Παράλληλα, σπούδασε χορό και παντομίμα στην Ακαδημία Μπαλέτου της Στοκχόλμης.
Η σχέση της με τη σκηνή ξεκίνησε από τα 18 της χρόνια. Στην πορεία εργάστηκε σε ελληνικά και γαλλικά θέατρα, ενώ συμμετείχε σε παραγωγές του ελληνικού, σουηδικού, αμερικανικού και γαλλικού κινηματογράφου.

Η «Γλυκιά Συμμορία» και οι σημαντικοί ρόλοι
Ανάμεσα στις ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε ήταν η «Γλυκιά Συμμορία» του Νίκου Νικολαΐδη, η «Φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, το «Τέλος Εποχής» του Αντώνη Κόκκινου και η «Περιπλάνηση» του Χρήστου Χριστοφή.
Στη φιλμογραφία της περιλαμβάνονται επίσης οι ταινίες «Μουντστώντ (Αντίσταση)» του Πέτερ Βέστερ, «Aμαλα-Κάμαλα» του Μπενκτ Λαγκερκβιστ και «Ντον Ζουάν» του Ροζέ Βαντίμ.
Για την ερμηνεία της στην ταινία «L’ ombre de la terre» του Tajeb Louichi είχε τιμηθεί με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μεσογειακών χωρών.

Παράλληλα, έγραψε διαλόγους, έπαιξε και συνεργάστηκε στο σενάριο της σουηδικής ταινίας «Με λένε Στέλιο», που είχε αποσπάσει βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ Βενετίας το 1973.
Υπήρξε επίσης συν-σεναριογράφος στην «Ελεύθερη Κατάδυση» του Γιώργου Πανουσόπουλου και υπέγραψε το σενάριο της ταινίας «Το φως που σβήνει» του Βασίλη Ντούρου.

Η πορεία της στο θέατρο και την τηλεόραση
Στο θέατρο είχε σημαντική παρουσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Ερμήνευσε την «Ηλέκτρα» στο Ηρώδειο, στο Τάουν Χολ της Νέας Υόρκης και στο Τόκιο, ενώ στο γαλλικό θέατρο συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στην «Αρραβωνιαστικιά του Νερού» του Ταχάρ Μπεν Ζελλούν και στην «Περσεφόνη» του Γιάννη Ρίτσου σε σκηνοθεσία Ζακ Λακαριέρ.
Ως σκηνοθέτις παρουσίασε έργα όπως «Ο Μπαμπάς ο Πόλεμος» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, «Χιώτικο Παραμύθι», «Χιροσίμα Αγάπη μου» και «Ίντα».

Στην τηλεόραση έγραψε τα σενάρια για το «Μέντιουμ» και το «Το Φύλλο, το Πηγάδι και τ’ Αγγέλιασμα», βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού.
Ως ηθοποιός εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως «Φάκελος Αμαζών», «Γκάστερμπάιντερ», «Ομίχλη», «Μέντιουμ» και «Το φύλλο».

Η συγγραφική της διαδρομή
Η Δέσποινα Τομαζάνη είχε έντονη παρουσία και στη λογοτεχνία, με έργα στην ποίηση, το θέατρο, το διήγημα και το μυθιστόρημα.
Βιβλία της είχαν μεταφραστεί στα γαλλικά, γερμανικά, τουρκικά, αγγλικά και ιταλικά.
Ανάμεσα στα έργα της ήταν τα «Το Αμίλητο Νερό», «Χιώτικο Παραμύθι», «Το Καφενείο των Ψεμάτων», «Φωτιά μέσα στο Νερό», «Ιντα», «Εξ αιτίας του αινίγματος», «Θηλυκό Νόμισμα» και «Εκτός, Δικτύου».
Τελευταίο της βιβλίο ήταν το «Το βιβλίο που δεν γράφτηκε», ένα ιστορικό αφήγημα που διαδραματίζεται στη Χίο και αφορά τον Χιώτη ήρωα της Επανάστασης Αντώνη Μπουρνιά.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









