Ο Ινδοκαναδός έγινε τραπεζικός μετανάστης στη χώρα μας για τους συνηθισμένους λόγους…
Κολόμβος με την όπισθεν
Αχ, αυτός ο Γουάτσα! Πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε τον Πρεμ κοντά μας! Σοβαρά; Εγώ κάθισα και το έψαξα. Και, όπως γίνεται πάντα, όταν ψάχνεις βρίσκεις.
Λοιπόν, ο Ινδοκαναδός έγινε τραπεζικός μετανάστης στη χώρα μας για τους συνηθισμένους λόγους, δηλαδή γιατί είχαν στενέψει τα πράγματα στην Αμερική και αναζήτησε καλύτερη τύχη…
Προσέξτε: η περίφημη Fairfax δεν έχασε μόνο λεφτά στις αρχές της δεκαετίας του 2000, κοντά στο 1,2 δισ., γιατί ο Πρεμ διάβασε λάθος τις αγορές και, περιμένοντας τα χαμηλά, βρέθηκε αυτός από κάτω. Ο Γουάτσα έμπλεξε και τον πήγε στα δικαστήρια μεγάλο συνταξιοδοτικό ταμείο, αυτό των υδραυλικών, δεν κάνω πλάκα!, που είχε επενδύσει μαζί. Γιατί; Διότι η οικονομική κατάσταση της εταιρίας αμφισβητήθηκε και ο Πρεμ κατηγορήθηκε για απάτη.
Δεν θα σας μπερδέψω πολύ με τα χρηματοοικονομικά, θα πω απλώς ότι η κεφαλαιοποίηση γινόταν με ένα σύστημα αντασφάλισης που βασιζόταν σε ένα είδος συμβάσεων του τύπου «finite reinsurance», ελαφρώς πέτσινη κατάσταση, δηλαδή. Με απλά λόγια, η εταιρία εμφάνιζε την οικονομική της κατάσταση ως πολύ καλύτερη από αυτή που ήταν, γιατί, αντί να γράφει δανεισμό, παρουσίαζε ασφαλιστικές συμβάσεις, σε ένα δαιδαλώδες σύστημα αντασφαλίσεων. Κοινώς, κάτι σε λογιστική κομπίνα.
Κάπου εκεί μπήκε στο παιχνίδι η αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, η γνωστή SEC, που άρχισε ελέγχους επί ελέγχων για να δει τι γινόταν με τις ασφαλιστικές συμβάσεις. Οταν τελείωσε το ψάξιμο, η Fairfax Financial βρέθηκε με 15%-20% λιγότερα κεφάλαια από αυτά που δήλωνε. Τόσο καλά… Μιλάμε για εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που αποδείχθηκαν «αέρας».
Τι έγινε μετά; Θυμάστε την περίφημη φράση του Αριστοτέλη Ωνάση στον Κουταλίδη, όταν ο Τρύφων ήταν δικηγόρος του: «Ρίξ’ το στα νομικά, κάτι θα βγει». Μία δεκαετία το πάλεψε ο Ινδοκαναδός στη Δικαιοσύνη. Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης αποφάνθηκε ότι δεν είχε δικαιοδοσία, δηλαδή η μπάλα στην εξέδρα. Μετά, η υπόθεση πήγε στο Εφετείο, που, προς το 2011, επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση για δικονομικούς λόγους. Κάπως έτσι, μαδημένος βγήκε ο Πρεμ από την υπόθεση αυτήν. Το πράγμα δεν σταμάτησε εκεί. Εχει συνέχεια και αρκετά επεισόδια που εξηγούν πολλά.
Αρχίζετε, όμως, να καταλαβαίνετε γιατί ο Ινδοκαναδός ανακάλυψε την Ελλάδα σαν Κολόμβος με την… όπισθεν, και μάλιστα μέσα στην ασυδοσία της κρίσης. Προφανώς, θα επανέλθω. Εχω και Μαζωνάκη να πάω.
Αλλη κλάση
Τελικά, το σορτάρισμα είναι κάτι σαν τον κορονοϊό, μεταδίδεται από χώρα σε χώρα. Ας είναι καλά ο Μυτιληναίος με το διπλό listing της ΜETLEN σε Λονδίνο και Αθήνα. Αυτοί το είχαν καμάρι και το σορτάρισμα το έχουν πλέον τούμπανο και εκεί και εδώ.
Μάλιστα, το ξεπούλημα επεκτάθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στις τράπεζες, που έφαγαν στο κεφάλι την «καμπάνα» του Αρείου Πάγου για τον υπολογισμό των τόκων. Τι άλλο να πω; Ηταν που ήταν υπερτιμημένες, και, εδώ που τα λέμε, αυτή η γενιά των τραπεζιτών δεν κόβει την ανάσα. Ο Καραβίας ασχολείται με άλογα, ο Ψάλτης είναι αναβαθμισμένος λογιστής και ο Μεγάλου αναπληρώνει την απόλυτη ανυπαρξία του Μυλωνά. Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι ήρθαν στα πόστα, όταν αποδεκάτισε τους πάντες και τα πάντα η κρίση της προηγούμενης δεκαετίας. Στροφές παίρνει μόνο η Ελένη Βρεττού της Credia, που είναι το πρόσωπο της εποχής που έρχεται, νομίζω, άλλη κλάση.
Εκλέρ με σοκολάτα
Μου αρέσουν πολύ οι πάστες από το ζαχαροπλαστείο του Μικέ στην πλατεία Μαβίλη, κυρίως τα εκλέρ!, από τα παιδικά μου χρόνια. Συχνά πυκνά, περνάω λοιπόν καμιά βόλτα.
Ετσι, ξαφνικά, προχθές Πέμπτη, κοντά στο μεσημέρι, βλέπω μπροστά μου τον Νίκο Δένδια. Ευσταλής, πεζός, με έναν άνθρωπο για ασφάλεια μόνο. Προφανώς, η γλυκιά σοκολάτα του εκλέρ αφυπνίζει το μυαλό μου, από κάποιο ραντεβού ερχόταν.
Σας δίνω δύο τοπικές επιλογές: υπάρχει δίπλα η Πρεσβεία με κεφαλαίο «Π», αλλά εκεί ο υπουργός Αμυνας θα πήγαινε, φαντάζομαι, επισήμως, με την κυβερνητική λιμουζίνα, ή, πιο κοντά στο πρωτόκολλο, θα πήγαινε η Κίμπερλι να τον επισκεφθεί στο Πεντάγωνο, ώστε να την υποδεχθεί με όπλα, παλάσκες και «παρουσιάστε». Αφήστε, δεν βγάζει νόημα…
Το άλλο σημείο πολιτικού ενδιαφέροντος της περιοχής είναι το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στην οδό Παναγή Κυριακού, κοντά στη γωνία με τη Δορυλαίου, όπου «τράκαρα» τον Κερκυραίο. Δεν λέω περισσότερα. Λέω μόνο ότι τον πρώην πρωθυπουργό επισκέπτονται διάφοροι υπουργοί της κυβέρνησης. Και προσθέτω ότι στους γονείς αρέσει περισσότερο η σοκολατίνα του Μικέ.
Ντίσνεϊλαντ στη χωματερή
Ολοι για τον Μητσοτάκη δουλεύουν. Το νταβαντούρι στο Ιράν, μετά την Ουκρανία και τη Γάζα, δεν έρχεται μόνο να επιβεβαιώσει πόσο εύθραυστη είναι σήμερα η γεωπολιτική. Αλλά και να αναβαθμίσει ακόμα περισσότερο την Ελλαδίτσα.
Ποιος θα τρέχει τώρα στα διάφορα Ντουμπάι να μετρά πυραύλους και drones στον ουρανό; Ωραία το είχαν στήσει εκεί το παραμύθι οι σεΐχηδες, αλλά δεν φτιάχνεις Ντίσνεϊλαντ δίπλα σε χωματερή, γιατί τι άλλο ήταν το καθεστώς της Τεχεράνης;
Είχαν που είχαν πάρει τα πάνω τους ο τουρισμός και οι αγοραπωλησίες ακινήτων, νομίζω πως το πράγμα θα ζεσταθεί πολύ περισσότερο. Αφήστε που η αγωνία για τη σταθερότητα σε ένα «αούα» διεθνές περιβάλλον ευνοεί σαφώς μια δοκιμασμένη εδώ και μια επταετία πλέον, δεν θέλω κακούς συνειρμούς…, κυβέρνηση. Με τούτα και με εκείνα, αναθεωρώ επί το ταχύτερο την πρόβλεψή μου για πρόωρες εκλογές. Μην τις δούμε τον Ιούνιο…
Βέρος πασόκος
Τον καλό εαυτό του ΠΑΣΟΚ βρήκε ο Νίκος Ανδρουλάκης, λογικό, διότι βέρος πασόκος είναι!, τις τελευταίες μέρες. Κι έδωσε μαθήματα πολιτικής σύνθεσης στην αντιπολίτευση.
Είπε σωστά «ναι» στη στήριξη από την Ελλάδα της Κύπρου, που έχει βρεθεί στη «θερμή» περίμετρο της εμπόλεμης κατάστασης στο Ιράν. Ζήτησε όμως να μην εμπλακεί παραπάνω η Αθήνα, βάζοντας ως όριο το Διεθνές Δίκαιο.
Πολύ θα ήθελα να μάθω πώς πήγε η «χημεία» με τον πρωθυπουργό στην κατ’ ιδίαν συνάντησή τους. Βεβαίως, ο Μητσοτάκης έχει τον τρόπο να είναι προσηνής κι ο Νίκος ξέρει να κρατά τη «γραμμή». Μια σχέση με ενδιαφέρον εν όψει εκλογών και, κυρίως, μετεκλογικής περιόδου.