Οι… τρομοκράτες του 1968 που έγιναν εκ των υστέρων ήρωες

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Υπάρχει μια στιγμή στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων που έμεινε χαραγμένη όχι στην διοργάνωση απλά, αλλά και στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Έγινε τέτοια μέρα, στις 16 Οκτωβρίου 1968 στο Μέξικο Σίτι.

Δύο μαύροι Αμερικανοί αθλητές, στο βάθρο των νικητών διάλεξαν τον δικό τους τρόπο για να διαμαρτυρηθούν. Σήκωσαν στον ουρανό τη γροθιά τους και σόκαραν τους υπεύθυνους της Ολυμπιακής οικογένειας.

Ήταν οι νικητές των 200μ, ο Τόμι Σμιθ, έκοψε πρώτος το νήμα και ο Τζον Κάρλος που τερμάτισε τρίτος. Ανάμεσά τους ένας λευκός, ο Αυστραλός Πίτερ Νόρμαν.

Οι δύο Αμερικανοί εκδιώχτηκαν από το Ολυμπιακό Χωριό, ανακλήθηκαν τα δελτία τους, ουσιαστικά τους έκοψαν τον αθλητισμό. Όμως κι ο Νόρμαν δεν είχε καλύτερη μοίρα. Στην πατρίδα του προωθούσε την αρχή της φυλετικής ισότητας σε μια χώρα που το θέμα των αυτόχθονων ήταν θέμα ταμπού.

Οι δύο Αμερικανοί αθλητές εμφανίστηκαν στην απονομή ξυπόλητοι για να δείξουν τη φτώχεια των συμπατριωτών του, φορούσαν κολιέ με χάντρες φόρος τιμής σε όσους λιντσαρίστηκαν ή σκοτώθηκαν στις φυλετικές συγκρούσεις.

Όσο για τον Αυστραλό, τον λευκό αθλητή όπως αποδείχτηκε γνώριζε τη διαμαρτυρία τους, μάλιστα όταν ο Κάρλος ανακάλυψε ότι ξέχασε τα γάντια του στο ξενοδοχείο πρότεινε να φορέσουν από ένα γάντι στο χέρι που θα ύψωναν.

Αυτονόητο ότι η επιστροφή στην πατρίδα δεν ήταν καλύτερη. Η Αμερική ήταν στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Τον Απρίλιο είχε δολοφονηθεί ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο απόστολος των δικαιωμάτων των μαύρων, ενώ δύο μέρες αργότερα δολοφονούσαν τον Ρόμπερτ Κένεντι, τον αδελφό του επίσης δολοφονημένου προέδρου Τζον Κένεντι.

Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια, αφού είχαν χάσει τα καλύτερά τους χρόνια παλεύοντας με όλους και με όλα. Το 2008 βραβεύτηκαν με το έπαθλο θάρρους Άρθουρ Ας, ενώ ο Μπάρακ Ομπάμα τους έπλεξε το εγκώμιο.

Ο Νόρμαν ήταν λιγότερο τυχερός. Ο αποκλεισμό του από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 είχε να κάνει περισσότερο με την ιστορία του και λιγότερο με την κατάσταση τη συγκεκριμένη στιγμή. Πέθανε το 2006 σε ηλικία 64 χρόνων.

Ο θάνατός του ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά της χώρας. Η Βουλή ζήτησε επίσημη συγγνώμη για την συμπεριφορά της εξουσίας και τόνισε τον ρόλο του στην ενίσχυση της φυλετικής ισότητας.

Κινηματογράφος

1961: Μετά από πολλές περιπέτειες με την λογοκρισία η ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη Συνοικία το Όνειρο βγαίνει στις αίθουσες. Η ταινία παρά τα 74.427 εισιτήρια που έκοψε δεν μπόρεσε να βγάλει τα έξοδά της κι ο δημοφιλής ηθοποιός αναγκάστηκε να παίξει σε πολλές ταινίες που δεν του άρεσαν για να πληρώσει τα χρέη του. Το σενάριο ήταν του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη όπου ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά το Βρέχει στη Φτωχογειτονιά. Σε πρωταγωνιστικούς ρόλου η Αλίκη Γεωργούλη και ο Μάνος Κατράκης.

Μουσική

1590: Ο συνθέτης Κάρλο Τζελουάλντο, πρίγκιπας της Βενόζα και κόμης της Κόντσα δολοφονεί τη γυναίκα του Ντόνα Μαρία ντ’ Άβαλος και τον εραστή της Φαμπρίτσιο Καράφα, δούκα της Άνδριας, στο παλάτι Σαν Σεβέρο στην Νάπολη.

Αθλητισμός

1996: Μερικές χιλιάδες υπεράριθμα εισιτήρια στον αγώνα Γουατεμάλα – Κόστα Ρίκα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Πόλη της Γουατεμάλας γίνεται αιτία για την τέταρτη μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Από συνωστισμό στις εξέδρες σκοτώνονται 85 άνθρωποι και τραυματίζονται άλλοι 180.

2000: Ο αγώνας Ρεάλ Μαδρίτης – Ολυμπιακού εγκαινιάζει το νέο πρωτάθλημα της Ευρωλίγκα που διοργανώνει η ULEB. Για πρώτη φορά μετά από 47 χρόνια ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα δεν το διοργανώνει η ΦΙΜΠΑ, αλλά 24 ομάδες που συμμετέχουν.