Αυτός βγάζει τα ανέκδοτα

Ο επιχειρηματίας που έχει ιδρύσει τον Πανελλήνιο Σύλλογο Φίλων Γέλιου και τροφοδοτεί με τ’ αστεία του τον Λαζόπουλο και τους «Ράδιο Αρβύλα»

Είναι γνωστός επιχειρηματίας στον χώρο της ναυτιλίας και το χιούμορ τον συνοδεύει σε όλη του τη ζωή. Η στάση ζωής του ενδεχομένως να θυμίζει λίγο τον ρόλο του Λάμπρου Κωνσταντάρα στην ταινία «Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα», ο οποίος γελούσε κάνοντας φάρσες στους άλλους, όμως ο Σταύρος Γαλανάκης προτιμά να γράφει ανέκδοτα, καθώς θεωρεί το γέλιο αντίδοτο στην κρίση και το φάρμακο για την καταπολέμηση της μοναξιάς και της κατάθλιψης.

Αν και σε κάποιους μπορεί να φαντάζει εκκεντρικό και ίσως σοβαροφανές το γεγονός ότι ένας άνθρωπος με αρκετά χρήματα ασχολείται στον ελεύθερο χρόνο του με το χιούμορ -αφού είναι ιδρυτής ενός μοναδικού στον κόσμο συλλόγου, που απαρτίζεται από φίλους του γέλιου- ο ίδιος δηλώνει στην «Espresso» ότι «όσα χρήματα και να έχει ο άνθρωπος, αν δεν γελάει, δεν… ζει».

Το 2006 ο Σταύρος Γαλανάκης δημιούργησε τον ΠΑΣΥΦΙΓΕ (Πανελλήνιος Σύλλογος Φίλων Γέλιου), με σκοπό τη διοργάνωση βραδιών γέλιου και εκδηλώσεων προς τιμήν μεγάλων κωμικών μας, όπως ο Θανάσης Βέγγος, ο Κώστας Βουτσάς και ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Ο επιχειρηματίας, που είναι και ο πρόεδρος του συλλόγου, έχει γράψει χιλιάδες ανέκδοτα και χιουμοριστικές αγγελίες, αινίγματα και άλλα κείμενα, με βάση πάντα το χιούμορ, όλα δικής του έμπνευσης. Μάλιστα κάποια από τα δικά του ανέκδοτα και τις χιουμοριστικές ατάκες του, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στους δύο τόμους των βιβλίων του με τον γενικό τίτλο «Γελοία Γραφή», έχουν υιοθετήσει κατά καιρούς σε τηλεοπτικά και όχι μόνο θεάματά τους ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Γιάννης Ζουγανέλης, η παρέα του Αντώνη Κανάκη κ.ά.

Οσο για το πώς συνδέεται το γέλιο με τη ναυτιλία, ο επιχειρηματίας βάζει τα πράγματα στη θέση τους. «Το γέλιο δεν έχει τάξεις και δεν συνδέεται ούτε με το τι δουλειά κάνεις ούτε με το πόσα χρήματα διαθέτεις και βέβαια ούτε με τα πτυχία που έχεις πάρει. Η αλήθεια είναι πως αρκετοί νεόπλουτοι Ελληνες έχουν “θάψει” στον βωμό του χρήματος και της ευφάνταστης ζωής τους το παιδί που όλοι κρύβουμε μέσα μας» λέει στην «Espresso» ο Σταύρος Γαλανάκης και τονίζει ότι το γέλιο και το δάκρυ είναι τα κύρια συστατικά της ζωής μας, ενώ μόνο οι νεκροί δεν γελάνε και δεν κάνουν όνειρα. Τον ρωτάμε κατά πόσο μπορεί να βοηθήσει το χιούμορ στην αντιμετώπιση της κρίσης που περνάει σήμερα η χώρα μας. «Αναμφισβήτητα η οικονομική κρίση ξεπερνιέται με επενδύσεις και γι’ αυτό είναι απαραίτητο το χρήμα. Το γέλιο όμως μας βοηθάει να την περάσουμε πιο ανώδυνα» απαντάει και συμπληρώνει χαμογελώντας: «Το γέλιο διαστέλλει τα αγγεία, ανανεώνει τα κύτταρά μας και τελικά από αυτό δεν πέθανε ποτέ κανείς».

Το γράψιμο συντροφεύει τον Σταύρο Γαλανάκη από τα παιδικά του χρόνια με στίχους και ποιήματα. Πριν από λίγο καιρό μελοποιήθηκαν από τον μαέστρο Νίκο Χριστοδουλή κάποιες στιχουργικές δουλειές του και κυκλοφόρησαν σε CD με τίτλο «Η ζωή μας είναι ωραία», τραγουδισμένες με τις φωνές της Βάσιας Ηλιάδη και του Πλούταρχου Τατζίδη. Τα έσοδα από το CD και από τα βιβλία του με τα ανέκδοτα θα δοθούν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Από τα φτωχικά Μανιάτικα του Πειραιά με ναυτιλιακή εταιρία

Ο Σταύρος Γαλανάκης γεννήθηκε το 1951 σε ένα φτωχικό σπίτι στα Μανιάτικα του Πειραιά από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μανιάτισσα. Είναι το πρώτο από τα τρία παιδιά της οικογένειας και από πολύ νεαρή ηλικία ρίχτηκε στη βιοπάλη. Οταν μπήκε στην εφηβεία, ο πατέρας του -από το υστέρημα της οικογένειας- του χάρισε ένα ρολόι, το οποίο στο καντράν του έγραφε τη λέξη Victory (νίκη). Ηταν το όνομα που θα έδινε αργότερα στη ναυτιλιακή εταιρία του. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 ο νεαρός Σταύρος, μαγεμένος από την ξένη μουσική της εποχής, δημιουργεί μαζί με φίλους του διάφορα συγκροτήματα, μεταξύ των οποίων και τους New Hopes, το οποίο ξεχώρισε με αγαπημένα κομμάτια όπως το «Πάντα περιμένω» σε δικούς του στίχους. Τελειώνοντας το λύκειο φοίτησε στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής, με σκοπό να κάνει καριέρα στο διπλωματικό σώμα, αλλά η ανάγκη για να δουλέψει και να επιβιώσει τον έφερε κοντά στον χώρο της ναυτιλίας, ο οποίος τελικά τον κέρδισε. Οπως λέει ο ίδιος, με τη συμπαράσταση της συζύγου του, των συνεργατών και των τριών γιων του η εταιρία του ELVICTOR κατάφερε να πρωταγωνιστεί στον ευαίσθητο χώρο παραγωγής ναυτεργατικού δυναμικού στην Ελλάδα και σε διεθνές επίπεδο.

Του χάρισαν ένα… νησάκι για την προσφορά του!

Το 1986 επισκέφθηκε τις Μαλδίβες για να αρχίσει να χρησιμοποιεί τοπικά πληρώματα στα διάφορα καράβια που επάνδρωνε η εταιρία του. «Ανήκω στους δέκα Ελληνες που πρωτοπάτησαν το πόδι τους στις Μαλδίβες και, επειδή έκανα αρκετά πράγματα για να γίνει γνωστό το εξωτικό μέρος στη χώρα μας, το 1995 ο τότε υπουργός Εξωτερικών και άλλοι υπεύθυνοι της κυβέρνησής τους με έχρισαν επίτιμο πρόξενό τους στην Ελλάδα, στις υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων και στην Κύπρο. Ο Θεός μού το έστειλε αυτό, ίσως γιατί ήθελα πολύ να γίνω διπλωμάτης και δεν τα κατάφερα» μας λέει. Η μεγάλη συνεισφορά του στο εξωτικό νησιωτικό σύμπλεγμα είχε αποτέλεσμα να λάβει και ένα απρόσμενο δώρο. Ενα μικρό νησάκι 150 στρεμμάτων, το οποίο ονομάζεται Madidhoo και βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της χώρας σε ένα σύμπλεγμα 40 νησίδων. Πρόκειται για μία μεγάλη τιμή που του έκανε η τοπική κυβέρνηση προκειμένου να τον ευχαριστήσει για τη συμβολή του στον τουρισμό της χώρας με Ελληνες επισκέπτες.

Ο Σταύρος Γαλανάκης είναι εκδότης του πολυτελούς πολιτιστικού τόμου «Επίλογος», που εκδίδεται κάθε χρόνο και καταγράφει τα πιο σπουδαία γεγονότα της χρονιάς στον τομέα των γραμμάτων και των τεχνών. Με αυτό το εκδοτικό εγχείρημά του τιμά διακεκριμένους Ελληνες για την προσφορά τους στον πολιτισμό, όπως είναι ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, ο Παντελής Βούλγαρης, η Νάνα Μούσχουρη και άλλοι. Επίσης έχει γράψει δύο τόμους με τραγούδια και ποιήματα με τίτλο «Αγάπη δεν γεννήθηκες τυχαία», ενώ σύντομα ακολουθούν άλλοι δύο τόμοι με ανέκδοτα ως συνέχεια της «Γελοίας γραφής».

Αλκίνοος Μπουνιάς
Φωτό: Βαγγέλης Μασιάς

{{-PCOUNT-}}13{{-PCOUNT-}}

Ακολουθήστε την Espresso στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ MOBILE APP ΤΗΣ ESPRESSO

ΔΗΜΟΦΙΛΗ