Φτιάχνουν πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης που θα «αναλαμβάνει καθήκοντα καθημερινού μάνατζμεντ»,ενώ θα απολύει και θα προσλαμβάνει εργαζομένους
Φτιάχνουν πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης που θα «αναλαμβάνει καθήκοντα καθημερινού μάνατζμεντ»,ενώ θα απολύει και θα προσλαμβάνει εργαζομένους
Πολλοί εργαζόμενοι έχουν ζήσει την εμπειρία της απόλυσης, το αίσθημα του κενού, της απώλειας κάθε οικονομικής σταθεράς στη ζωή τους και της προσωπικής ακύρωσης.
Ομως ούτε για τους εργοδότες -πόσο μάλλον τους προσωπάρχες, τους τμηματάρχες και τους λοιπούς εργαζομένους στη διοίκηση προσωπικού- η απόφαση της απόλυσης και κυρίως η ανακοίνωσή της είναι ευχάριστη εμπειρία.
Γι’ αυτό «δαιμόνιοι» προγραμματιστές -οι οποίοι, μάλιστα, ίδρυσαν και ένα fund για τον σκοπό αυτό (πραγματικά δαιμόνιοι, αφού βρίσκονται πίσω από τον περίφημο υπερυπολογιστή Watson της IBM)- αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν ψηφιακό προσωπάρχη. Δηλαδή ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης που θα «αναλαμβάνει καθήκοντα καθημερινού μάνατζμεντ» ώστε «να διοικούνται καλύτερα οι επιχειρήσεις»!
Το μελλοντολογικό σενάριο φαίνεται ότι είναι εφικτό εντός των επόμενων χρόνων. Η ομάδα των μηχανικών, που βρίσκεται πίσω από το Βridgewater Associates LP, δουλεύει πάνω στο σχετικό πρόγραμμα, το οποίο ο ιδρυτής του Ρέι Ντάλιο χαρακτηρίζει «βιβλίο του μέλλοντος». Στόχος του είναι σε διάστημα μόλις πέντε ετών (!) όλες οι αποφάσεις διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού μιας επιχείρησης, από τις προσλήψεις και τις απολύσεις έως την επίλυση διαφορών μεταξύ των εργαζομένων, να λαμβάνονται από υπολογιστές «χωρίς ίχνος συναισθηματισμού».
Μάλιστα, οι προγραμματιστές χρησιμοποιούν ήδη το πρόγραμμα για να «βαθμολογούν» ηλεκτρονικά τους συναδέλφους τους, δημιουργώντας προσωπικές κάρτες με προσόντα και αδυναμίες.
Ολα αυτά παραγνωρίζοντας, βεβαίως, ότι τα ανθρώπινα συναισθήματα και η λεγόμενη ενσυναίσθηση μπορεί να αποτελέσουν κατευθυντήριες γραμμές για την καλύτερη κατανόηση και επίλυση διαφορών, ειδικά στον χώρο εργασίας. Παραγνωρίζοντας, επίσης, τη λεγόμενη συναισθηματική νοημοσύνη, με βάση την οποία «καλή» διαχείριση είναι η διαχείριση που λαμβάνει υπ’ όψιν τα συναισθήματα και όχι η διαχείριση που τα αγνοεί ή τα αφήνει στην άκρη.
Ισως, πάλι, οι επιστήμονες έχουν κατά νου να δημιουργήσουν υπολογιστές ικανούς για όλο το φάσμα της ανθρώπινης αντίληψης, οπότε να δούμε μελλοντικά «ευαίσθητους ψηφιακούς προσωπάρχες», κάτι που μοιάζει όμως αντιδεοντολογικό, λόγω της φύσης της εν λόγω δουλειάς.
