Σε μια σπάνια και αποκαλυπτική εξομολόγηση, ο σπουδαίος τραγουδιστής Τέρης Χρυσός (Λευτέρης Χρυσόγιελος, όπως είναι το πραγματικό του όνομα) ανοίγει την καρδιά του στην «Espresso» και μιλά για τις πρώτες στιγμές της Μαρινέλλας, φωτίζοντας πλευρές της προσωπικότητας και του ταλέντου της που μέχρι σήμερα δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας.
Ο ίδιος υπήρξε ο πρώτος τραγουδιστής που τη γνώρισε, την ίδια στιγμή που βαφτίστηκε Μαρινέλλα, και οι αναμνήσεις του ξετυλίγουν μια ιστορία γεμάτη ζωντάνια, πάθος και μουσική μαγεία.
«Η Μαρινέλλα γνώρισε τον Καζαντζίδη στο νυχτερινό κέντρο Πανόραμα. Στη Χαριλάου Θεσσαλονίκης από τον Στέλιο Ζαφειρίου. Αυτός τον έφερε ένα βράδυ στο μαγαζί για να την ακούσει. Γιατί ο Στέλιος ήταν τότε -παιδάκι κι αυτός- πολύ καλό μπουζούκι. Φίρμα τότε στο μαγαζί ήταν ο Τόλης Χάρμας. Ο μεγάλος ρεμπέτης. Ο οποίος είχε γράψει ένα τραγούδι που το έλεγαν “Μαρινέλλα”. Oταν ήρθε η κοπέλα (Μαρινέλλα) να πιάσει δουλειά και τη ρώτησαν πώς τη λένε, είπε: “Mε λένε Κική Παπαδοπούλου”. Λέει τότε ο Χάρμας: “Αυτό το όνομα δεν είναι για τραγουδίστρια. Aσε, θα βρούμε”. Και τη βαφτίζει Μαρινέλλα από το ομώνυμο τραγούδι του.
Αυτά συνέβαιναν πριν από 64 χρόνια. Η Μαρινέλλα ήταν μία καταπληκτική τραγουδίστρια από τότε. Και δεν τραγουδούσε μόνο ελληνικά τραγούδια. Τραγουδούσε, θυμάμαι, ένα γερμανικό τραγούδι της Κατερίνας Βαλέντε, Της μεγάλης τραγουδίστριας, παγκοσμίου φήμης. Το τραγούδι λεγόταν “Μαλαγκένια”. Και το τραγουδούσε στα γερμανικά. Μετά γίναμε πολύ φίλοι. Πήγαινα κάθε μέρα στο σπίτι της, στη Διαγώνιο, στη Θεσσαλονίκη, όπου έμενε. Κάναμε αγγλικά από μία φίλη της, η οποία ήταν καθηγήτρια Αγγλικών. Ερχόταν στο σπίτι της και μας μάθαινε αγγλικά».
Ο Τέρης Χρυσός όμως θυμάται και την εποχή που η Μαρινέλλα σηκώθηκε από την καρέκλα της τραγουδίστριας. «Η Μαρινέλλα ακόμα και όταν καθόταν σε καρέκλες, κουνιόταν όλο της το σώμα. Και το πρόσωπό της. Δεν ήταν σαν αυτές που τραγουδούσαν σαν αγάλματα. Βέβαια, στο Πανόραμα, που δουλεύαμε, τραγουδούσε όρθια. Δεν ήταν σε καρέκλα. Σε καρέκλα έκατσε με τον Καζαντζίδη. Συγχρόνως με το Πανόραμα, εμφανιζόταν και στο στρατιωτικό θέατρο ως τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Με τη Μαρινέλλα είχα πάρα πολύ καλή στη σχέση. Βέβαια, όταν ήρθε ο Καζαντζίδης, την έβλεπα κι εδώ, ερχόταν στο μαγαζί που δούλευα στην Πλάκα, στην Παλιά Αθήνα, και τα λέγαμε. Μετά, που έγινε μεγάλη και τρανή, απομακρυνθήκαμε λίγο. Δεν είχαμε εκείνη τη ζεστασιά που είχαμε όταν ξεκινήσαμε… Ας είναι καλά εκεί που θα πάει και να τραγουδάει μαζί με τους αγγέλους».