Στην 32η απονομή των βραβείων του Σωματείου Ηθοποιών Αμερικής, που πλέον φέρουν την ονομασία Actor Awards, ο Χάρισον Φορντ βρέθηκε στο επίκεντρο της βραδιάς.
Ο εμβληματικός ηθοποιός τιμήθηκε με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς από το SAG-AFTRA, προσθέτοντας ακόμη μία σπουδαία διάκριση σε μια καριέρα που μετρά πάνω από έξι δεκαετίες. Την παρουσίαση έκανε ο στενός του φίλος Γούντι Χάρελσον, ο οποίος άνοιξε τη βραδιά με χιούμορ: «Είμαι εδώ για να τιμήσω έναν από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς όλων των εποχών… τον Λεονάρντο ντι Κάπριο», αστειεύτηκε, προκαλώντας γέλια στο κοινό της τελετής που μεταδόθηκε από το Netflix. Με τον ίδιο παιχνιδιάρικο τόνο ανέφερε πως ο Φορντ του ζήτησε να τον παρουσιάσει, αφού η συμπρωταγωνίστριά του στο «1923», Έλεν Μίρεν, δεν μπορούσε, όπως και η πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Καμάλα Χάρις.
Μετά την προβολή ενός αφιερωματικού βίντεο με στιγμές από τη σπουδαία του διαδρομή, ο Φορντ φίλησε τη σύζυγό του, Καλίστα Φλόκχαρτ, και ανέβηκε στη σκηνή εμφανώς συγκινημένος. Στον λόγο του μίλησε με ειλικρίνεια και αυτοσαρκασμό. Εξέφρασε βαθιά ευγνωμοσύνη για τη βράβευση, παραδεχόμενος πως νιώθει ταπεινότητα ανάμεσα σε συναδέλφους που διακρίνονται για τη δουλειά τους. «Εγώ βρίσκομαι εδώ επειδή… είμαι ακόμη ζωντανός», σχολίασε χαριτολογώντας, προσθέτοντας πως του φαίνεται «κάπως πρόωρο» να λαμβάνει βραβείο συνολικής προσφοράς, αφού συνεχίζει να εργάζεται ενεργά.
Ο ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στα δύσκολα πρώτα χρόνια της καριέρας του, αποκαλύπτοντας πως για περίπου 15 χρόνια συνδύαζε την υποκριτική με τη δουλειά του μαραγκού μέχρι να βρει τον ρόλο που θα του άνοιγε τον δρόμο. Τόνισε πως τίποτα δεν ήρθε εύκολα και ευχαρίστησε θερμά τους ανθρώπους που τον πίστεψαν και τον στήριξαν: τον Τζορτζ Λούκας, τον Στίβεν Σπίλμπεργκ, τον Φρεντ Ρους και τη μάνατζέρ του Πατρίσια ΜακΚουίνι. Όπως είπε, η επιμονή και η στήριξή τους αποδείχθηκαν καθοριστικές σε κρίσιμες στιγμές.
Κλείνοντας, υπογράμμισε πως η επιτυχία στον καλλιτεχνικό χώρο συνοδεύεται από ευθύνη. Επισήμανε τη σημασία της αλληλεγγύης μεταξύ των ηθοποιών και της στήριξης των νεότερων γενεών, «κρατώντας την πόρτα ανοιχτή για το επόμενο παιδί που ψάχνει πού ανήκει». Συγκινημένος, παραδέχθηκε πως νιώθει τυχερός που βρήκε ανθρώπους να τον στηρίξουν και που συνεχίζει να ασκεί ένα επάγγελμα που τον εμπνέει. Το κοινό τον αποθέωσε με παρατεταμένο, όρθιο χειροκρότημα, σε μια από τις πιο ζεστές στιγμές της βραδιάς.