Η Μαρινέλλα δεν ήταν ποτέ η γυναίκα που θα χανόταν μέσα σε έναν άντρα, ακόμα και όταν το προσπαθούσε, όπως στην περίπτωση του Στέλιου Καζαντζίδη που της απαιτούσε να του παραδοθεί ολοκληρωτικά. Ήταν πάντα εκείνη που καθόριζε το παιχνίδι, είτε στο πάλκο, είτε στη ζωή, είτε στον έρωτα.
Ο πρώτος της μεγάλος σταθμός ήταν αδιαμφισβήτητα ο Στέλιος Καζαντζίδης. Ένας έρωτας θυελλώδης, σχεδόν μοιραίος. Μαζί έγραψαν τεράστια ιστορία, καλλιτεχνικά και προσωπικά. Μαζί όμως έζησαν και εντάσεις, εγωισμούς, συγκρούσεις που δεν άφηναν χώρο για «ήσυχη αγάπη». Ο Στέλιος όμως, ήταν ένας άντρας «πατριάρχης» που ήθελε μία γυναίκα σεμνή, νοικοκυρά, να ακούει και να φροντίζει τη μητέρα του και τον ίδιο, να φροντίζει το σπίτι και πολύ δευτερευόντως να ανεβαίνει στο πάλκο σεμνή, μακριά από τα άλλα ανδρικά βλέμματα και να του κάνει δεύτερες φωνές. Αυτό, δεν ταιριαζε στην ιδιοσυγκρασία της τεράστιας τραγουδίστριας, όπως αποκάλυψε και ο Τσεμπερόπουλος στην ταινία «Υπάρχω».Ο χωρισμός τους, μετά από 10 χρόνια κοινής πορείας, δεν ήταν απλός. Ήταν ένα ρήγμα που σημάδεψε τους δύο- και όχι μόνο.
Μαζί ηχογράφησαν τα τραγούδια «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ», του Μητσάκη και πάλι, που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 78 στροφών, με τη Μαρινέλλα να κάνει δεύτερη φωνή και μαζί κατοχύρωσαν το ισότιμο ντουέτο τους με πρώτο τραγούδι το «Τι γυρεύεις από ’μένα» των Πετσά και Βίρβου, το 1957. Οσο για το πρώτο της σόλο ήταν το τραγούδι που η δημιουργία του αποδίδεται στον Καζαντζίδη, «Ήρθα πάλι κοντά σου», με β΄ φωνή τη Γιώτα Λύδια (1959).
Και μετά ήρθε ο άλλος μεγάλος έρωτας.. Ο Τόλης Βοσκόπουλος. Μια σχέση παθιασμένη, θεατρική, γεμάτη ένταση, σχεδόν σαν τους ρόλους που «ενσάρκωναν» και οι δύο πάνω στη σκηνή. Ήταν ο άντρας που πολλοί χαρακτήρισαν ως τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής της. Σε σχέση με τον Καζαντζίδη που ήταν συντηρητικός, ο Βοσκόπουλος εκπροσωπούσε μία σχέση πιο αντισυμβατική. Αυτό, είχε φανεί και από το γάμο τους το 1973 που έγινε στο σπίτι τους στο Παγκράτι πίσω από τον Προφήτη Ηλία, με τους δυο τους να φορούν τζιν, κουμπάρο τον Γιώργο Κατσαρό και παρόντες μόνο 8 φίλους τους. Ούτε αυτή η σχέση όμως κράτησε τη Μαρινέλλα δέσμια για πάντα.
Στη ζωή της υπήρξε και ο άντρας με τον οποίο απέκτησε τη μοναχοκόρη της Τζωρτζίνα, ο Φρέντυ Σερπιέρης. Ο δεσμός τους πιο ήσυχος, πιο προσωπικός, μακριά από τα φώτα. Ίσως ο πιο ουσιαστικός με έναν διαφορετικό και ενδιαφέροντα τρόπο. Γιατί εκεί γεννήθηκε κάτι που ξεπερνά κάθε έρωτα: η μητρότητα.
Και ανάμεσα σε όλα αυτά; Σχέσεις, φήμες, βλέμματα, ιστορίες που ποτέ δεν επιβεβαιώθηκαν πλήρως. Γιατί η Μαρινέλλα ήξερε πάντα να κρατά ένα κομμάτι της μόνο για εκείνη.
Αλλά η Μαρινέλλα δεν έγινε ποτέ «η γυναίκα κάποιου». Έμεινε πάντα αυτό που ήταν από την αρχή. Ένα «αντράκι» που στάθηκε μόνο του, αγάπησε βαθιά, αλλά δεν λύγισε ποτέ για κανέναν.