Ο σπουδαίος ηθοποιός Γιάννης Βογιατζής μιλά με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών ζωής
Από τον Νίκο Νικόλιζα
Κατέχοντας από την προηγούμενη εβδομάδα τον τίτλο του γηραιότερου εν ζωή Ελληνα καλλιτέχνη, ο Γιάννης Βογιατζής μπορεί πλέον να υπερηφανεύεται πως τα έχει ζήσει όλα στη ζωή του.
Εχοντας στη «βαλίτσα» του εμπειρίες ζωής από 75 χρόνια θεάτρου, κινηματογράφου, τηλεόρασης και ραδιοφώνου, ο ίδιος νιώθει ολοκληρωμένος, όπως λέει. Την ημέρα των γενεθλίων του, μάλιστα, η Finos Film, καταγράφοντας τις πιο σπουδαίες κινηματογραφικές του στιγμές, του την αφιέρωσε, με χιλιάδες θαυμαστές κάτω από την ανάρτηση να γράφουν διθυραμβικά σχόλια για εκείνον.
«Για μένα είναι δώρο ζωής και ευλογία να μπορώ να μιλάω με νεότερους συνανθρώπους μου και να τους λέω τα μυστικά της μακροζωίας που είναι το χαμόγελο και η αγάπη για τους ανθρώπους» λέει συγκινημένος ο σπουδαίος ηθοποιός ο οποίος ανοίγει την καρδιά του στην «Espresso» δίνοντας μαθήματα ζωής. Μιας ζωής γεμάτης αξιοπρέπεια και αξιών.
Έχοντας παίξει με το σύνολο των ηθοποιών του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου σε περισσότερες από εκατό θεατρικές παραστάσεις και πάνω από 60 ελληνικές ταινίες, μπορεί ο ίδιος να υπερηφανεύεται για την μεγαλειώδη πορεία του στην υποκριτική τέχνη.
Γεννημένος στις 2 Ιανουαρίου 1926, ο αξιαγάπητος κωμικός, που μας έχει χαρίσει μεγάλες στιγμές γέλιου, μετριοφροσύνης, αλλά και μεγάλων ρόλων, ο Γιάννης Βογιατζής, μιλά στην «Espresso» για τη συμπλήρωση 100 ετών ζωής.
«Έφτασα αισίως τα 100, και αυτές οι γιορτές για εμένα δεν έχουν καμιά διαφορά με τους άλλους ανθρώπους, ακόμα και με τους πολύ νεότερους. Το θέμα είναι η καρδιά σου τι λέει και η ψυχή σου» λέει ο σπουδαίος ηθοποιός και συνεχίζει: «Αρκεί ο ερωτηθείς να είναι νουνεχής, να ξέρει τι του γίνεται, σε ποια ηλικία βρίσκεται, σε ποια εποχή, τι ζητά από τι ζωή. Ολα έχουν μια απάντηση».
Ο Γιάννης Βογιατζής έζησε δίπλα σε όλα τα «ιερά τέρατα» του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, με τους περισσότερους να έχουν φύγει από τη ζωή. Στον ίδιο δεν κάνει καμιά εντύπωση αυτό.
«Είναι η φυσιολογική φθορά και το τέλος ενός ζώντος οργανισμού. Γηράσκουμε και μετά μας καλεί ο Θεούλης να παίξουμε εκεί πάνω θέατρο. Και η ζωή για αυτούς που μένουν κάτω συνεχίζεται. Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν ξέρει τι θα απομείνει από όλους εμάς. Ισως το όνομα, ίσως κάποιοι να θυμηθούν κάτι από τους ρόλους μας. Ολα είναι φυσιολογικά» λέει με χαμόγελο.
Τον ρωτάμε αν νιώθει μοναξιά με τον χαμό τόσων αγαπημένων φίλων και δικών του ανθρώπων. Μας σταματά.
«Δεν νιώθω καμιά μοναξιά, γιατί έχω μια υπέροχη και πλήρη οικογένεια με γιο, εγγονό, νύφη, φίλους, οι οποίοι ανανεώνονται συνεχώς. Είμαι πάντα εν ενεργεία» λέει χαμογελώντας, ενώ στην ερώτηση αν θα τον ξαναδούμε στο θέατρο δυσκολεύεται να απαντήσει:
«Δεν το βλέπω να ανεβαίνω ξανά στο θεατρικό σανίδι, αλλά δεν το αποκλείω κιόλας. Ποτέ δεν ξέρεις. Επίσης, στα 100 μου, δεν ξέρω αν το αντέχω ακόμα, αλλά αυτό ας το δείξει καλύτερα η πραγματικότητα» λέει με γλυκύτητα λόγου και απίστευτη ευφράδεια.
Τον ρωτάμε αν του αρέσει η εποχή που ζει, όπως έχει διαμορφωθεί, με πολύ περίεργες καταστάσεις.
«Μα δεν ήξερα καλά ούτε οι άλλες εποχές πώς θα έρθουν για να βγάλω συμπεράσματα. Η ζωή κάνει κύκλους και είναι ίδια, με μικρές παραλλαγές. Εμείς την κάνουμε γλυκανάλατη, εμείς της δίνουμε τη γεύση που θέλουμε. Και κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται» λέει, φιλοσοφώντας.
Του ζητάμε μια ευχή για τον κόσμο.
«Ακούστε: όλες οι γιορτές είναι ίδιες με τις προηγούμενες. Οι εικόνες αλλάζουν. Αρκεί να είσαι έντιμος, σωστός, ειλικρινής άνθρωπος και να ζεις τα πράγματα όπως σου έρχονται κάθε στιγμή. Θέλω να ευχηθώ ο κόσμος να έχει προσμονή και επιμονή για τον καλό σκοπό. Αργά ή γρήγορα θα έρθει και αυτός στη ζωή σας, να είστε βέβαιοι. Ακούστε και έναν εκατοντάχρονο!» λέει ο σπουδαίος ηθοποιός στην «Espresso» και μας αποχαιρετά!