Ο Τζίμης Σταθοκωστόπουλος ανοίγει την καρδιά του στην Espresso μιλώντας για την πίστη, την οικογένεια και το Άγιον Όρος
Συνέντευξη στην Μαρία Ανδρέου
Λίγο πριν από τον ερχομό του δεύτερου παιδιού του, καθώς η σύζυγός του και ταλαντούχα σχεδιάστρια μόδας Ιωάννα Σιαμπάνη διανύει τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της, ο επιχειρηματίας στον χώρο της εστίασης Τζίμης Σταθοκωστόπουλος μοιράζεται με τους αναγνώστες της «Espresso» τους καρπούς της ψυχής που μάζεψε από το Περιβόλι της Παναγίας, το Αγιον Ορος, σε μια κατάθεση πίστης!
Με σεβασμό μιλά για τον φωτεινό ηγούμενο της Μονής Ξενοφώντος Αλέξιο και τον γαλήνιο πνευματικό του μοναχό Θεωνά, και ταυτόχρονα μας τονίζει με ευλάβεια ότι για αυτόν ο Χριστός είναι φίλος και του έχει δώσει ηρεμία στη ζωή αλλά και δύναμη, και χαμογελά γαλήνια!
Πόσες φορές έχεις πάει στον Αγιον Ορος;
Α, έχουμε χάσει το μέτρημα! Η πρώτη μου επαφή ήταν το 1994, που ήμουν 18 χρονών, και είχα πάει σε αρκετές μονές. Θυμάμαι, μάλιστα, ότι δεν υπήρχαν καθόλου δρόμοι μεταξύ των μοναστηριών, υπήρχαν μόνο μονοπάτια, ενώ τώρα υπάρχουν αρκετοί δρόμοι.
Μετά η νεότητα με αποπροσανατόλισε. Χάθηκα. Δεν υπήρχε η επαφή με το Αγιον Ορος, γιατί δεν είχα και κάποιον πνευματικό ή φίλο να με παρακινεί. Ισως θα έπρεπε και μόνος μου να το αναζητήσω, δεν ήταν, φαίνεται, η ώρα μου.
Με τις δυσκολίες που αντιμετώπισα στη ζωή ωρίμασα πνευματικά και ήρθε η φώτιση. Ετσι, το Περιβόλι της Παναγίας ξαναβρέθηκε μπροστά μου το 2003, που πήγα στη Μονή Ξενοφώντος και βρήκα τον πνευματικό μου, τον πατέρα Θεωνά.
Από το 2004 μέχρι και το 2026 συνήθως ανεβαίνω στο Αγιον Ορος για να προσκυνήσω και να δω τον πνευματικό μου από μία έως τρεις φορές τον χρόνο. Εχω γνωρίσει πολύ φωτεινούς γέροντες στο Περιβόλι της Παναγίας και νιώθω ευλογημένος για αυτό, και όταν το επισκέπτομαι το Αγιον Ορος θα πάω πάντοτε να τους δω.
Αυτή η επαφή χρόνο με τον χρόνο γίνεται ακόμα πιο πνευματική, και αυτό μου αρέσει και με γεμίζει, και βρίσκω στη ζωή μου ένα πολύ σημαντικό νόημα.
Είδαμε στο Instagram σου κάποιες ιστορίες, με φωτογραφίες και βιντεάκια από την εορτή των Θεοφανίων στο Αγιον Ορος. Πολύ κρύο έκανε. Χιόνι είδαμε… Επεσες να πιάσεις τον Σταυρό;
Οχι, γιατί με ταλαιπώρησε άσχημα μια γρίπη και δεν ήθελα να πέσω στη θάλασσα. Εκανε παγωνιά και είχε χιονίσει στα βουνά. Η γιορτή των Φώτων εορτάζεται στο Αγιον Ορος με το παλαιό ημερολόγιο.
Ετσι, γιόρτασα τον γιο μου τον Φώτη στο Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου στην Ανω Γλυφάδα και μετά ανέβηκα να γιορτάσω τα Θεοφάνια και στο Αγιον Ορος, εις διπλούν.
Η Εκκλησία μας έχει πολλούς εορτασμούς. Εχει ψαλμωδίες, ακολουθίες, αγρυπνίες, πανηγύρεις, τα τελετουργικά της Εκκλησίας μας είναι θεάρεστα και δεν τα χορταίνεις, όσες φορές και να τα παρακολουθήσεις.
Για αυτό και κάθε Κυριακή, που πάω εκκλησία, είναι τόσο όμορφα τα λόγια της θείας λειτουργίας, που νιώθω ότι ποτέ δεν θα βαρεθώ. Και αυτό είναι το όμορφο στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Μένεις σε κελάκι στο Αγιον Ορος;
Ναι. Κάθε μονή έχει τον ξενώνα της, με τα δωμάτιά της. Οποιος θέλει, ακολουθεί και το τυπικό της μονής. Ξυπνάς τα μεσάνυχτα, πας στη θεία λειτουργία και το πρωί θα φας στο αρχονταρίκι το μεσημεριανό σου με τους μοναχούς στην τράπεζα.
Η ακολουθία των Θεοφανίων ξεκίνησε στις 11 το βράδυ και τελείωσε στις 7 το πρωί, που ρίξαμε και τον Σταυρό στη θάλασσα. Μπορεί να μην έπεσα στη θάλασσα, αλλά έβαλα τα χέρια μου μέσα και αγιάστηκα.
Μετέπειτα στη Μονή κόπηκε η βασιλόπιτα και οι μοναχοί είπαν μέχρι και τραγούδια για τον Αγιο Γεώργιο, τα οποία ξεκινά ο ηγούμενος της μονής, ο Αλέξιος, ένας γλυκύτατος άνθρωπος και πολύ διορατικός. Χαίρεσαι να τον ακούς και να τον βλέπεις.
Εχει μια γαλήνια μορφή. Οταν τον βλέπεις, τον θεωρείς σοβαρό. Αλλά όταν σου σκάσει ένα χαμόγελο, νομίζεις ότι βλέπεις ένα μικρό παιδάκι να σου χαμογελάει. Αυτήν τη γαλήνη την έχουν οι περισσότεροι μοναχοί. Εχουν μια πραότητα.
Για μένα η εορτή των Θεοφανίων είναι πολύ σημαντική εορτή, γιατί ήταν και η εορτή του πατέρα μου, του Φώτη, τον οποίο χάσαμε και η απώλειά του είναι μεγάλη.
Η χαρά από την εορτή αυτή έλειψε όταν έφυγε ο πατέρας μου από τη ζωή, αλλά την ξαναβρήκε η οικογένεια όταν γεννήθηκε ο γιος μου και πήρε το όνομα Φώτης. Τα Φώτα για μένα είναι νοσταλγικά, αλλά τα γιορτάζω πλέον δύο φορές τον χρόνο.
Η πλάκα είναι ότι φέτος ο μικρός μου Φώτης, πλέον 3 ετών, όταν με είδε στο Αγιον Ορος, από το τηλέφωνο μου είπε «μπαμπά, και εγώ θέλω να έρθω μαζί σου την άλλη φορά, είναι πολύ ωραία». Αν μεγαλώσει λίγο, θα τον πάρω. Μπορεί και του χρόνου. Εγώ θα του δώσω τη βάση και μετά από εκεί και πέρα ο Θεός ξέρει.
Από τότε που έγινες πατέρας πόσο ακόμα πιο κοντά είσαι στον Θεό;
Ακόμα πιο πολύ, και τώρα που, πρώτα ο Θεός, περιμένουμε με την Ιωάννα το δεύτερο παιδί μας, είναι έξι μηνών έγκυος, ακόμα περισσότερο.
Να σου πω την αλήθεια, και εγώ και η Ιωάννα δεν έχουμε ζητήσει να μάθουμε το φύλο του μωρού. Γερό να είναι.
Αν και μένα μου αρέσουν τα αγόρια, γιατί θα είμαστε μια ομάδα. Ο Φώτης, ο αδερφός μου ο Βασίλης, εγώ και ο μπέμπης. Ετσι λέω. Αλλά μετά βλέπω πατεράδες και πώς κάνουν με τις κόρες τους και σκέφτομαι ότι αυτή η αγάπη της κόρης θα είναι μεγάλη λατρεία.
Και τα κορίτσια είναι πιο εκδηλωτικά. Οχι ότι ο μικρός Φώτης δεν μου λέει «μπαμπά μου, σ’ αγαπάω, μου λείπεις». Αλλά όταν μεγαλώσει θα μου τα λέει; Ελπίζω να τα λέει. Εγώ θα τον τσιγκλάω βέβαια να μου τα λέει τα «σ’ αγαπώ» του.
Η ζωή μου έχει αλλάξει με την οικογένεια. Η ευθύνη είναι μεγάλη. Αλλά πάντα πίστευα ότι ο Χριστός και η Παναγία βοηθάνε με προσευχή όλη την οικογένειά μου, και πλέον νιώθω την ανάγκη να πηγαίνω πιο κοντά στον Θεό.
Αυτό βγαίνει με τα χρόνια. Μεγαλώνοντας, νιώθω ότι ο άνθρωπος που είναι κοντά στον Θεό δεν έχει τόσο άγχος.
Ισχύει αυτό; Οτι ο άνθρωπος που πιστεύει είναι πιο ήρεμος;
Ναι. Τα βλέπει τα πράγματα πιο γαλήνια, με πιο ψυχραιμία, με μια απόσταση από όλη αυτήν την πλάνη και τη σύγχυση.
Πώς μπαίνεις σε ένα καράβι και δεν ξέρεις τον καπετάνιο, σε ένα αεροπλάνο και δεν ξέρεις τον πιλότο, σε ένα εστιατόριο και δεν ξέρεις τον σεφ αλλά τους εμπιστεύεσαι, έτσι και ο θρησκευόμενος άνθρωπος είναι πιο γαλήνιος γιατί έχει εναποθέσει τη ζωή του στον Χριστό.
Λες «ας γίνει το θέλημά σου» και προχωράς. Αν και ο Θεός, από τη μεγάλη αγάπη του, μας έχει δώσει την ελεύθερη βούληση.
Τα προβλήματα τα αντιμετωπίζω καλύτερα με τον Θεό από ό,τι αν ήμουν μόνος μου, μέσα στην τρέλα και την πίεση. Μόλις λες και την ευχούλα «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» τα βλέπεις καλύτερα τα πράγματα.
Είναι σημαντικό για σένα ότι η Ιωάννα είναι βαθιά θρησκευόμενη;
Ναι, γιατί η επιλογή του ανθρώπου με τον οποίο θες να κάνεις οικογένεια θα είναι καλό να είναι κοντά σε εσένα και στα «πιστεύω» σου.
Πριν να παντρευτούμε πηγαίναμε σε μοναστήρια, την Κυριακή στην εκκλησία. Την έβλεπα ότι ήταν κοντά στην Εκκλησία και της άρεσε, και προχωρήσαμε μαζί για να κάνουμε οικογένεια με την ευλογία των πνευματικών μας.
Οταν είχαμε χωρίσει ένα διάστημα, οι πνευματικοί μας με προσευχή μας βοήθησαν να τα ξαναβρούμε.
Με την Ιωάννα τα βρίσκω, πνευματικά, συναισθηματικά, ερωτικά, ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Οι σχέσεις έχουν τα πάνω κάτω, αλλά η Εκκλησία μας βοήθησε στις κρίσεις που περάσαμε.
Για αυτό λέει ο Θεός «κάνετε ό,τι μπορείτε εσείς και μετά αναλαμβάνω εγώ».
Στο Αγιον Ορος πας και σε άλλα μοναστήρια;
Πήγα στη Μονή Βατοπαιδίου, κατεβήκαμε στον γέροντα Γαβριήλ να πάρουμε την ευχή, στο κελάκι του κοντά στις Καρυές, πήγα και προσκύνησα την Παναγία τη Γοργοϋπηκόου, πήγα να προσκυνήσω την εικόνα του «Αξιον Εστί», πήγα και στη Μονή Σταυρονικήτα και στο κελάκι του Αγίου Παϊσίου.
Η Μονή Σταυρονικήτα είναι από τις πιο όμορφες μονές, χτισμένη στον βράχο, με απίστευτη θέα, που βλέπει όλο το Αιγαίο Πέλαγος.
Εκεί προσκύνησα το χέρι της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής που έχει τη θερμότητα ζωντανού ανθρώπου. Ημουν στην ανάρρωση, λίγο καταβεβλημένος, αλλά ένιωθα τεράστια χαρά.
Το επόμενο προσκύνημα που θέλω να κάνω είναι στα Ιεροσόλυμα και στη Μονή Σινά. Πρέπει να στηρίξουμε το παλαιότερο μοναστήρι της Ορθοδοξίας, αυτό της Αγίας Αικατερίνης, γιατί είναι ένας πνευματικός φάρος. Εκεί έδωσε ο Θεός στον Μωυσή τις δέκα εντολές. Πρέπει να το ενισχύσουμε. Εκεί είναι έντονη η παρουσία του Θεού.
Στη ζωή σου έχεις δει σημεία, θαύματα;
Καθημερινά γίνονται θαύματα. Μικρά, αλλά γίνονται. Λέω κάποιες φορές «πώς έγινε αυτό;». Και ο Θεός έστειλε σημάδι.
Ο Αγιος Παΐσιος, ο Αγιος Πορφύριος, ο Αγιος Νεκτάριος, ο Αγιος Γεράσιμος, ο Αγιος Σπυρίδωνας θαυματουργούν καθημερινά τους πιστούς. Ο Θεός μάς έχει ευλογήσει με πολλούς αγίους.
Τι να πούμε για τον Αγιο Γεώργιο τον Κουδουνά στην Πόλη; Τον προσκυνούν μουσουλμάνοι. Υπάρχουν πολλοί κρυπτοχριστιανοί. Οι μουφτήδες στέλνουν τους μουσουλμάνους να γίνουν καλά στον Αγιο Γεώργιο.
Αυτοί δεν είχαν την ευκαιρία να μάθουν τον Χριστό, αλλά εμείς τον μάθαμε και δεν έχουμε άλλοθι. Εχουμε ευθύνη.
Εκείνοι οι αλλόθρησκοι θα κριθούν από την καλοσύνη και τις πράξεις τους; Εμείς;
Η οικογένεια έχει το βάρος της ευθύνης σχετικά με την πίστη. Να μάθουν τα παιδιά τον Χριστό και μετά έρχεται το σχολείο. Και ο νονός παίζει ρόλο. Να πάει το παιδί στην εκκλησία. Αυτός είναι ο ρόλος του.
Αν το παιδί ακολουθήσει την Ορθοδοξία, αυτό είναι στη δική του επιλογή. Ο Θεός μάς αγαπά τόσο, που μας δίνει ελευθερία.
Τι είναι ο Χριστός;
Ο Χριστός είναι φίλος. Είναι αυστηρός, αλλά δεν σε κατακρίνει ποτέ. Εχει μια ανοιχτή αγκαλιά για όλους.
Οι δοκιμασίες που συμβαίνουν στη ζωή είναι για τη σωτηρία μας. Οταν είσαι έμβρυο, τα πάντα για σένα είναι η κοιλιά της μαμάς σου και δεν ξέρεις πού πας, τι γίνεται. Αυτό υπάρχει εκείνη την ώρα.
Μετά έρχεται η ζωή και αυτήν ξέρουμε. Μετά έρχεται η αιώνια ζωή, ένας άλλος κόσμος. Η βασιλεία των ουρανών.
Τι λες για την καύση των νεκρών;
Θεωρώ ότι είναι λάθος. Γιατί το σώμα μας είναι ο ναός του Αγίου Πνεύματος, έχει δεχθεί θεία κοινωνία, με αυτό θα ταφούμε και θα αναστηθούμε στη Δευτέρα Παρουσία.
Αν δεν είχαν ταφεί οι άγιοί μας, δεν θα βρίσκαμε τα λείψανά τους που μυροβλύζουν, και η Ελλάδα μας έχει τόσους θαυματουργούς αγίους.
Το σώμα μας έχει παρακολουθήσει θείες λειτουργίες, είναι ιερό. Είναι λάθος να το καίμε, είναι σαν να μην τον υπολογίζουμε. Αλλά αυτή είναι η δική μου άποψη αλλά και της Εκκλησίας.
Τι λένε οι γέροντες για όσα ζούμε σήμερα;
Υπάρχει ένταση σήμερα στον πλανήτη. Ο έξω από εδώ, βάζει το χέρι του. Ο νικητής δεν θα είναι ο διάβολος, αλλά ο Θεός. Υπομονή και προσευχή για ειρήνη ανά τον κόσμο. Στο τέλος θα νικήσει το καλό.
Αλλά έχουμε ξεφύγει με την κατανάλωση και την ύλη και την πολλή ελευθερία. Τα πολλά δικαιώματα. Είναι δύσκολες εποχές.
Και εγώ στα εστιατόριά μου με τον αδερφό μου είμαστε από πάνω. Δεν παίρνεις έτσι ένα βραβείο… Το Υδρία βγήκε στα εκατό καλύτερα εστιατόρια της Αττικής για την ελληνική κουζίνα που σερβίρει από το Tripadvisor, και ελπίζω να το ξαναπάρουμε.