Η Ντίνα Μιχαηλίδου μιλά στην «Espresso» για τον ρόλο της στη σειρά «Η λέξη που δε λες»
Η Ντίνα Μιχαηλίδου μιλά στην «Espresso» για τον ρόλο της στη σειρά «Η λέξη που δε λες»
Το 2010, η Ντίνα Μιχαηλίδου συνεργάστηκε με τον Θοδωρή Παπαδουλάκη στο σίριαλ «Το νησί» του Mega, ενσαρκώνοντας την καλύτερη φίλη της Ελένης, τη Σαβίνα, που διατηρούσε ταβέρνα απέναντι από τη Σπιναλόγκα.
Πέρασαν έξι χρόνια από τότε και ο δημοφιλής σκηνοθέτης τής ζήτησε να δουλέψουν στη νέα του σειρά «Η λέξη που δε λες» του Alpha. Της έδωσε, λοιπόν, τον ρόλο της Ρίτσας, της δυναμικής δασκάλας πιάνου που ζητά μια δεύτερη ευκαιρία στην προσωπική ζωή της.
Βρήκαμε την ταλαντούχα ηθοποιό στη Λευκωσία, όπου συνεργάζεται με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου στην παράσταση «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Αλκης Ζέη. «Καταρχάς, χαίρομαι που ο Alpha βραβεύτηκε από το Κέντρο Παιδιού και Εφήβου για την πρωτοβουλία του να αναδείξει το θέμα του αυτισμού μέσα από τη σειρά» αναφέρει η Ντίνα στην «Espresso» και συνεχίζει:
«Η ηρωίδα μου είναι μια γυναίκα που καταλαβαίνει αμέσως ότι ο Παυλής έχει ιδιαίτερη έφεση στη μουσική και του παραδίδει μαθήματα βοηθώντας τον να κοινωνικοποιηθεί. Παράλληλα με την αγάπη που τρέφει για το αγοράκι, νιώθει δυνατά αισθήματα για τον παππού του, τον Παύλο (Δημήτρης Καταλειφός). Ως ντόμπρα Κρητικιά, του ζητά να ενώσουν τις ζωές τους, καθώς και οι δύο έχουν χάσει τους συζύγους τους και πρέπει, όσο ακόμη ο Θεός τούς δίνει χρόνια, να επιδιώκουν την ευτυχία».
Σαν «Κρητικιά»
Η ηθοποιός χαρακτηρίζει μεγάλη τύχη τη συνεργασία της με τον Δημήτρη Καταλειφό. «Τον θεωρώ θεατρικό κεφάλαιο για τη χώρα μας και τον θαυμάζω. Οποτε είχα σκηνές με το μικρό Κρητικόπουλο, τον Γιώργο Στεντούμη, μου ενέπνεε μια τρυφεράδα -γιατί, εκτός από κούκλος, είναι και πολύ γαλήνιος-, και αυτό μου άρεσε πολύ». Αν και η καταγωγή της είναι από τη Μικρά Ασία, νιώθει την Κρήτη δεύτερη πατρίδα της, καθώς έχει δουλέψει εκεί πολλές φορές κι έχει μάθει από τους ντόπιους να είναι αληθινή.
«Την έχουν φιλοσοφήσει τη ζωή οι Κρητικοί. Αυτή τη φορά που επισκέφτηκα το νησί χάθηκα στα Χανιά και ξαφνικά ένιωσα ότι βρισκόμουν σε μια μεσαιωνική πόλη» καταλήγει.
