Καλεσμένος στην εκπομπή «Πάμε μια βόλτα;» με τη Νίκη Λυμπεράκη βρέθηκε ο Σωτήρης Τσαφούλιας το απόγευμα της Κυριακής 10 Μαΐου, στο MEGA.
Ο γνωστός σκηνοθέτης μίλησε για τη ζωή του, την επαγγελματική του διαδρομή, αλλά και για τα παιδικά του χρόνια. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη σχέση με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν ναυτικός και έλειπε συχνά λόγω της δουλειάς του.
Ο Σωτήρης Τσαφούλιας περιέγραψε τις δυσκολίες που βίωνε μεγαλώνοντας με έναν πατέρα που απουσίαζε για μεγάλα διαστήματα, εξηγώντας πως αυτή η εμπειρία τον επηρέασε βαθιά.
«Όταν είπα στον πατέρα μου «θα γίνω σκηνοθέτης», μου είπε «ούτε να το σκέφτεσαι». Καλά, κάποια στιγμή του είχα πει ότι «σκέφτομαι να γίνω καπετάνιος» και μου είπε «ούτε να το σκέφτεσαι». Γενικά, δεν νομίζω πως υπάρχει ναυτικός που θα ήθελε το παιδί του να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο».
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στο επάγγελμα του ναυτικού και στις θυσίες που αυτό απαιτεί.
«Είναι ένα επάγγελμα, επειδή το ‘χω ζήσει ως γιος και εγγονός καπετανέων, που δεν πληρώνεται. Μπορεί να ακούγεται ότι οι μισθοί των ναυτικών είναι μεγάλοι, που είναι, αλλά η ζωή που χάνουν δεν πληρώνεται. Είναι ο αποχωρισμός, ότι αφήνουν πίσω μια κατάσταση συγκεκριμένοι και όταν γυρνούν αυτή έχει αλλάξει».
Ο σκηνοθέτης θυμήθηκε και μια ιδιαίτερα σκληρή στιγμή από την εφηβεία του, όταν είχε πάει με τη μητέρα και την αδελφή του στο αεροδρόμιο για να υποδεχθούν τον πατέρα του.
«Θυμάμαι μια φορά ότι είχαμε πάει με μεγάλη λαχτάρα στο αεροδρόμιο να τον πάρουμε, με την μητέρα και την αδελφή μου και, με το που τον είδα, απομακρύνθηκα για λίγο από κοντά τους και πέρασε από δίπλα μου και έφυγε, δεν με γνώρισε» πρόσθεσε, εν συνεχεία, ο Σωτήρης Τσαφούλιας.
«Πήγε αγκάλιασε τη μητέρα μου και μετά γύρισε και είδε ότι είμαι εγώ. Με άφησε δηλαδή 13 χρονών και με βρήκε 16 στα 17. Είναι πολύ άγριο πράγμα αυτό».
