Πολύτιμα κοστούμια που έγραψαν ιστορία πάνω στη σκηνή στα χρόνια της δόξας του, γράμματα, αλλά και προσωπικά αντικείμενα ανεκτίμητης αξίας είναι ο πολύτιμος θησαυρός που χάρισε ο μοναδικός σόουμαν Γιώργος Μαρίνος -που έφυγε από τη ζωή στις 10 Μαρτίου 2026-, ο οποίος από τις 11 Μαΐου θα εκτίθεται στο Σπίτι του Ηθοποιού, στην κεντρική αίθουσα, που παίρνει το όνομά του ως Μουσική Σκηνή «Γιώργος Μαρίνος».
- Από τον Νίκο Νικόλιζα
Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη παρουσίαση και εκδήλωση με δεκάδες καλεσμένους, που παίρνει σάρκα και οστά, από την πρόεδρο του ιδρύματος Αννα Φόνσου, η οποία είχε δώσει υπόσχεση στον κορυφαίο σόουμαν ότι «όσο ζω θα τιμώ το όνομά σου και δεν πρόκειται να ξεχαστεί».
Λίγες ημέρες πριν από τη μεγάλη βραδιά στο Σπίτι του Ηθοποιού, η Αννα Φόνσου άνοιξε τις πόρτες του ιδρύματος αποκλειστικά για την «Espresso» και μας ξενάγησε στην αίθουσα που πήρε το όνομα του Γιώργου Μαρίνου, ενώ, μεταξύ καφέ και αφηγήσεων, μας σύστησε στον άγνωστο κόσμο του δημοφιλούς καλλιτέχνη.
«Ο χώρος αυτός είναι το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε για τον Γιώργο Μαρίνο. Επειδή έμεινε και εδώ, και είναι ακόμα εδώ η σκιά και η αναπνοή του, σκέφτηκα ότι δεν μπορεί να περάσει έτσι με όλα αυτά που μου έλεγε (αν και δεν ήθελε τον πολύ θόρυβο). Ετσι, βάλαμε ακόμα και τα αγαπημένα του χρώματα στην αίθουσα.
Οπως μου έλεγε, ήθελε να καλέσω τους ανθρώπους που αγαπούσε, να βάλω ζωγραφική στην αίθουσα, να τοποθετήσω μερικά από τα κοστούμια του, με τα οποία έγραψε ιστορία πάνω στις μουσικές σκηνές», λέει στην «Espresso» η Αννα Φόνσου, η οποία θυμάται τους δύο μήνες που ο Γιώργος Μαρίνος έζησε στο ίδρυμα.
«Εγώ δεν τον ήξερα καθόλου προσωπικά. Ωστόσο, οι 2,5 μήνες που έζησε εδώ ήταν σαν σαράντα χρόνια! Γιατί μέρα νύχτα καθόμασταν και μου έλεγε ιστορίες. Εκείνη την περίοδο είχα ανάγκη και εγώ να ανοιχτώ ψυχικά σε έναν άνθρωπο. Και βρήκα τον Γιώργο για να αρχίσω άπειρες συζητήσεις.
Εγινε δικός μου άνθρωπος και είπαμε πράγματα πέρα από τους θριάμβους του και όσα έζησε επί σκηνής, που δύσκολα εμπιστευόμασταν σε άλλους ανθρώπους. Τι δεν θα έδινα να ζούσα τουλάχιστον ακόμα έναν μήνα μαζί του…» μας λέει με συγκίνηση, λίγο πριν μας επιτρέψει να «αγγίξουμε» πρώτοι από όλα τα μέσα ενημέρωσης τον «θησαυρό» του Μαρίνου.
Πίσω από το μικρό τραπέζι όπου κάναμε τη συνέντευξη με την πρόεδρο του ιδρύματος, ένα από τα αγαπημένα κοστούμια του μεγάλου σόουμαν κρεμόταν πάνω στη χειροποίητη ντουλάπα εποχής. Είναι το μοναδικό κομμάτι που μας επέτρεψε να φωτογραφίσουμε, καθώς τα υπόλοιπα ρούχα του Μαρίνου θα τοποθετηθούν στον χώρο τις επόμενες ημέρες. Την ρωτάμε για τα ρούχα του. «Ειλικρινά, για το ίδρυμα, αυτά τα ρούχα είναι ένας πολύτιμος θησαυρός.
Μας άφησε όλη του την καριέρα. Και, όπως μου έγραψε στο γράμμα όταν μας έστειλε αυτά τα ρούχα, “σου αφήνω όλη μου την καριέρα με φινάλε ότι σε γνώρισα στη ζωή μου. Να τα φυλάξεις, να τα κάνετε ό,τι νομίζετε. Εγώ τα είχα φυλάξει όλα αυτά τα χρόνια σαν ιερά. Με την ευκαιρία θέλω να αναφέρω πως, αν κάποιος ηθοποιός παίξει ένα από τα νούμερά του, το ίδρυμα θα του δανείσει ένα από τα κοστούμια του για να πάρει την ενέργεια που εκείνος είχε» λέει συγκινημένη η Αννα Φόνσου.
Τη ρωτάμε πως αισθάνθηκε όταν της ζήτησε να μεταφερθεί στο ίδρυμα. «Οταν μάθαμε και πήγαμε με τη Μαίρη Βιντιάδου στο νοσοκομείο για να τον δούμε (γιατί στις αρχές δεν πήγαινε κανείς στο νοσοκομείο να τον δει), κάποια στιγμή έπρεπε να φύγει από εκεί, αφού έγινε καλά. Τον ρωτήσαμε, λοιπόν, πού ήθελε να τον μεταφέρουμε. Και μας απάντησε: “Δεν θέλω να γυρίσω σπίτι μου, φοβάμαι. Δεν έχω κανέναν εκεί. Θέλω να με πάτε στο Σπίτι του Ηθοποιού». Του είπαμε λοιπόν ότι ήμασταν “γεμάτοι” από κόσμο και ότι το καταστατικό μας αναφέρει πως μπορούμε να φιλοξενήσουμε ηθοποιούς που έχουν οικονομικές δυσκολίες. Τηλεφωνώ στο συμβούλιο του ιδρύματος και σύσσωμο μου απάντησε: “Δεν το συζητάμε – φέρ’ τον εδώ!” Του δώσαμε τότε τη σουίτα, και μάλιστα είχαμε βρει και μια κυρία για να τον περιποιηθεί. Και μας είπε “αυτό το μέρος θα είναι το ιδανικό για να μείνω μέχρι να φύγω από τη ζωή”».
Και, όπως ξαφνικά μπήκε στο ίδρυμα, έτσι ξαφνικά έφυγε από εκεί. Η Αννα Φόνσου θυμάται: «Καταρχάς, ήταν ένας ευφυέστατος άνθρωπος, ταπεινός, που ήξερε πώς να συμπεριφερθεί. Αρχικά, μας ζήτησε το καταστατικό για να δει αν μπορούσε να μείνει. Οταν το διάβασε μου είπε: “Αννα μου, εγώ εδώ μένω παράνομα, πρέπει να φύγω κάποια στιγμή”. Την επόμενη ημέρα μού ανέφερε πως τα σκυλιά του τα είχε πάρει η κυρία Λάτση για να τα περιποιηθεί: “Θα φύγω και θα πάω στο ίδρυμα της κυρίας Λάτση να μείνω. Θα έρθει να με πάρει ο Φασουλής”. Ετσι και έγινε. Τον πήρε ο κ. Φασουλής και, φεύγοντας, αφού αγκαλιαστήκαμε, μου λέει: “Θα σου τηλεφωνήσω να έρθεις να με δεις”. Οταν πήγε στο ίδρυμα της κυρίας Λάτση, μου τηλεφώνησε για να πάω να τον δω. Ετοιμάστηκα την επόμενη μέρα, λοιπόν, για να πάω να τον δω.
Μόλις πηγαίνω στο ίδρυμα μου λένε “έφυγε. Πέρασε ο επιστάτης του και τον πήρε”. Αρχισα να παίρνω τηλέφωνα, γιατί είχα ανησυχήσει. Δεν απαντούσε. Την επόμενη ημέρα μού τηλεφώνησε και μου είπε: “Σε ταλαιπώρησα χθες. Μένω πλέον στου Βασίλη το σπίτι με την οικογένειά του. Θα ήθελα να μην ξανατηλεφωνηθούμε και να μείνει έτσι η φιλία μας, όπως άρχισε. Και με κανέναν άλλον δεν θα ξανατηλεφωνηθώ. Θα ήθελα μόνος μου να διαχειριστώ τη ζωή μου. Αύριο θα σου στείλω κάτι”. Πράγματι, την επόμενη μέρα μού έστειλε ένα μεγάλο γράμμα και όλη του την γκαρνταρόμπα. Ομως, εγώ μάθαινα νέα του, γιατί είχαμε μια κοινή μανικιουρίστα και μου τα έλεγε. Οταν έφυγε από την οικογένεια του επιστάτη του νοίκιασε ένα σπίτι στη Γλυφάδα και μετά πήγε στον οίκο ευγηρίας όπου και απεβίωσε».
Τη ρωτάμε πώς ένιωσε με τον θάνατό του. «Ενιωσα μεγάλο πόνο, αλλά και ανακούφιση ότι ο Γιώργος δεν θα πηγαίνει πια από δω και από κει για να βρει συντροφιά. Δεν του άξιζε αυτό το τέλος… Εκτός και αν το διάλεξε μόνος του.
Ο κύριος που τον περιποιούνταν κάποτε με έβρισε χωρίς λόγο. Αλλά, δεν βαριέσαι, τον συγχωρώ… Γιατί του προσέφερε τόσο πολλά ο Γιώργος για να φτιάξει την οικογένειά του» λέει η Αννα Φόνσου.
Ο τίτλος που θα έβαζε στον Γιώργο Μαρίνο και στην εκδήλωση η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 11 Μαΐου το βράδυ, στο Σπίτι του Ηθοποιού, είναι: «Γιώργος Μαρίνος: Αναντικατάστατος!»