Η Ελλάδα το 1940 τέτοιες μέρες έδινε τις πιο κρίσιμες μάχες του πολέμου με τους Ιταλούς. Ως κράτος σε σχέση με το σημερινό έλειπε μια νησιωτική περιοχή, τα Δωδεκάνησα που ήταν υπό ιταλική κατοχή.
Η μοίρα το θέλησε ο πρώτος νεκρός αξιωματικός του στρατού ξηράς, ο Αλέξανδρος Διάκος να είναι από τη Χάλκη, ένα μικρό νησί δυτικά της Ρόδου.

Ίσως η μοίρα να ήθελε να στείλει το δικό της μήνυμα, ίσως ο ίδιος ο Διάκος να ήξερε καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει Κατοχή.
Άφησε την τελευταία του πνοή υπερασπιζόμενος ελληνικό έδαφος, στο ύψωμα Τσούκα της Φούρκας κοντά στην Κόνιτσα.

Είχε φύγει από νησί του πολλά χρόνια νωρίτερα. Ως μαθητής ακόμα είχε υποστείλει την 25η Μαρτίου την ιταλική σημαία για να ανεβάσει την ελληνική. Το 1930 πέρασε στην Σχολή Ευελπίδων και δέκα χρόνια αργότερα έφερε τον βαθμό του ανθυπολοχαγού.
Υπηρετούσε στα σύνορα κι εκείνη τη μέρα ήθελε να ανακαταλάβει το ύψωμα Τσούρκα. Τρεις φορές το είχαν πάρει οι Ιταλοί με την μεραρχία Τζούλια. Δεν άντεχε να τους το αφήσει.
Βγήκε μπροστά, διέταξε επίθεση όταν μια ριπή του έκοψε το νήμα της ζωής.

Ο Διάκος δεν έκανε τίποτε άλλο από αυτό που έκαναν τόσοι και τόσοι άλλοι τις πρώτες εκείνες μέρες που το μέτωπο έπρεπε να κρατήσει. Να οργανωθεί, να περιμένει τις ενισχύσεις από το μετόπισθεν. Η θυσία η δική του, αλλά και άλλων με μικρότερους στρατιωτικούς βαθμούς, αλλά όχι λιγότερη αυταπάρνηση ήταν καθοριστική για την έκβαση του πολέμου.

Κι επειδή η ίδια η ζωή παίζει τα δικά της παιχνίδια, την ίδια μέρα, αλλά 16 χρόνια αργότερα, έφευγε από τη ζωή ο αρχιστράτηγος των Ιταλών, ο Πιέτρο Μπαντόλιο, ο άνθρωπος που είχε οργανώσει την εκστρατεία για την κατάληψη της Ελλάδα και έδωσε την εντολή να αρχίσει ο πόλεμος.
Γεννήσεις
1798: Μπέντζαμιν Λι Γκίνες, Ιρλανδός ζυθοποιός και φιλάνθρωπος. Ίδρυσε την ομώνυμη ζυθοποιία. Με δικά του χρήματα κατασκευάστηκε ο ναός του Αγίου Πατρικίου στο Δουβλίνο. Πέθανε στις 19 Μαΐου 1868.
1881: Περικλής Ιωαννίδης, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Το 1947 ήταν αυτός που παρέλαβε τους Ιταλούς τα Δωδεκάνησα, στη συνέχεια διορίστηκε στρατιωτικός διοικητής Δωδεκανήσου. Παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας και της Δανίας, κόρη του Γεωργίου Α’ της οποίας ο Ρώσος σύζυγος είχε εκτελεστεί από τους Μπολσεβίκους. Πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου 1965.
1942: Λάρι Φιλντ, Αμερικανός εκδότης. Με τα περιοδικά του προκάλεσε πολλές φορές το κατεστημένο της χώρας του. Από το 1978 είναι παράλυτος έπειτα από πυροβολισμό. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 2021.
1943: Σαλβατόρε Αντάμο, Ιταλός τραγουδοποιός με μεγάλες επιτυχίες στις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Από τριών χρόνων ζει στο Βέλγιο.
Θάνατοι
1911: Κωνσταντίνος Χρηστομάνος (44 χρ.), θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και ιδρυτής της Νέας σκηνής. Στενός φίλος της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ. Γνωστότερο έργο του Η Κερένια κούκλα.
1940: Αλέξανδρος Διάκος (29 χρ.), στρατιωτικός. Σκοτώθηκε στη Τσούκα της Πίνδου την ώρα που προσπαθούσε να ανακαταλάβει ύψωμα που κατείχαν οι Ιταλοί, είχε τον βαθμό του υπολοχαγού και ήταν διοικητής του Αποσπάσματος Πίνδου. Είχε γεννηθεί στη Χάλκη της Δωδεκανήσου που εκείνη την εποχή ήταν υπόδουλη στους Ιταλούς, αλλά η καταγωγή του ήταν από τη Μάνη.
1941: Παντελής Χορν (60 χρ.), αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, θεατρικός συγγραφέας, χρονογράφος. Από τα 30 θεατρικά έργα σώζονται τα 12 με πιο γνωστό Το Φυντανάκι. Πατέρας του ηθοποιού Δημήτρη Χορν και του εκδότη της Athens News Γιάννη.
1956: Πιέτρο Μπαντόλιο (85 χρ.), Ιταλός στρατιωτικός, διπλωμάτης, αλλά και για λίγο Αντιβασιλιάς. Αρχηγός του Επιτελείου όταν καταλήφθηκε η Αλβανία και η χώρα του επιτέθηκε στην Ελλάδα.
1968: Γεώργιος Παπανδρέου (80 χρ.), πρώτος πρωθυπουργός της Ελλάδας μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς και πατέρας του Ανδρέα Παπανδρέου.
1972: Εζρα Πάουντ (87 χρ.), Αμερικανός ποιητής γνωστός για τις φασιστικές του πεποιθήσεις. Υπήρξε οπαδός του Μουσολίνι, έζησε στην Ιταλία
1987: Βάσω Δεβετζή (52 χρ.), πιανίστρια με διεθνή καριέρα.
1993: Ιωάννης Γεωργάκης (77 χρ.), νομικός, πρύτανης της Παντείου, πολιτικός, διπλωμάτης. Στη διάρκεια του Εμφυλίου υπήρξε διευθυντής του πολιτικού Οίκου του Αντιβασιλέα Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και παρατηρητής της τήρησης των συμφωνιών της Βάρκιζας.
1997: Ροζέ Μαρς (73 χρ.), Γάλλος ποδοσφαιριστής (αριστερός αμυντικός). Διακρίθηκε για τον δυναμισμό και την σταθερή του απόδοση. Θεωρείται από τις μεγάλες φυσιογνωμίες του ποδοσφαίρου της χώρας. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Μοχόν των Αρδενών (1938-45), αλλά γνώρισε την καταξίωση στην Ρενς (1946-54) και στη Ρασίνγκ Παρί (1954-62). Στην εθνική ομάδα αγωνίστηκε 62 φορές (περίοδος 1946-59) και σημείωσε ένα γκολ. Συμμετείχε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1954 και 1958.
2000: Στίβεν Ράνσιμαν (97 χρ.), Άγγλος ιστορικός κι ένας από τους σημαντικότερους βυζαντινολόγους του 20ου αιώνα.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









