Ο Στέλιος Διονυσίου μίλησε για την πρώτη φορά που τραγούδησε μπροστά στον πατέρα του, Στράτο Διονυσίου, περιγράφοντας μια έντονα συγκινητική εμπειρία που σημάδεψε την πορεία του στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς».
Όπως εξήγησε, τότε ήταν ακόμη παιδί, περίπου 14-16 ετών, και περνούσε τα βράδια του στο ιστορικό μαγαζί «Στράτος» στη Φιλελλήνων, προσπαθώντας να μάθει τα πάντα γύρω από τη δουλειά. «Σαν παιδί, 14-16 χρόνων ο πατέρας μου είχε το ιστορικό μαγαζί “Στράτος” στη Φιλελλήνων. Παρασκευή και Σάββατο ήμουν εκεί και ήθελα να ξέρω τα πάντα για το πώς δουλεύουν παντού», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως στο σπίτι τραγουδούσε μόνος του, φροντίζοντας να μην τον ακούει ο πατέρας του: «Στο σπίτι έβαζα τα ακουστικά μου και τραγουδούσα μόνος μου, ξέροντας ότι δεν ήταν στο σπίτι ο πατέρας».
Η καθοριστική στιγμή ήρθε ένα βράδυ, όταν ο Στράτος Διονυσίου τον κάλεσε απρόσμενα στην πίστα: «Ένα βράδυ λοιπόν, στο τελευταίο πρόγραμμα είπε “έλα Στελάρα” και πήγα να ανέβω τα σκαλιά για να φύγω. Με βούτηξαν όλοι οι εργαζόμενοι για ανέβω». Ο ίδιος περιέγραψε το έντονο άγχος που ένιωσε, τονίζοντας πως έτρεμε ακόμη και το μικρόφωνο στα χέρια του. Τότε ο πατέρας του τον καθησύχασε με μια απλή αλλά ουσιαστική συμβουλή: «Είδε ότι έτρεμε το μικρόφωνο και μου είπε στο αυτί “κλείσε τα μάτια σου σαν να είσαι στο σαλόνι του σπιτιού σου και τραγούδα”».
Ακολουθώντας τη συμβουλή του, ερμήνευσε τρία τραγούδια: «Είπαμε τρία τραγούδια. Το ένα ήταν το “Γιατί καλέ γειτόνισσα” και το άλλο το “Μας υποχρέωσες”. Έκλεισα τα μάτια μου και δεν τον έβλεπα». Κατά τη διάρκεια της εμφάνισης, μια σκηνή τον ξάφνιασε: «Τότε ανέβηκε ένας κύριος στην πίστα και έβγαλε από την τσέπη του έναν πάκο δολάρια και τα πέταξε. Εγώ τότε απόρησα, αλλά ήταν ένα έθιμο, η λεγόμενη χαρτούρα».
Όταν τελείωσε το τραγούδι και γύρισε προς τον πατέρα του, η εικόνα που αντίκρισε τον σημάδεψε για πάντα: «Όταν πια τελείωσα, γύρισα και είδα ότι ήταν δακρυσμένος». Όπως είπε, εκείνη η στιγμή είχε βαθύτερο νόημα για τον ίδιο: «Αυτό ήταν το μήνυμα σαν να μου έλεγε “προχώρα”».