Σε μια βαθιά και αποκαλυπτική συζήτηση με τον Παντελή Τουτουντζή, ο Λευτέρης Πανταζής μίλησε ανοιχτά για την πορεία του στη ζωή και τη μουσική, όμως η στιγμή που αναφέρθηκε στην κόρη του, Κόνι Μεταξά, ήταν εκείνη που τον έκανε να συγκινηθεί βαθιά. Ο αγαπημένος τραγουδιστής δεν έκρυψε ποτέ πόσο πολύ ήθελε να γίνει πατέρας. Όπως εξομολογήθηκε, απέκτησε παιδί στα 34 του, κάτι που επιθυμούσε έντονα για χρόνια. Μάλιστα, παραδέχτηκε πως ένιωθε ζήλια βλέποντας συναδέλφους του, όπως η Άννα Βίσση και η Άντζελα Δημητρίου, να έχουν δημιουργήσει οικογένεια. Η γνωριμία του με τη Ζώζα Μεταξά στάθηκε καθοριστική, αφού –όπως είπε– μέσα από αυτή τη σχέση ήρθε στον κόσμο η κόρη τους, Κωνσταντίνα.
«Της χρωστάω το μεγαλύτερο σουξέ της ζωής μου»
Μιλώντας για την Κόνι, ο τραγουδιστής εξέφρασε ανοιχτά τον θαυμασμό και την περηφάνια του. Αναγνώρισε πως πρόκειται για έναν δυναμικό και ριψοκίνδυνο χαρακτήρα, με πλούσιο ταλέντο και καλλιτεχνική παιδεία. Αν και δεν τη χαρακτήρισε «εύκολη», τόνισε πως εκτιμά το θάρρος, τον αυτοσαρκασμό και την τόλμη της. Παράλληλα, δεν έκρυψε πως το άγχος είναι ένα στοιχείο που προσπαθούν να διαχειριστούν μαζί, υπογραμμίζοντας πως αυτή την περίοδο η σχέση τους βρίσκεται στο καλύτερό της σημείο. Με εμφανή συγκίνηση, ευχαρίστησε δημόσια τη Ζώζα Μεταξά, λέγοντας πως του χάρισε το μεγαλύτερο «σουξέ» της ζωής του – την ίδια του την κόρη.
«Τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο γονείς»
Σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα, ο Λευτέρης Πανταζής έστειλε και ένα ισχυρό μήνυμα προς όλους τους γονείς. Τόνισε πως τα παιδιά δεν ευθύνονται ποτέ για τους χωρισμούς και πως οι εγωισμοί των μεγάλων δεν πρέπει να τα πληγώνουν. Υπογράμμισε ότι, ακόμα κι όταν ένα ζευγάρι δεν είναι πλέον μαζί, η παρουσία και των δύο γονιών στη ζωή του παιδιού είναι ζωτικής σημασίας. Τα παιδιά, όπως είπε, έχουν ανάγκη την αγάπη, τη στήριξη και τη σταθερότητα του σπιτιού όπου μεγάλωσαν — εκεί όπου έκαναν τα πρώτα τους βήματα και είπαν τις πρώτες λέξεις. Με δάκρυα στα μάτια, κάλεσε όλους τους γονείς να παραμένουν κοντά στα παιδιά τους, ανεξάρτητα από τις προσωπικές τους διαφορές, επισημαίνοντας πως μόνο έτσι μπορούν να προστατεύσουν και να «σώσουν» ό,τι πραγματικά αξίζει.