Στο 1962 και στις ημέρες του Πάσχα μάς γυρίζει ένα παλιό δημοσίευμα, όταν εβδομαδιαίο περιοδικό είχε ζητήσει από γνωστούς ηθοποιούς να μοιραστούν σκέψεις και αναμνήσεις για αυτές τις γιορτινές ημέρες. Ανάμεσα σε εκείνους που είχαν μιλήσει ήταν και η αείμνηστη Τζένη Καρέζη.
Η μεγάλη ηθοποιός είχε αναφερθεί τότε στις δικές της πασχαλινές αναμνήσεις, εξηγώντας πως σχεδόν όλες ήταν όμορφες, αφού συνδέονταν με το σπίτι και τους δικούς της ανθρώπους. Εξαίρεση, όπως είχε πει, ήταν το προηγούμενο Πάσχα, το οποίο είχε περάσει στην Πάτρα μαζί με τον θίασό της.
Για το Πάσχα του 1962, η Τζένη Καρέζη είχε αποκαλύψει πως σχεδίαζε να το περάσει στις Σπέτσες, λίγο πριν από τον γάμο της με τον Ζάχο Χατζηφωτίου, εκφράζοντας τη βεβαιότητα πως θα ήταν από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής της.
Όπως είχε πει χαρακτηριστικά: «Όλες οι αναμνήσεις μου οι πασχαλινές είναι ευχάριστες γιατί τις μέρες μου αυτές τις περνούσα στο σπίτι μου κοντά στους δικούς μου. Μόνο η περσινή ανάμνηση διαφέρει γιατί το Πάσχα το πέρασα στην Πάτρα με τον θίασο μου. Το φετινό μου Πάσχα θα το περάσω στις Σπέτσες. Το Πάσχα αυτό θα είναι δυο εβδομάδες πριν τον γάμο μου(με τον Ζάχο Χατζηφωτίου). Πιστεύω ότι θα είναι το πιο ευτυχισμένο Πάσχα που θα έχω περάσει. Ίσως από αυτό γεννηθεί και η καλύτερη ανάμνηση της ζωής μου».
Στο ίδιο περιοδικό είχε μιλήσει και η Μαίρη Αρώνη, η οποία είχε θυμηθεί ένα ξεχωριστό Πάσχα στην Κύπρο, λίγο μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας της με τον θίασό της στην Ελλάδα. Η ίδια είχε περιγράψει με συγκίνηση τη χαρά που ένιωσε, καθώς βρέθηκε εκεί για πρώτη φορά μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, ενώ είχε γνωρίσει και το μικρό ανιψάκι της.
Η Μαίρη Αρώνη είχε αναφέρει: «Όταν τέλειωσε η περιοδεία με τον θίασο μου στην Ελλάδα πήγα και στην Κύπρο για να δώσω παραστάσεις. Η χαρά μου ήταν μεγάλη γιατί θα έκανα Πάσχα στην Κύπρο για πρώτη φορά ύστερα από την ανεξαρτησία της. Η χαρά μου όμως διπλασιάστηκε που γνώρισα και το ανιψάκι μου- δυο χρονών παιδί- του αδελφού μου που ήταν εγκατεστημένος εκεί. Ήταν τόσο πολύ χαριτωμένο και το αγάπησα τόσο πολύ, που δεν άφηνα κανένα να μου το πάρει από τα χεριά μου. Ήταν το πιο χαρούμενο Πάσχα που είχα περάσει».
Φωτογραφίες: Finos Film