Το «χοντρό» παιχνίδι του Στάσση της ΔΕΗ
Είναι πολλά τα λεφτά, Γιώργο
Ήρθε η άνοιξη, επιτέλους, και τα πουλάκια άρχισαν να λαλούν. Ένα από αυτά, που ξέρει τα ενδιαφέροντά μου, ελάλησε στο αυτί μου τα νούμερα χορηγιών και διαφημιστικής δαπάνης της ΔΕΗ. Οι αριθμοί έσκασαν στα αυτιά μου όχι σαν τιτιβίσματα πτηνών, αλλά σαν αναστάσιμα βαρελότα.
Αρχίζω από το παρόν και πηγαίνω τρεκλίζοντας προς το παρελθόν. Μιλάμε για τη ΔΕΗ: Το 2025 πήγαν σε διαφήμιση 132.000.000 ευρώ, ναι, καλά διαβάσατε. Το 2024 η διαφήμιση ήταν 96.000.000 και το 2023 μόλις 84.000.000. Βάλτε και 70.000.000 ευρώ σε χορηγίες, και είστε μέσα.
Προτού αναρωτηθώ πού πάνε όλα αυτά τα λεφτά, να πω ότι τους λογαριασμούς της ΔΕΗ κάποιοι τους πληρώνουν. Εντάξει, η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού δεν είναι πλέον μονοπώλιο. Όμως, η θέση της στην αγορά ενέργειας είναι κυρίαρχη και η βάση πελατών της μεγάλη. Με απλά λόγια, η ΔΕΗ είναι η χώρα, δηλαδή, με έναν τρόπο, όλοι μας. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο, είναι και ουσιαστικό και συμβολικό, ότι παραμένει μέτοχος το Δημόσιο. Άρα, η σκληρή, για εμάς όλους, αλήθεια είναι ότι την πολιτική χορηγιών και διαφήμισης της ΔΕΗ την πληρώνουν οι πελάτες της, δηλαδή πάρα πολλοί Έλληνες.
Τζάμπα όχι μάγκας, γιατί μάγκας δεν είναι, αλλά χορηγός, λοιπόν, ο Γεώργιος Στάσσης. Έχει βρεθεί με έναν τεράστιο «κουμπαρά» και κάνει… παιχνίδι. Όχι μόνο για την επιχείρηση ή τους «φίλους» της, αλλά και για πάρτη του. Και τώρα μπαίνω στο ψητό: Μπορεί η ελληνική αγορά ΜΜΕ, και χορηγουμένων, να απορροφήσει τέτοια ποσά; Γιατί η αριθμητική για 2023-2025 πλησιάζει τα 500.000.000 εκατομμύρια και, υποπτεύομαι, αν κάνουμε αναδρομή στο 2019, όταν ανέλαβε ο Στάσσης ως μεταγραφή από την ENEL Ρουμανίας, θα αρχίσουμε να ανεβαίνουμε προς το δισ.
Η απάντηση είναι ότι η ελληνική αγορά ούτε απαιτεί ούτε μπορεί να απορροφήσει αυτόν τον πακτωλό χρημάτων. Αυτό μοιάζει ανησυχητικά με υπερτιμολόγηση και δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω. Οι επιστροφές είναι… παλιά μου τέχνη κόσκινο στον κόσμο της διαφήμισης και των χορηγιών. Εγώ θα πω απλώς: «Είναι πολλά τα λεφτά, Γιώργο».
Ώρα κατεδάφισης για τη σάπια… Αλθέα
Σωστά ρεφλέξ είχαν οι κυβερνώντες, χάρη σε Σταύρο Παπασταύρου και Νίκο Χαρδαλιά, στο χάλι στην Αλθέα. Μη μένουμε όμως στους ελέγχους και στα ευχολόγια. Το συγκρότημα-φάντασμα, που έχει μείνει στα μπετά, πρέπει να πάει για κατεδάφιση άμεσα. Προτού πάει από μόνο του στη… θάλασσα, εκτεθεί η κυβέρνηση και τεθεί σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο το περιβάλλον.
Έτσι θα δοθεί ένα καλό μάθημα στο «παρεάκι» Eurobank, Do Value, HIG και σε διαφόρους στο ευρύτερο σύστημα εξουσίας, που τους επέτρεψαν τη λοβιτούρα «σού πουλάω σάπιο ακίνητο από τα χαρτοφυλάκια “κόκκινων δανείων” μου μέσω του εντελώς κολλητού μου servicer και σου δίνω άλλο, καινούργιο δάνειο για να το κάνεις ξενοδοχείο με τις πλάτες κολλητού μου στην κυβέρνηση, που ανέλαβε να το “σπρώξει” με αδειοδοτήσεις και τα συναφή». «Παρεάκι» βασικά μουγγό πλέον, κυρίως, γιατί δεν μιλάνε με το στόμα γεμάτο.
Πήγαν στη Σύρο με… κουπί
Δεν ξέρω για την ΑΕΚ και τα ποδόσφαιρα, αλλά είμαι βέβαιος ότι στις ακτοπλοϊκές τα μονοπώλια είναι πολύ κακή ιδέα και τα πληρώνουν οι επιβάτες. Ο πληθωρικός Μάριος Ηλιόπουλος της Seajets «λάμπει» ως αρνητικό παράδειγμα, και δεν έχει αρχίσει καν η καλοκαιρινή περίοδο.
Κι επειδή δεν μιλάω τυχαία ή γενικά, γίνομαι αμέσως συγκεκριμένος: Τη Μεγάλη Τετάρτη το πρωί, αντί για το «Eurochampion Jet», όπως ήταν προγραμματισμένο, έφυγε για Σύρο το «Champion Jet 2». Έφθασε στην ωραία Ερμούπολη με μία ώρα καθυστέρηση, λες και πήγαινε με κουπί. Γιατί; Οικονομία στη βενζίνη; Ή μήπως ήταν αροντάριστο το σκάφος και το έβγαλαν στο νερό πρόωρα, επειδή είχε βλάβη το «Eurochampion Jet»; Εγώ διαβλέπω τη γνωστή ασυδοσία των ακτοπλόων, όταν αισθάνονται αφεντικά στη γραμμή. Το υπουργείο Ναυτιλίας τα βλέπει; Και τι θα κάνει;
Ποιος πληρώνει το μάρμαρο
Ανέστησε τα χρηματιστήρια ο Τραμπ, με το που αποφάσισε εκεχειρία με τους Ιρανούς. Ακόμη και η μετοχή της Metlen έσπρωξε το… μάρμαρο του τάφου και έκανε ένα 8%. Όμως, το καμάρι του Ευάγγελου Μυτιληναίου παλεύει να ξεπεράσει τα σαραντάρια στο διπλό ταμπλό Αθήνας και Λονδίνου, δηλαδή, το μάρμαρο του σορταρίσματος είναι βαρύ.
Θυμίζω πως στο Λονδίνο έκαναν Πάσχα μία εβδομάδα πριν από εμάς και δεν αλλάζουν εύκολα άποψη, ενώ η αγορά γενικώς περιμένει να δει τα νούμερα της Metlen, που ζήτησε αναβολή, γιατί φοβήθηκε τις… σούβλες.
Βράχος ο Μυλωνάκης
Μία δεκαπενταετία πλάι στον Κυριάκο Μητσοτάκη πάει να κλείσει ο Γιώργος Μυλωνάκης. Όπως πάντα, τίποτε δεν είναι τυχαίο στην πολιτική. Ειδικά σε μια χώρα που έχει περάσει τα χρόνια αυτά από σαράντα κύματα.
Ο Μυλωνάκης στηρίζει απόλυτα τις επιλογές του πρωθυπουργού και ακολουθεί πιστά τις οδηγίες του, κάνοντας το σωστό. Δουλευταράς και βέβαιος για το άστρο του Μητσοτάκη, ο Μυλωνάκης είναι ήδη σε εκλογικούς ρυθμούς. Είναι σίγουρος ότι η κάλπη θα βγάλει πάλι τον Κυριάκο πρώτο, με τεράστια διαφορά από τον δεύτερο.
Η αλήθεια είναι πως ο Μυλωνάκης κινείται με την αυτοπεποίθηση μιας μακροπρόθεσμης πολιτικής στρατηγικής, που έχει δικαιωθεί απόλυτα, οδηγώντας στην πολιτική κυριαρχία του νυν πρωθυπουργού.