Η αδελφή του Νικήτα μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Αλήθειες με τη Ζήνα» και έκανε περιγραφή όσων είχαν συμβεί πριν τη δολοφονία του αδελφού της.
«Ο αδερφός μου δεν έκανε κόντρες και δεν έτρεχε με 180 χιλιόμετρα. Οι εμπειρογνώμονες μάς είπαν ότι πήγαινε στο όριο ταχύτητας. Το αυτοκίνητο ήταν παλιό, δεν είχε αμορτισέρ και ο αδερφός μου δεν ήξερε πώς να το χειριστεί. Επίσης ο αδερφός μου δεν είχε πιει.
Ο αδερφός μου από δύο χρονών είχε οκτώ ανευρύσματα στα στεφανιαία αγγεία από τη νόσο Καβασάκι. Τον Δεκέμβριο έκανε διπλό μπαλονάκι με στεντ. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν έφευγε από το σπίτι. Έπαιρνε καθημερινά τα χάπια του, γιατί από τις στενοχώριες δεν ήθελε να παίρνει τα φάρμακά του», είπε.
Για την πρώτη επίθεση υποστήριξε: «Κρύφτηκε στο πλάι, ανέβηκε τα σκαλιά και προσπάθησε να τον χτυπήσει πισώπλατα. Ο αδερφός μου άκουσε τη φασαρία, έβαλε τα χέρια του και πρόλαβε να αμυνθεί.
Όταν τον κυνήγησαν, έκανε κίνηση να βγάλει όπλο και πυροβόλησε. Ευτυχώς αστόχησε. Πήγαμε στην αστυνομία και τους είπαμε ότι έχει όπλο. Η απάντηση της αστυνομικού ήταν “εντάξει, δεν σας έχει σκοτώσει κιόλας”. Όταν της είπα ότι ο αδερφός μου θα πάρει την ποινή που του αναλογεί από το δικαστήριο, με ειρωνεύτηκε».
«Του επιβλήθηκαν περιοριστικά μέτρα, αλλά συνέχιζε να περνάει από το σπίτι μας και από τη δουλειά του αδερφού μου. Τον βλέπαμε συνέχεια. Τον Αύγουστο μάθαμε ότι τον έβαζαν στο τμήμα, του έκαναν μια σύσταση και τον άφηναν», αποκάλυψε η ίδια.
Για τη δεύτερη επίθεση ανέφερε: «Τον πέτυχε σε ένα στενό. Είχε σταματήσει να πετάξει τα σκουπίδια. Σταμάτησε μπροστά του με το αυτοκίνητο της δουλειάς, άρα τον παρακολουθούσε. Όταν ο αδερφός μου τον κατάλαβε, άρχισε να τρέχει και να φωνάζει βοήθεια. Τον έσωσε μια γυναίκα που του άνοιξε. Στην αστυνομία μάς ειρωνεύονταν. Είχαν τον αδερφό μου δύο ώρες μέσα σαν να ήταν εκείνος ο κατηγορούμενος. Τους λέγαμε “πηγαίνετε να τον πιάσετε” και μας απαντούσαν “δεν θα μας μάθετε εσείς τη δουλειά μας”».
Στη συνέχεια είπε: «Από ό,τι άκουσα ο ξάδερφος του θύτη, είπε ότι ήταν στο μνημόσυνο του παιδιού του. Ο κύριος κυκλοφορεί με όπλο, γιατί είπε ότι πήγαινε να πάρει παπούτσια και είχε μαζί και τη σύζυγο, η οποία θεωρώ είναι για μένα, και όχι για μένα, για πολύ κόσμο, ηθική αυτουργός. Είχε περάσει από τη δουλειά της μητέρας μου πριν την πρώτη επίθεση με το αυτοκίνητό της και της είπε: “να με θυμάσαι”. Τη θυμόμαστε πλέον».
Κλείνοντας, ξεσπώντας είπε: «Ο αδερφός μου ήταν σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι. Δεν πλησίαζε ποτέ το σπίτι τους. Ήταν το πιο καλό παιδί που υπήρχε. Μας τον φάγανε σαν το σκυλί. Ούτε σε σκυλί δεν το κάνεις αυτό. Δεν τον πυροβολείς πισώπλατα. Το είχε πει ότι η τρίτη φορά θα είναι και η τελευταία».