❱❱ Η ηθοποιός, που προλαβαίνει τα πάντα, μιλάγια τους ρόλους της σε θέατρο και τηλεόρασηΑπό τη
ΜΑΡΙΑ ΑΝΔΡΕΟΥ
Φέτος είναι η χρονιά της! Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου έκλεψε τις εντυπώσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κρατώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Εκάβης στο «Τρίτο στεφάνι» και τώρα συγκινεί τους πάντες με τον ρόλο της Γεσθημανής, της μάνας του Στέλιου Καζαντζίδη, στην παράσταση για τη ζωή του, στο Θέατρο του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος».
Η επιτυχία της έρχεται να ολοκληρωθεί με τον ρόλο της Μέλπως -θυμίζει έντονα τη θεία από το Σικάγο- στην κωμική σειρά του ΑΝΤ1 «Κάτι χωρισμένα παλικάρια».
Υποχρεώσεις
Η «Espresso» συνάντησε την ηθοποιό στο καμαρίνι της, λίγο πριν ανέβει στη σκηνή και με μεγάλη χαρά μίλησε για όλα: «Κάθε φορά που ο σκηνοθέτης Βασίλης Θωμόπουλος μού ζητούσε να πάρω μέρος σε κάποιες από τις δουλειές του, δεν μπορούσα, γιατί είχα άλλες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Φέτος, επιτέλους, συναντηθήκαμε και, παρότι κατεβαίνω στο στούντιο της Finos Films (σ.σ.: Σπάτα) και μετά φεύγω τρέχοντας για το θέατρο (σ.σ.: Ταύρος), δεν καταλαβαίνω την κούραση, γιατί περνάω θαυμάσια» αναφέρει η ηθοποιός και συμπληρώνει:
«Η ηρωίδα μου, η Μέλπω, έρχεται από την Αμερική με σκοπό να επεκτείνει τις προσοδοφόρες επιχειρήσεις της στην Ελλάδα, αλλά βασικά αυτό που θέλει είναι να γυρίσει πίσω στις ρίζες της. Αν έχετε γνωρίσει ομογενείς της διασποράς, θα δείτε ότι όσοι έχουν κάνει χρήματα, οικογένεια, έναν κύκλο ζωής, έχουν μόνο ένα όνειρο: να επανέλθουν στην Ελλάδα, να πατήσουν τα χώματα όπου γεννήθηκαν και να πεθάνουν σ’ αυτά. Η Μέλπω, λοιπόν, είναι μια σαρωτική γυναίκα, έξυπνη και θυελλώδης. Γι’ αυτό έχει στη ζωή της και έναν πιο νέο άνδρα από εκείνη (Πατρίκιος Κωστής). Κι αυτή η διαφορά δεν είναι χυδαία» μας λέει.
Με έναν περίεργο τρόπο, και στο θέατρο και στη μικρή οθόνη η ηθοποιός καταπιάνεται φέτος με το θέμα της ξενιτιάς!
«Ο Στέλιος Καζαντζίδης είναι ο τραγουδιστής της ξενιτιάς. Υποδυόμενη τη μητέρα του, τη Γεσθημανή, μια γυναίκα που κλήθηκε να γίνει και μάνα και πατέρας για να αναθρέψει την οικογένειά της, καθώς χήρεψε πολύ νωρίς, συνειδητοποίησα ότι αυτή η μορφή ήταν σημαντικό πρότυπο για τον μεγάλο ερμηνευτή. Σκληρή, κυριαρχική αλλά δυναμική. Η μεγάλη αδυναμία του μουσικού. Ανθρωποι που ήξεραν τη Γεσθημανή και μου είπαν διάφορες ιστορίες για εκείνη μου ανέφεραν ότι, όταν με είδαν στη σκηνή, τους τη θύμισα κι αυτό με συγκίνησε πάρα πολύ και με χαροποίησε συγχρόνως» εξομολογείται η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου και συγκρίνει το τότε με το τώρα.
«Η παράσταση είναι επίκαιρη. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έρθουν τα χρόνια που θα βλέπουμε τα παιδιά μας να φεύγουν με πτυχία στο εξωτερικό, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Αυτά που ζω στη σκηνή τα βλέπω και στις οικογένειες φίλων μου και το γεγονός μου φαίνεται αδιανόητο».
