Η Σίσσυ Χρηστίδου μίλησε το πρωί του Σαββάτου μέσα από την εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι» για την εμπειρία που είχε στην πρώτη της εγκυμοσύνη.
Η παρουσιάστρια θέλησε να μοιραστεί με τους συνεργάτες της μια προσωπική ιστορία από την περίοδο που περίμενε το πρώτο της παιδί, περιγράφοντας το άγχος και την αβεβαιότητα που ένιωθε τότε.
Η ίδια θυμήθηκε τις σκέψεις που έκανε όσο ήταν έγκυος, αλλά και τις κινήσεις στις οποίες προχώρησε από φόβο για το πώς θα διαχειριζόταν τον ρόλο της μητέρας.
«Την αγωνία που έχεις στο πρώτο παιδί που είσαι έγκυος και λες “τίποτα δεν θα ξέρω να κάνω” και θα σε πάω Παύλο στην πρώτη χρονιά, εκεί που γνωριστήκαμε κιόλας που είμαι εγώ έγκυος στο πρώτο μου παιδί κι έχω κλείσει Σαββατοκύριακο να δουλεύω ενώ ήμουν σε καθημερινό και λέω εντάξει θα δουλεύω Σαββατοκύριακο, μια χαρά. Και τι κάνω από τον φόβο μου; Μετακομίζω στην Θεσσαλονίκη! Ψύχραιμα! Λέω θα αλλάζω εγώ μόνη μου πάνες; Η μαμά μου δεν υπήρχε περίπτωση να έρθει οπότε πήγα εγώ!
Εγώ όμως με τον φόβο μου λέω όχι θα μετακομίσω. Παίρνω τα μπογαλάκια μου λοιπόν κανονικά, ξενοικιάζουμε, πάμε και βρίσκουμε σπίτι στην Θεσσαλονίκη και λέω πάρα πολύ ωραία, Σάββατο θα έρχομαι να κάνω εκπομπή, Κυριακή θα ξεκουράζομαι κι από το μωρό και θα γυρνάω μετά Θεσσαλονίκη. Γεννάω, δεν ήθελα να το ακουμπήσει το μωρό ούτε ο μπαμπάς του, όχι η μάνα μου.
Το πρώτο Σαββατοκύριακο λοιπόν σκάω στην εκπομπή με την καλαθούνα, την μαμά μου, γιατί την ώρα που θα κάνω εκπομπή ποιος θα το κρατάει το μωρό; Και λέω “τελικά δεν μπορώ να κάνω εκπομπή, δεν θα το αφήσω το μωρό ποτέ! και ερχόμουν κάθε Σαββατοκύριακο με το μωρό. Έμεινα όλη την χρονιά στην Θεσσαλονίκη, το νεογέννητο στο πλατό και την μαμά μου αγκαζέ. Ούτε στο ξενοδοχείο δεν την άφηνα την ώρα που έκανα εκπομπή και όλη την σεζόν την έβγαλα έτσι.
Είμαστε στο σπίτι πάνω στο Πανόραμα με την μανούλα μου την συγχωρεμένη και της έχω πει μαμά θα βάζεις μόνο το υποαλλεργικό απορρυπαντικό στα μωρουδιακά. Ναι μου λέει η μαμά μου. Απλώνει την μπουγάδα και μυρίζω εγώ το απορρυπαντικό που ξέρω. Της λέω τι σου είπα ρε μαμά; Και μου λέει εσύ δεν θες μάνα, γυναίκα να σου κάνει τις δουλειές θέλεις. Και της λέω, έχεις δίκιο τελικά και μετακομίζω Αθήνα και πήρα βοήθεια για το σπίτι. Για τα παιδιά ποτέ. Δεν μπορούσα να το διαχειριστώ. Είχα άτομο στο σπίτι για τις δουλειές, έλεγε κάτι γελούσε ο γιος μου και πάθαινα ζήλεια εγώ.
Που θέλω να καταλήξω; Πριν γεννήσεις λες αυτό, μόλις το γεννήσεις όμως, όχι νύχια βγάζεις, όχι δεν αφήνεις κανέναν να το ακουμπήσει… μετακόμισα! Όταν έβγαινα στον αέρα μου έκρυβαν το μωρό στο καμαρίνι γιατί άμα το άκουγα να κλαίει, θα έφευγα».