Λάμψη στο «Μπλε δωμάτιο» με την υπογραφή Ιωνά

Έξω έβρεχε εκείνη την ημέρα, όμως στο θέατρο Αλκμήνη η θερμοκρασία ανέβαινε επικίνδυνα! Όχι μόνο εξαιτίας των ερωτικών παιχνιδιών που ξεδιπλώνονταν επί σκηνής, αλλά κυρίως χάρη στη μοναδική χημεία δύο ηθοποιών που γνωρίζονται όσο λίγοι.

Από τον ΗΛΙΑ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ

Φωτογραφίες: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΣΙΑΣ

Η Λουκία Παπαδάκη και ο Τζώνυ Θεοδωρίδης, το αγαπημένο πρωταγωνιστικό δίδυμο που συνδέθηκε με τη θρυλική τηλεοπτική «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου, συναντιέται ξανά, τρεις και πλέον δεκαετίες μετά, αυτή τη φορά στο θεατρικό σανίδι, για να μας βάλει στον ιδιαίτερο, απρόβλεπτο και γεμάτο ανατροπές κόσμο του «The Blue Room» («Το Μπλε Δωμάτιο»). Η «Espresso» βρέθηκε στη γενική πρόβα της παράστασης, που φέρει τη σκηνοθετική σφραγίδα του Μανώλη Ιωνά, και πήρε μια πρώτη γεύση από όσα ετοιμάζονται.

Μπροστά στα μάτια μας οι δύο γνώριμες φυσιογνωμίες «μεταμορφώνονταν» διαρκώς στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού ρόλων ενός ζευγαριού που, σύμφωνα με το στόρι, προσπαθεί να ξαναβρεί τη χαμένη ερωτική του σπίθα. Ρούχα που αλλάζουν, βλέμματα που ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα, κινήσεις με χειρουργική ακρίβεια και ένας διαρκής σκηνικός διάλογος, στον οποίο το χιούμορ συναντά τη δραματική ένταση.

Και μπορεί το τηλεοπτικό παρελθόν να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κοινής τους διαδρομής, ωστόσο οι δύο ηθοποιοί δεν δείχνουν καμία διάθεση να ζουν με αναμνήσεις. «Ούτε καν! Το μόνο που έχει μείνει από τη “Λάμψη” είναι μια ωραία ανάμνηση» μας λέει χαρακτηριστικά ο Τζώνυ Θεοδωρίδης. Η Λουκία Παπαδάκη συμφωνεί, επισημαίνοντας με το ευθύ και χειμαρρώδες ύφος της πως «το κάναμε, το ζήσαμε, τελείωσε!»

Λουκία Παπαδάκη και Τζώνυ Θεοδωρίδης στη γενική πρόβα

Εκείνο, όμως, που εξακολουθεί να τους ενώνει είναι κάτι πολύ βαθύτερο από μια επιτυχημένη τηλεοπτική συνεργασία. «Η “Λάμψη” ήταν η αφορμή που συναντηθήκαμε και συνδεθήκαμε σαν οικογένεια. Η κοινή αφετηρία, γιατί με τον Τζώνυ κάναμε και άλλα πράγματα μαζί μετά. Είμαστε απολύτως συνδεδεμένοι όλα αυτά τα χρόνια και σε πολύ προσωπικό επίπεδο, σε επίπεδο εκμυστηρεύσεων, εμπιστοσύνης» εξομολογείται η ηθοποιός.

Αυτή η οικειότητα, άλλωστε, είναι το μεγάλο τους όπλο στη νέα θεατρική συνάντηση. Όπως μας εξηγούν, γνωρίζουν τόσο καλά ο ένας τον άλλον, ώστε πολλές φορές αρκεί ένα βλέμμα για να συνεννοηθούν. «Με τον Τζώνυ συνεννοούμαστε με ένα κούνημα των φρυδιών. Κυριολεκτικώς κουνάει ο ένας το φρύδι του και ο άλλος καταλαβαίνει τι θέλει. Προστατεύουμε ο ένας τον άλλον. Προωθούμε και προάγουμε ο ένας τον άλλον. Διορθώνουμε ο ένας τον άλλον, δίνουμε ιδέες ο ένας στον άλλον» λέει η Λουκία, η οποία δεν κρύβει πόσο σημαντικό είναι να αισθάνεται ασφαλής πάνω στη σκηνή.

Ο Τζώνυ, από την πλευρά του, υπογραμμίζει πως το σημαντικότερο είναι να υπάρχει πραγματική ομάδα: «Το δέσιμό μας με τη Λουκία θα το καταλάβουν αυτοί που θα δουν την παράσταση και θα καταλάβουν και αυτό που λέω αυτή τη στιγμή, γιατί πιστεύουμε ότι αυτό θα βγει προς τα έξω, στον κόσμο». Και όταν τον ρωτάμε τι ήταν εκείνο που τον κέντρισε περισσότερο στο έργο, η απάντηση έρχεται αφοπλιστικά. «Η Λουκία!» λέει χαμογελώντας, πριν εξηγήσει πως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι οι συνεχείς μεταμορφώσεις, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά.

Ο σκηνοθέτης Μανώλης Ιωνάς στην πρόβα

Έργο-καθρέφτης των σύγχρονων σχέσεων

Το «The Blue Room» του σπουδαίου Βρετανού δραματουργού David Hare, βασισμένο στο εμβληματικό «La Ronde» («Ερωτικό Γαϊτανάκι») του Arthur Schnitzler, παρακολουθεί ένα ζευγάρι που, έπειτα από χρόνια κοινής ζωής, γάμο και οικογένεια, διαπιστώνει πως η ερωτική του σύνδεση έχει αρχίσει να ξεθωριάζει. Αποφασίζουν, λοιπόν, να δοκιμάσουν ένα διαφορετικό παιχνίδι: συναντιούνται σε ένα μπλε δωμάτιο ξενοδοχείου και αναλαμβάνουν διαδοχικά διαφορετικές ταυτότητες, αναζητώντας μέσα από τους ρόλους που υποδύονται κάτι από τη χαμένη επιθυμία τους.

Δέκα διαφορετικές εικόνες, πολλαπλά πρόσωπα και μια αδιάκοπη εναλλαγή ανάμεσα στο παιχνίδι και στην πραγματικότητα. Και εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σκηνοθετικά ευρήματα του Μανώλη Ιωνά: τίποτα δεν γίνεται κρυφά από το κοινό. Οι θεατές παρακολουθούν τις μεταμορφώσεις, τις αλλαγές των κοστουμιών και τις εναλλαγές των χαρακτήρων σε κοινή θέα. «Είναι πολύ μεγάλη πρόκληση για εμάς, γιατί θέλει πολύ ειδικές ισορροπίες, αλλά είναι και πολύ μεγάλη πρόκληση για το κοινό, γιατί ξαφνιάζεται συνέχεια από αυτό το πέρα δώθε που γίνεται» εξηγεί η Λουκία Παπαδάκη.

Ο σκηνοθέτης Μανώλης Ιωνάς, που παρακολουθεί με ενθουσιασμό την πορεία των προβών, δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τους δυο πρωταγωνιστές. «Τα παιδιά είναι θησαυροί. Είναι τόσο πληθωρικοί, τόσο συνεργάσιμοι, τόσο ταλαντούχοι, που κυριολεκτώ. Κάθε μέρα που βρισκόμαστε μου δίνουν πάρα πολύ υλικό για να χτίσω αυτούς τους δύο ήρωες» μας λέει. Και προσθέτει με χιούμορ: «Τους λέω συνέχεια “σταματήστε, δεν θέλω να μου δίνετε άλλο έμπνευση”, γιατί επειδή παθιάζομαι και τρελαίνομαι, δεν θα τελειώσουμε ποτέ!»

Για τον ίδιο, η σκηνοθεσία δεν είναι μια σειρά αυθαίρετων οδηγιών, αλλά ένα καλά οργανωμένο σχέδιο, στο οποίο καθοριστικό ρόλο παίζουν η αλληλεπίδραση και η χημεία των συντελεστών. «Το πιο σημαντικό για μένα είναι αυτή η αλληλεπίδραση, αυτή η χημεία που κάποιες φορές συμβαίνει με τους ηθοποιούς και τους συντελεστές και βγάζει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Αυτό που έχει σημασία στις συνεργασίες είναι να γουστάρουν όλοι».

Κι αν το έργο μιλά για την επιθυμία, την απιστία, τη μοναξιά και την εξουσία μέσα στις σχέσεις, η επικαιρότητά του μοιάζει αδιαμφισβήτητη. «Το ζευγάρι στο “Μπλε Δωμάτιο” έχει χάσει την επικοινωνία του, έχει χάσει τον σύνδεσμο αυτόν που έκανε τον έναν να κοιτάζει τον άλλον και να λέει “εδώ είναι ο κόσμος μου”» παρατηρεί η Λουκία Παπαδάκη. Για εκείνη, το πιο επικίνδυνο σημείο μιας σχέσης δεν είναι απαραίτητα η απουσία του πάθους, αλλά η απώλεια εκείνης της ουσιαστικής σύνδεσης που κάνει δυο ανθρώπους να αισθάνονται πως ανήκουν ο ένας στον άλλον, χωρίς να χάνουν την ατομικότητά τους.

Οι δύο ηθοποιοί δεν αποφεύγουν ούτε τις πιο δύσκολες συζητήσεις. Η κουβέντα φτάνει μέχρι τη βία κατά των γυναικών και τις γυναικοκτονίες, με τον Τζώνυ Θεοδωρίδη να εκφράζει τον αποτροπιασμό του για τα περιστατικά που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας. Ακόμη ένα σκοτεινό κομμάτι της ανθρώπινης συμπεριφοράς που, με διαφορετικό τρόπο, συνομιλεί με τα ερωτήματα της παράστασης.

Το ταξίδι του «The Blue Room», σε σκηνοθεσία Μανώλη Ιωνά, μετάφραση Μιχαέλας Αντωνίου, κινησιολογική επιμέλεια Ρούλας Κουτρουμπέλη και φωτισμούς Μανώλη Μπράτση, ξεκινά στις 2 Νοεμβρίου από τη Χαλκίδα, με σταθμούς σε πόλεις της ελληνικής περιφέρειας και του εξωτερικού, μεταξύ αυτών και η Κύπρος. Την επόμενη θεατρική σεζόν η παράσταση θα παρουσιαστεί και στην Αθήνα, στο θέατρο Αλκμήνη, εκεί όπου πραγματοποιήθηκαν οι πρόβες που παρακολούθησε η «Espresso».

«Πρέπει να το βάλουμε στο μυαλό μας να βγαίνουμε από την Αθήνα» λέει ο Τζώνυ, εξηγώντας πως στόχος είναι μια δυνατή αθηναϊκή παραγωγή να ταξιδέψει και να συναντήσει το κοινό της περιφέρειας. Η Λουκία, πάλι, αντιμετωπίζει την περιοδεία με τον δικό της αυθορμητισμό: «Η περιοδεία μού αρέσει, αρκεί να υπάρχει καλή παρέα». Και, στην προκειμένη περίπτωση, η παρέα φαίνεται πως είναι το μεγάλο ατού. Γιατί, αν κάτι γίνεται ξεκάθαρο παρακολουθώντας τους δυο ηθοποιούς στη σκηνή, είναι πως η σχέση τους δεν στηρίζεται απλώς σε μια κοινή τηλεοπτική ανάμνηση, αυτή της «Λάμψης», αλλά σε μια σπάνια καλλιτεχνική συνεννόηση. Απλώς βρίσκουν κάθε φορά που συνεργάζονται έναν καινούργιο τρόπο να… λάμψουν.

Διαβάστε ακόμη

MEDIA

The Voice - Συγκινήθηκε η Πάολα: «Αυτό το τραγούδι μου θυμίζει πόσο δυνατή είμαι»

Η Πάολα συγκινήθηκε στο The Voice με την ερμηνεία της Σοφίας Κωστίδου και εξήγησε τι σημαίνει για την ίδια το τραγούδι «Εγώ σ’ αγάπησα…