Σε νέα φάση ζωής φαίνεται να μπαίνει η Ευρυδίκη Βαλαβάνη, η οποία επιβεβαίωσε την πρόθεσή της να αφήσει την Αθήνα και να μετακομίσει στα Χανιά μέσα στα επόμενα χρόνια, μαζί με τον Γρηγόρη Μόργκαν και τον γιο τους. Μιλώντας την Τετάρτη 15 Απριλίου στην εκπομπή «Buongiorno», η αθλητικογράφος ξεκαθάρισε πως η απόφαση αυτή δεν πρόκειται να επηρεάσει αρνητικά την καριέρα της, καθώς –όπως τόνισε– η εργασία δεν περιορίζεται γεωγραφικά.

«Με τον Γρηγόρη είναι ένας από τους στόχους μας να μετακομίσουμε στα Χανιά για το μέλλον. Δεν θεωρώ ότι θα αφήσω κάτι πίσω, ίσα ίσα που θα εξελίξω τη ζωή μου θεωρώ, με ποιοτικό χρόνο για εμένα και για την οικογένειά μου. Δουλειά μπορείς να κάνεις από παντού, αρκεί να το θέλεις. Και εγώ το θέλω πολύ, οπότε δεν είναι κάτι… Θα αλλάξει προς το καλό τη ποιότητα της ζωής μου. Δεν θεωρώ ότι αφήνω την καριέρα μου πίσω για κάτι. Θα δουλεύουμε όπως δουλεύουν όλοι άνθρωποι που δεν μένουν στην Αθήνα. Δεν θεωρώ ότι θα με πάει πίσω», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, αναφέρθηκε και στην οικογενειακή της καθημερινότητα, αποκαλύπτοντας πως το φετινό Πάσχα το πέρασαν ήρεμα στην Αθήνα: «Περάσαμε τις διακοπές πολύ ήρεμα, οικογενειακά, μείναμε στην Αθήνα και ήταν πολύ ξεκούραστα. Περάσαμε πολύ ωραία στο σπίτι με τον μικρό, το χαρήκαμε πάρα πολύ». Μάλιστα, στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάπτυξη του παιδιού της, σημειώνοντας: «Είναι μωράκι αλλά έχει αρχίσει και γίνεται αγοράκι. Μεγαλώνει, δεν είναι βρεφάκι. Τώρα μπορείς να συνεννοηθείς μαζί του και να κάνεις κουβεντούλες, καταλαβαίνει».

Όσον αφορά στη βάφτιση του γιου της, που προγραμματίζεται για το καλοκαίρι στην Κρήτη, η ίδια εμφανίστηκε πλήρως προετοιμασμένη: «Μια χαρά είναι οι προετοιμασίες για τη βάπτιση. Τα έχω ήδη κανονίσει όλα, είναι όλα έτοιμα». Δεν παρέλειψε, επίσης, να εκφράσει τη στήριξη και τον θαυμασμό της για τον σύζυγό της, με αφορμή το πτυχίο του στην ψυχολογία: «Νιώθω μόνο περήφανη για εκείνον. Έχει καθαρή ψυχή, έχει καθαρά μάτια. Είναι πολύ υποστηρικτικός, είναι εκεί για όλους, είναι ο καλύτερος». Κλείνοντας, περιέγραψε με λίγες λέξεις την καθημερινότητά της, τονίζοντας τη διπλή της διάσταση: «Η ομορφότερη καθημερινότητα που είχα ποτέ. Η πιο δύσκολη, αλλά η ομορφότερη».
