❱❱ Ο Μαυρίκιος Μαυρικίου μιλάει για την αυτοβιογραφική παράσταση, φόρο τιμής στον Βαγγέλη ΓιακουμάκηΑπό την
Κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ενα αυτοβιογραφικό έργο για το bullying, ένας ρόλος-φόρος τιμής στον Βαγγέλη Γιακουμάκη και η ιστορία ενός ανθρώπου που βρήκε φωνή μέσα από την τέχνη του, μιλώντας για όλα όσα είναι «έγκλημα» να αποσιωπούνται.
«Η σιωπή ΔΕΝ είναι χρυσός», όπως λέει και ο τίτλος του έργου του Μαυρίκιου Μαυρικίου, που ανεβαίνει στη αθηναϊκή σκηνή Χώρος Τέχνης Ασωμάτων, με πρωταγωνιστές τον ίδιο, την Ελευθερία Ρήγου και τον Μιχάλη Μητρούση, ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία.
«Πρόκειται για ένα έργο-σχολείο. Το σημαντικότερο είναι ότι δεν κάνει μόνο παρουσίαση του φαινομένου bullying. Προτείνει και λύσεις» λέει στην «Espresso» ο Μαυρίκιος Μαυρικίου, παραλίγο νικητής στο σόου «Ελλάδα, έχεις ταλέντο», στον ΑΝΤ1 το 2009. «Η παράσταση είναι αυτοβιογραφική στο μεγαλύτερο μέρος της. Τον ήρωά μου, τον ρόλο που υποδύομαι, τον λέω Βαγγέλη, για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη. Οταν έμαθα την ιστορία του, συγκλονίστηκα. Πολλά από αυτά που έζησε τα έζησα κι εγώ, ταυτόσημα ή παρόμοια, και τον έχω καταλάβει, τον ένιωσα. Αν δεν είχα την οικογένειά μου να με στηρίζει, ίσως να είχα οδηγηθεί και εγώ σε μια τόσο θλιβερή κατάληξη, όπως εκείνος» αναφέρει ο ηθοποιός. Και κάπως έτσι αρχίζει τη συγκλονιστική εξομολόγησή του:
«Το bullying, είτε το ζήσεις και δεν μιλήσεις, είτε το παρακολουθείς και δεν το καταγγείλεις, είναι εξίσου κακό. Χάνονται παιδιά από αυτό. Γι’ αυτό πήρα την απόφαση να γράψω αυτό το έργο, να περάσω ένα μήνυμα. Εγώ μεγάλωσα στη Λεμεσό της Κύπρου, μια κοινωνία κλειστή. Οπως σε κάθε τέτοια, οποιοσδήποτε ξεχωρίζει με οποιονδήποτε τρόπο γίνεται αυτόματα θύμα bullying. Τρομακτικό, αλλά συμβαίνει παντού και περισσότερο από όσο νομίζουμε. Στη δική μου περίπτωση ξεκίνησε στο δημοτικό και με ακολουθούσε στο γυμνάσιο, στο λύκειο, στον Στρατό… Κάθε φορά για κάτι άλλο. Κι όσο περνούσαν τα χρόνια και τα παιδιά μεγάλωναν, όλο αυτό κορυφωνόταν. Σαν κρεσέντο…» μας εξιστορεί ο Μαυρίκιος. Ανασύρει από τη μνήμη του περιστατικά που άγγιξαν τα άκρα: «Στο γυμνάσιο κάποιοι συμμαθητές μου μου έσπασαν το πιάνο, για να μην παίξω σε μια σχολική γιορτή και πάρω χειροκρότημα… Η μητέρα μου πήρε τους γονείς τους και η απάντηση ήταν αδιάφορη: “Ελα, μωρέ, παιδιά είναι… Σιγά το κακό”. Οι γονείς είναι πολύ περισσότερο υπεύθυνοι και φταίχτες από τα ίδια τα παιδιά που κάνουν bullying».
Η τρομακτική συνέχεια δόθηκε το 2009. «Ενώ ήμουν στον Στρατό, πήρα μέρος στο “Ελλάδα, έχεις ταλέντο», τραγουδώντας όπερα και κέρδισα τη δεύτερη θέση. Λόγω της νίκης μου μου έδωσαν τιμητική άδεια. Οταν επέστρεψα, οι φαντάροι μού την είχαν στημένη και με έσπασαν στο ξύλο!» αποκαλύπτει ο Μαυρίκος. Αλλά αυτό δεν ήταν το χειρότερο που του συνέβη: «Και επίθεση με απόπειρα βιασμού δέχτηκα όσο ήμουν φαντάρος. Το κατήγγειλα και ευτυχώς οι ένοχοι μου ζήτησαν συγγνώμη. Μου αιτιολόγησαν αυτή την πράξη ως “ένδειξη μαγκιάς” και “ένα στοίχημα” που είχαν βάλει μεταξύ τους».
Παρά τη σκληρότητα που έζησε, πάντως, ο Μαυρίκιος Μαυρικίου δεν έχει τραύματα: «Δεν μου έχει μείνει κανένα ψυχολογικό από όσα πέρασα. Εχω τους γονείς μου πάντα δίπλα μου, μιλάω μαζί τους και αυτό είναι σωτήριο. Θέλω να πω σε όλα τα παιδιά που αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα ότι είναι πολύ σημαντικό να έχουν κάποιον να μιλήσουν».
