Μία εξομολογητική συνέντευξη παραχώρησε η Μαρία Ηλιάκη στον Γιώργο Σκρομπόλα και το zappit μιλώντας μεταξύ άλλων για την περίοδο των «Δέστες τους».
«Δεν έχω άσχημες αναμνήσεις από το «Δέστε τους». Ήμασταν παραπάνω αυθόρμητοι απ’ όσο θα έπρεπε. Ας πούμε η στήλη με τα ρούχα πιστεύω δεν θα μπορούσε να σταθεί. Το «Δέστε τους» δεν θα μπορούσε με τίποτα να γίνει σήμερα. Νομίζω το ‘χει πει κι ο Νίκος αυτό. Και η Κατερίνα. Δηλαδή συμφωνούμε όλοι σ’ αυτό, ότι τώρα δεν θα μπορούσαμε να λέμε τα ίδια πράγματα. Και καλώς δεν θα μπορούσαμε. Τα λέγαμε τότε. Τώρα φτάνει».
Η αίσθηση που είχαμε ότι ήσασταν μία παρέα και πίσω από τις κάμερες τότε ίσχυε;
«Ναι ίσχυε, ίσχυε. Άσχετα αν μετά γίναμε για λίγο μπάχαλο… αλλά τότε ναι. Περνάγαμε πολύ ωραία. Για μένα ήταν μια πολύ ιδιαίτερη περίοδος αυτή του «Δέστε τους», γιατί ήταν και η περίοδος που είχα τη μαμά μου στο νοσοκομείο, οπότε ήταν λίγο στα άκρα τα συναισθήματα, ναι. Πήγαινα εκεί, πήγαινα το πρωί στο ραδιόφωνο, έκανα με τον Πουνέντη, άλλη τρέλα εκεί, 7 με 10, τσίτα.
Μετά πήγαινα στο… στον Alpha, κοιμόμουνα λίγο στο καμαρίνι, ξυπνούσα στη μία η ώρα, πήγαινα για την προετοιμασία του «Δέστε τους», τσίτα κι εκεί, και μετά κάπως έπρεπε να γυρίσω τον διακόπτη και να πάω στο νοσοκομείο να είμαι με τη μαμά μου. Που κι εκεί δεν ξέραμε τι μας ξημέρωνε… Κάθε μέρα δηλαδή οι γιατροί μας έλεγαν και από κάτι διαφορετικό. Οπότε, ναι, ήτανε, ζούσα μια παράνοια νομίζω. Ένα roller coaster περίεργο.
Νομίζω ότι το «Δέστε τους» τότε για μένα λειτούργησε πολύ ψυχοθεραπευτικά. Δηλαδή, δεν ξέρω, μπορεί να είχα πέσει σε βαριά κατάθλιψη αν δεν έκανα αυτή την εκπομπή. Θυμάσαι τότε τι έκανα εκεί;
Που χόρευα μισή ώρα κάθε μέρα; Και να τελειώνει η εκπομπή, εγώ να γυρίζω από το νοσοκομείο, να είμαι χάλια μες στο αυτοκίνητο να κλαίω, και μπορεί να με έβλεπε κάποιος στο φανάρι, κάποια κοπέλα, κορίτσια κυρίως, να κατέβαζαν το τζάμι, να μου βάζουν το τραγούδι και να μου λένε «Έλα Μαρία, χόρεψε»! Αυτό το τραγούδι μού ‘χει γίνει εφιάλτης απ’ τη μια στιγμή και μετά. Το ‘χα συνδέσει μ’ εκείνη την περίοδο και κάποια στιγμή αισθανόμουνα ότι θέλαν όλοι, όπου με βλέπανε, θέλαν όλοι να με δούνε να χορεύω. Πώς είναι κάτι αρκούδες που τσ’ βαράνε το ντέφι; Αυτό.
Το «Δέστε τους» σταμάτησε γιατί ο Νίκος δεν ήθελε άλλο. Τότε αισθάνθηκε ότι δεν είχαμε κάτι άλλο να δώσουμε σαν παρέα. Οπότε, απ’ τη στιγμή που αυτός ήταν ο leader εκείνης της εκπομπής, δεν μπορούσε να συνεχιστεί αλλιώς. Μας το είχε πει. Εγώ δεν συμφωνούσα νομίζω τότε μαζί του. Δηλαδή του έλεγα «Ρε συ Νίκο θεωρώ ότι έχει άλλα δύο χρόνια, ένα… δηλαδή μπορούμε, έχει ακόμα περιθώριο αυτή η εκπομπή». Αλλά ξέρεις κι ο Νίκος όταν του κολλήσει κάτι, θέλει να το κάνει, οπότε το κανάλι σεβάστηκε την επιθυμία του και ακολουθήσαμε κι εμείς».