Η Στέλλα Μπεζαντάκου κλείνει ραντεβού στα δικαστήρια με τη Μαρίνα Σάττι, ζητώντας να αποσυρθεί τραγούδι της και διεκδικώντας αποζημίωση ύψους 30.000 ευρώ, επειδή, όπως ισχυρίζεται, χρησιμοποιήθηκε στην εισαγωγή του παρελθοντική τηλεοπτική δήλωση της ίδιας χωρίς την άδειά της.
- Από τον Ηλία Μαραβέγια
«Είμαι η βασίλισσα του μέλλοντος. Γιατί προηγούμαι της εποχής μου, κάνω πρωτοποριακά πράγματα, κάνω πράγματα πρώτα εγώ και μετά ακολουθούν οι υπόλοιπες, οι οποίες με μιμούνται και με αντιγράφουν!» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά στην κάμερα μεγάλου καναλιού η τραγουδίστρια του εμβληματικού hit «Σαν μπλουζάκι» πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Ποιος να το περίμενε ότι η συγκεκριμένη ατάκα, η οποία απέκτησε διαχρονικό χαρακτήρα μέσα από τα social media, θα την έφερνε σήμερα αντιμέτωπη με την εκπρόσωπό μας στην προπέρσινη Eurovision. Κι όμως, αυτό συνέβη!

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Espresso», αγωγή «περί προσβολής πνευματικής ιδιοκτησίας, συγγενικού δικαιώματος και προσωπικότητας» κατατέθηκε στις 4 Ιουνίου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στέλλας Μπεζαντάκου Νικόλαο Σ. Παπανικολάου (της Scale Legal Group) κατά της Μαρίνας Σάττι, του μουσικού παραγωγού Μιχαήλ Σταθάκη και της δισκογραφικής εταιρίας Minos EMI. Σύμφωνα με το περιεχόμενό της, στις 24 Απριλίου 2025, όταν κυκλοφόρησε το άλμπουμ «POP TOO» της εναγόμενης, η ενάγουσα διαπίστωσε ότι στο τραγούδι «POP (Αll the voices in my head)» χρησιμοποιήθηκε ως εισαγωγή η επίμαχη φράση, με τη δική της φωνή να ακούγεται αυτούσια στην αρχή του κομματιού.

Οπως ισχυρίζεται η Στέλλα Μπεζαντάκου στην αγωγή που κατατέθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ουδέποτε ζητήθηκε η συναίνεσή της για τη χρήση τόσο της φράσης όσο και της φωνής της, ενώ δεν υπήρξε καμία αναφορά στο όνομά της στα στοιχεία του τραγουδιού ή σε σχετικά credits. Υποστηρίζει ακόμα ότι το τραγούδι και το άλμπουμ αποτέλεσαν αντικείμενο εκτεταμένης εμπορικής εκμετάλλευσης, καταγράφοντας μεγάλη επιτυχία στις πλατφόρμες streaming και φτάνοντας στην κορυφή των ελληνικών charts.
Κατά την ενάγουσα, η χρήση της φωνής και της φράσης της χωρίς προηγούμενη άδεια συνιστά προσβολή πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, αλλά και προσβολή της προσωπικότητάς της, καθώς -όπως αναφέρει- δημιουργείται η εσφαλμένη εντύπωση ότι συμμετείχε, ενέκρινε ή συνεργάστηκε με οποιονδήποτε τρόπο στη δημιουργία του τραγουδιού. Μάλιστα, σημειώνει ότι το συγκεκριμένο κομμάτι δεν την εκφράζει καλλιτεχνικά και αισθητικά, και ουδέποτε θα επιθυμούσε να συνδεθεί με αυτό.
Στο δικόγραφο περιγράφεται επίσης η προσπάθεια που, σύμφωνα με την ίδια, έγινε από την πλευρά της για να επιλυθεί το θέμα εξωδικαστικά. Κατά τους ισχυρισμούς της, μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού επικοινώνησε με τον μουσικό παραγωγό Μιχαήλ Σταθάκη, ο οποίος φέρεται ότι της ζήτησε να συζητήσουν το θέμα. Σύμφωνα με όσα αναφέρει στην αγωγή της, ακολούθησαν συζητήσεις για συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών, η οποία τελικά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Η Μπεζαντάκου υποστηρίζει ότι επί μήνες ανέμενε επικοινωνία και διευθέτηση του ζητήματος, χωρίς όμως να υπάρξει αποτέλεσμα. Οπως συμπληρώνει, τον Οκτώβριο του 2025 προχώρησε στην αποστολή εξώδικης διαμαρτυρίας προς όλους τους εμπλεκομένους, ζητώντας να αποκατασταθεί η νομιμότητα και να ληφθούν μέτρα για τη χρήση της φωνής και της επίμαχης φράσης – δίχως ωστόσο να υπάρξει ανταπόκριση από καμία πλευρά.
Στην αγωγή της η γνωστή τραγουδίστρια ισχυρίζεται ότι παραβιάστηκαν τρία διαφορετικά δικαιώματά της: το δικαίωμά της επί της χαρακτηριστικής φράσης που έχει συνδεθεί με το πρόσωπό της, το δικαίωμά της επί της ηχογραφημένης φωνής της και το δικαίωμα προστασίας της προσωπικότητάς της. Επιπλέον, υποστηρίζει ότι η χρήση της φωνής της στο κομμάτι χωρίς τη συναίνεσή της προκάλεσε σύγχυση στο κοινό και την ψευδή εντύπωση ότι συμμετείχε ή ενέκρινε την παραγωγή του τραγουδιού.

Κατά την ίδια, η κατάσταση αυτή έπληξε τη δημόσια εικόνα, τη φήμη και την καλλιτεχνική της αυτονομία. Η ενάγουσα αναφέρει ακόμα στο δικόγραφο ότι υπέστη σοβαρή ηθική βλάβη, καθώς ένα στοιχείο που συνδέεται άμεσα με την ταυτότητά της μετατράπηκε -όπως λέει- σε αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης χωρίς τη συγκατάθεσή της και χωρίς να λάβει οποιαδήποτε αμοιβή ή αναγνώριση.
Με βάση όλα τα παραπάνω, η Στέλλα Μπεζαντάκου ζητά από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών να αναγνωρίσει ότι οι εναγόμενοι ενήργησαν παράνομα σε βάρος της και να διατάξει την παύση κάθε χρήσης της φωνής και της επίμαχης φράσης στο συγκεκριμένο τραγούδι. Παράλληλα, ζητά να αποσυρθεί το κομμάτι από κάθε φυσικό και ψηφιακό μέσο κυκλοφορίας, καθώς και να διαγραφεί από όλες τις πλατφόρμες στις οποίες είναι διαθέσιμο για το κοινό.
Αλλο ένα αίτημα της αγωγής είναι να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να δημοσιεύσουν με δικά τους έξοδα ανακοίνωση σε δύο ημερήσιες εφημερίδες πανελλήνιας κυκλοφορίας, με την οποία θα αναγνωρίζουν την προσβολή των δικαιωμάτων της. Τέλος, ζητά να της επιδικαστεί το ποσό των 30.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υποστηρίζει ότι υπέστη, ενώ ζητά και την καταδίκη των εναγομένων για τα δικαστικά έξοδα της υπόθεσης.








