Ένα χρόνο πριν, τέτοια μέρα, ο Διονύσης Σαββόπουλος ξεκίνησε ένα άλλο ταξίδι, διαφορετικό από εκείνο που είχε κάνει από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα,το παντοτινό. Στους παλιούς και νέους φίλους άφησε τα τραγούδια του, τις αναμνήσεις από τις συναυλίες του και τις διαμάχες των τελευταίων δεκαετιών.
Ίσως με τη στάση του αυτή να ήθελε να δικαιώσει τον Γιάννη Νεγρεπόντη που τον είχε προλάβει στο φευγιό χρόνια δεκαετίες πίσω γράφοντας:
Σιγά σιγά πώς γύρισε,
παλιούς φίλους πώς μίσησε,
πώς έγινε κι απάτησε
όσους πολύ αγάπησε.
(Μικροαστικά, Ένας παλιός συνάδελφος)
Ότι είχε να πει το είπε στα τραγούδια του που είναι βαθιά αυτοβιογραφικά, έτσι δοσμένα που να κρύβονται μέσα σε συμβολισμούς και διφορούμενα νοήματα.
Κανείς ποτέ δεν κατάλαβε εάν του άρεσε να αφηγείται ιστορίες στις παρέες ή να τις κάνει τραγούδια. Όσο μεγάλωνε τόσο στις δημόσιες εμφανίσεις του έλεγε περισσότερες ιστορίες παρά τραγουδούσε. Κι αυτός ο ρόλος του αφηγητή του πήγαινε γάντι όπως και αυτός του ερμηνευτή.
Οι τραγουδοποιοί του οφείλουν πολλά. Είναι κάτι σαν τον Γκάλη στο μπάσκετ που το έκανε μόδα. Έτσι κι ο Νιόνιος πήρε την κιθάρα του κι άρχισε να αφηγείται ιστορίες, δικές του ιστορίες με δικά του λόγια και δική του μουσική. Κι άνοιξε ένα δρόμο που με τον καιρό έγινε… λεωφόρος.
Εάν δεν πετύχαινε το… πείραμα Σαββόπουλος δεκάδες τραγουδοποιοί που τον ακολούθησαν με τις δικές τους ιστορίες ίσως να μην έβρισκαν πρόθυμη κάποια εταιρεία να τους βγάλει δίσκο και να ποντάρει επάνω τους.
Έπειτα ήταν οι συναυλίες. Γέμισε το Ολυμπιακό Στάδιο τον Σεπτέμβριο του 1983 χωρίς να κάνει την τεράστια διαφήμιση της Άννας Βίσση και κυρίως να μην έχει ζημιά. Με τη δική του παρουσία και των φίλων του προσέφερε ένα μεγαλειώδες θέαμα κι ανέβασε ψηλά τον πήχη για τους επόμενους.
Γιατί το θέμα δεν είναι μόνο όσοι ήταν μέσα, αλλά και οι χιλιάδες που ήταν απέξω και άκουγαν τη συναυλία από το ραδιόφωνο.
Δεν είναι τυχαίο ότι λίγες εβδομάδες αργότερα μόνο ο Γιώργος Νταλάρας πέτυχε να κάνει το ίδιο και μάλιστα εις διπλούν. Δύο συναυλίες sold out με 160.000 εισιτήρια συνολικά!
Την απουσία του αναπληρώνουν τα τραγούδια του. Όπως και πολιτικές του απόψεις καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα. Από την Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη – Τσε Γκεβάρα μέχρι τους Κωλοέλληνες από Το Κούρεμα στα χρόνια του ΠΑΣΟΚ.
Διαλέγει ο καθένας και παίρνει. Έτσι κι αλλιώς… τα τραπεζάκια είναι έξω!
Γεννήσεις
1790: Αλφόνσος Λαμαρτίνος, Γάλλος ρομαντικός ποιητής και πολιτικός. Πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 1869.
1833: Άλφρεντ Νόμπελ, Σουηδός φυσικός και χημικός. Ο πατέρας του ανακάλυψε τη νιτρογλυκερίνη και τις υποβρύχιες βόμβες. Ο γιος άφησε κληροδότημα 1.700.000 αγγλικών λιρών για να βραβεύονται τα ειρηνικά έργα. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 1896.
1910: Νίκος Εγγονόπουλος, υπερρεαλιστής ποιητής και ζωγράφος. Πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 1985.
1912: Γκέοργκ Σόλτι, Ούγγρος διευθυντής ορχήστρας και πιανίστας, αργότερα έγινε βρετανός υπήκοος και σερ. Πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 1997.
1917: Ντίζι Γκιλέσπι, Αμερικανός τρομπετίστας της τζαζ. Πέθανε στις 6 Ιανουαρίου 1993
1949: Μπέντζαμιν Νετανιάχου, Ισραηλινός πολιτικός. Πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 2022.
1951: Λένα Πλάτωνος, πιανίστρια, συνθέτρια ηλεκτρονικής και έντεχνης μουσικής.
Θάνατοι
1805: Οράτιος Νέλσον (48 χρ.), Άγγλος ναύαρχος, γνωστός για τις αντισυμβατικές του τακτικές που τον οδήγησαν σε μεγάλες επιτυχίες. Σκοτώθηκε στη διάρκεια της Ναυμαχίας στο Τραφάλγκαρ όπου ο Αγγλικός στόλος νίκησε τον Γαλλοϊσπανικό.
1969: Τζακ Κέρουακ (47 χρ.), Αμερικανός συγγραφέας. Γεννημένος στον Καναδά άρχισε να μιλά αγγλικά όταν πήγε στο σχολείο. Το συγγραφικό του κύρος μεγάλωσε μετά τον θάνατό του όταν κυκλοφόρησαν αδημοσίευτα έργα του.
1984: Φρανσουά Τριφό (52 χρ.), Γάλλος σκηνοθέτης, από τους ιδρυτές της «νουβέλ βαγκ».
1996: Γεώργιος Ζωϊτάκης (86 χρ.), στρατιωτικός, πραξικοπηματίας. Από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου, με την επικράτησή του διορίστηκε Αντιβασιλιάς, αλλά διαφώνησε με τις προσπάθειες πολιτκοποιήσεως του καθεστώτος και παραιτήθηκε. Καταδικάστηκε σε ισόβια, λόγω ανηκέστου βλάβης αποφυλακίστηκε το 1988
1997: Γιάννης Ζίγδης (84 χρ.), πολιτικός από τους πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής για περισσότερο από μισό αιώνα. Μέλος κεντρώων κυβερνήσεων, αντιστάθηκε στη δικτατορία, ενώ μεταπολιτευτικά έγινε πρόεδρος στην ΕΔΗΚ..
2005: Διονύσης Σαββόπουλος (80 χρ.), συνθέτης, στιχουργός, ερμηνευτής, είναι ο πρώτος τραγουδοποιός που έγινε δημοφιλής ανοίγοντας τον δρόμο στους επόμενους. Συχνά του άρεσε να προκαλεί με τις απόψεις του που διαμόρφωναν και τη μουσική του.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.
20 Οκτωβρίου 2011: Το φριχτό τέλος του Μουαμάρ Καντάφι
Κυβέρνησε για 42 χρόνια τη Λιβύη, είχε δικό του στρατό, το γυναικείο τμήμα των σωματοφυλάκων...
Η τραγωδία με τα 30 νεκρά, κυρίως, παιδιά σε κινηματογράφο της Αθήνας και τα… στραβά μάτια της Πολιτείας
Ο κινηματογράφος ήρθε ορμητικά στην Ελλάδα. Ήταν φτηνότερος από το θέατρο και ως νέο είδος...
Ο Ολυμπιονίκης με τις δύο πατρίδες που δεν τον ήθελε καμία
Ήταν μεσημέρι της 18ης Οκτωβρίου 1959 στο Σεν Ντενί στο Παρίσι. Άγνωστοι εκτελούν έναν 61χρονο...
Το τίμημα της ομορφιάς που πλήρωσε η Μέμα Σταθοπούλου
Ήταν 17 Οκτωβρίου του 1999 όταν η Μέμα Σταθοπούλου άφησε την τελευταία της πνοή, στα...
Η μέρα που η Θεία Λένα είπε… καληνύχτα παιδάκια
Η θεία Λένα για δεκαετίες έλεγε από το ραδιόφωνο Καλημέρα παιδάκια μέσα από την ραδιοφωνική...
Ο Έλληνας σταρ του κρίκετ που ξέρουν όλοι στην Νότια Αφρική, αλλά κανείς στην Ελλάδα!
Στη Νότια Αφρική το κρίκετ είναι ένα από τα αγαπημένα αθλήματα των κατοίκων της. Το...
Η κλοπή που άνοιξε τον δρόμο για την μεγάλη καριέρα του Ρότζερ Μουρ
Στην ιστορία του θεάματος υπάρχουν πολλές περιπτώσεις αστέρων που ξεκίνησαν από… χαμηλά μέχρι να αρπάξουν...
Αυτή είναι η πιο αληθινή συνέντευξη του Γρηγόρη Μπιθικώτση
Στις 13 Οκτωβρίου 1976 κυκλοφόρησε το περιοδικό Γυναίκα με μια συνέντευξη που συζητήθηκε για καιρό....