Ο θάνατος του Μιχάλη Ασλάνη και το τέλος μιας αυτοκρατορίας που… κατάπιε η κρίση

Ήταν Τετάρτη 28 Αυγούστου 2013. Στην Ελλάδα η οικονομική κρίση παρέσυρε στην καταστροφή επιχειρήσεις και ανθρώπους. Ο κόσμος της μόδας ήταν από τους πρώτους που ένοιωσε στο πετσί του τις μαύρες μέρες. Αυτοί που είχαν δεν έπρεπε να το δείχνουν για να μην προκαλέσουν, όσοι… κάτι είχαν το κρατούσαν για τα… χειρότερα. Οι δεξιώσεις λιγοστές. Τα ρούχα των σχεδιαστών έμεναν στις κρεμάστρες των ατελιέ.

Ο Μιχάλης Ασλάνης δεν μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Ήταν δημιουργός, αλλά όχι έμπορος. Τα χρέη έτρεχαν, τα έσοδα ήταν όλο και λιγότερα. Είχε επιστρέψει στο Κολωνάκι, είχε αφήσει το υπερπολυτελές ατελιέ που είχε φτιάξει στου Ψυρρή κι είχε κοστίσει ένα σωρό λεφτά. Το σπίτι και το ατελιέ ήταν στην οδό Σκουφά, στην ίδια πολυκατοικία.

Εκκρεμούσε ένα ένταλμα από την εφορία για χρέη κάπου 170.000 ευρώ. Φίλοι του είχαν μεσολαβήσει στο τοπικό Αστυνομική Τμήμα να καθυστερήσει να του κοινοποιηθεί μήπως κατάφερνε να το τακτοποιήσει. Δεν τα κατάφερε. Το μόνο του περιουσιακό στοιχείο ήταν μια βίλα στη Μύκονο, το καμάρι του που με βαριά ψυχή είχε αποφασίσει να την πουλήσει. Οι καιροί δεν ήταν εύκολοι για τέτοιες επενδύσεις.

Μια προσπάθεια να κάνει νέο ξεκίνημα στη μακρινή Βραζιλία είχε αποτύχει κι αυτό.

Εκείνο το πρωινό της Τετάρτης δύο υπάλληλοι ανεβαίνουν από το ατελιέ στο διαμέρισμά του για να δουν τι συμβαίνει. Πάγωσαν!

Τον είδαν νεκρό μια δύο μεγάλα μπολ που είχαν υπολείμματα από χάπια. Πάνω σε ένα τραπεζάκι μια σακούλα με επιστολές στους δικούς του ανθρώπους.

Στα 62 χρόνια του είχε αποφασίσει να φύγει από τη ζωή. Ο άνθρωπος που είχε ντύσει τη μισή (και βάλε) Αθήνα, που είχε οδηγήσει στην επιτυχία τόσες και τόσες κοπέλες που έκαναν καριέρα στο μόντελιγκ είχε μείνει μόνος.

Λίγες μέρες νωρίτερα είχε μιλήσει στην Espresso κι είχε εξομολογηθεί τους φόβους του:

«Για τους μόνους που λυπάμαι είναι για την οικογένειά μου. Οι δικοί μου άνθρωποι θα στενοχωρηθούν όταν διαβάσουν αυτά. Θέλω να τους ζητήσω μια μεγάλη συγγνώμη, γιατί θα πικραθούν. Πάντα με στηρίζουν και είναι δίπλα μου. Εγώ φταίω για τις επιλογές μου και δεν είχα μυαλό να δω τα λάθη μου».

Φοβόταν τη φυλακή, δεν είχε κουράγιο πια για ένα νέο ξεκίνημα, αυτός ο άνθρωπος που ήταν η χαρά της παρέας έβλεπε τα πάντα να καταρρέουν κι ένοιωθε αδύναμος.

Η γνωμάτευση του ιατροδικαστή που βγήκε αργότερα επιβεβαίωση αυτό που φοβόντουσαν πολλοί ότι είχε αποφασίσει να δώσει τέλος στη ζωή του.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1913: Η Βασίλισσα της Ολλανδίας Βιλελμίνα εγκαινιάζει το «Παλάτι της Ειρήνης», τ κτίριο που στεγάζει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

1922: Λεηλασίες και σφαγές στην Σμύρνη από τον τακτικό στρατό των Τούρκων, αλλά και σώματα άτακτων. Στο επίκεντρο η αρμενική και η ελληνική συνοικία. Τραγικό θάνατο βρίσκουν και δύο Σμυρναίοι δημοσιογράφοι οι Τσουρκουκτσόγλου και Κλιμάνογλου.

1936: Η Ναζιστική Γερμανία βάζει στο στόχαστρό της και τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ξεκινά μαζικές συλλήψεις και εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

1938: Εγκαινιάζεται από τους Ναζί το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν στην Αυστρία.

1955: Ο Έμετ Τιλ, ένας μαύρος έφηβος από το Σικάγο ξυλοκοπείται και εκτελείται από λευκούς στο Μάνι του Μισισιπή. Οι δολοφόνοι του αθωώνονται. Η υπόθεση πυροδοτεί νέα έκρηξη για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις ΗΠΑ.

1963: Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ μπροστά σε 200.000 οπαδούς του στην Ουάσιγκτον λέει τη φράση «Έχω ένα όνειρο» που έμεινε στην ιστορία.

1982: Στο Σαν Φρανσίσκο διεξάγονται οι πρώτοι αγώνες ομοφυλοφίλων.

1986: Η Τίνα Τάρνερ αποκτά το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλυγουντ στην Καλιφόρνια.

1990: Το Ιράκ μετατρέπει το Κουβέιτ σε 19η επαρχία του μετά την κατάληψή του.

1996: Εκδίδεται το διαζύγιο του πρίγκηπα Κάρολου της Αγγλίας και της Νταϊάνας Σπένσερ. Ο γάμος του είχε γίνει το 1981.

1996: Στη πολιτεία της Καλιφόρνια εγκρίνεται νόμος για το χημικό ευνουχισμό των καθ’ υποτροπήν παιδεραστών.

Γεννήσεις

1749: Ιωάννης Βόλφγαγκ Γκέτε, Γερμανός ποιητής, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφές και διπλωμάτης. Πέθανε το 1832.

1828: Λέων Τολστόϊ, Ρώσος συγγραφές, από τους κορυφαίους στον κόσμο. Πέθανε το 1910.

1899: Σαρλ Μπουαγέ, Γαλλοαμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και παραγωγός. Πέθανε το 1978.

1911: Γιόζεφ Λουνς, Ολλανδός διπλωμάτης, πολτικός, διετέλεσε γ.γ του ΝΑΤΟ (1971-84)

1912: Αλίκη Διπλαράκου, Μις Ελλάς και η πρώτη Ελληνίδα Μις Ευρώπη το 1930. Πέθανε το 2002.

1974: Μελίνα Ασλανίδου, τραγουδίστρια

Θάνατοι

1946: Γεώργιος Καφαντάρης (72 χρ.), πολιτικός. Διετέλεσε πρωθυπουργός το 1924 (6/2 έως 12/3) και πολλές φορές υπουργός.

1968: Δημήτρης Πικιώνης (81 χρ.), αρχιτέκτονας, ακαδημαϊκός, ζωγράφος και ποιητής.

1987: Τζον Χιούστον (81 χρ.), Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός.

1994: Γιάννης Κουτσοχέρας (90 χρ.), πολιτικός, νομικός, ποιητής και λογοτέχνης. Εκλέχτηκε βουλευτής και Ευρωβουλευτής με την Ένωση Κέντρου και μεταπολιτευτικά με το ΠΑΣΟΚ.

2001: Σεργκέϊ Πέρκουμ (23 χρ.), Ουκρανός τερματοφύλακας. Πέθανε σε νοσοκομείο της Μόσχας. Έπεσε σε κώμα όταν στον αγώνα του Ρωσικού πρωταθλήματος με αντιπάλους την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την Άντζι Μαχάτσκαλα συγκρούστηκε με αντίπαλο ποδοσφαιριστή.

2010: Αυγουστίνος Καντιώτης (103 χρ.), Μητροπολίτης Φλώρινας (1967-2000). Έγινε γνωστός για τις αντιδράσεις του στις ειδωλολατρικές εκδηλώσεις όπως το Καρναβάλι, τις κόντρες του με καλλιτέχνες και διανοούμενους. Το 1990 αφόρισε τον σκηνοθέτη Θόδωρο Αγγελόπουλο και όσους συμμετείχαν στα γυρίσματα της ταινίας «Το μετέωρο βήμα του πελαργού».

2011: Λεωνίδας Κύρκος (87 χρ.). πολιτικός της Αριστεράς, διετέλεσε πρόεδρος του ΚΚΕ εσωτερικού και της Ελληνικής Αριστεράς.

2017: Μιρέιγ Νταρκ (79 χρ.), Γαλλίδα ηθοποιός, μοντέλο, σκηνοθέτης. Για κάποιο διάστημα θεωρήθηκε διάδοχος της Μπιρζίτ Μπαρντό. Για 15 χρόνια υπήρξε σύντροφος του Αλέν Ντελόν.

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Νατάσσα Μποφίλιου: Στη Φολέγανδρο με τον σύζυγό της – Το καλοκαιρινό ρομάντζο και η εξομολόγηση

Η Νατάσσα Μποφίλιου επέστρεψε στη Φολέγανδρο για λίγες ημέρες ξεκούρασης μαζί με τον σύζυγό της, Χρήστο Κορτσέλη, και αγαπημένα της πρόσωπα. Η εξομολόγηση για…