Δεκατέσσερα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα. Για τους περισσότερους είναι μια ημερομηνία που ξυπνά δύσκολες μνήμες. Για τη Μυρτώ και τη μητέρα της, όμως, δεν είναι μια επέτειος. Είναι η καθημερινότητά τους.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 14 ετών από τη δολοφονική επίθεση που δέχθηκε η Μυρτώ στην Πάρο, η μητέρα της, Μαρία Κοτρώτσου, δημοσίευσε ένα βαθιά συγκινητικό μήνυμα, περιγράφοντας τη ζωή που συνεχίζουν να δίνουν μαζί, μέρα με τη μέρα.
«Προσπαθώ να ξεγελάσω τον εαυτό μου λέγοντας πως η ζωή συνεχίζεται όταν σε βλέπω να χαμογελάς. Όμως, όταν κοιτάζω γύρω μου, ξέρω πως για εσένα η ζωή άλλαξε για πάντα. Είναι ακίνητη, καθηλωμένη σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο, σιωπηλή από ένα στόμα που δεν μιλά, αλλά κραυγάζει», γράφει.

Με λόγια που δύσκολα αφήνουν κάποιον ασυγκίνητο, εξηγεί πως όσοι τη ρωτούν για την κατάσταση της κόρης της ακούνε συνήθως την ίδια απάντηση.
«Όταν με ρωτούν “τι κάνει η Μυρτώ;”, απαντώ πάντα “μια χαρά, σταθερά όπως ήταν”. Όχι γιατί αυτή είναι όλη η αλήθεια, αλλά γιατί δεν μπορώ να περιγράψω αυτό που δεν φαίνεται. Αυτό που είναι κλεισμένο βαθιά στην ψυχή και στο μυαλό. Μόνο όποιος ζει κάτι παρόμοιο μπορεί πραγματικά να καταλάβει».
Η Μαρία Κοτρώτσου επισημαίνει πως δεν ζητά οίκτο ούτε συμπόνια. Αυτό που διεκδικεί είναι ο σεβασμός, η ισότιμη μεταχείριση και μια κοινωνία περισσότερο προσβάσιμη για τους ανθρώπους με κινητικές αναπηρίες, οι οποίοι εξακολουθούν να συναντούν καθημερινά εμπόδια.
«Για εμάς αυτό δεν είναι μια στιγμή. Είναι κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό», τονίζει, περιγράφοντας τη διαρκή μάχη που δίνουν οι δυο τους.
Και κλείνει με μια υπόσχεση που συμπυκνώνει όλη τη δύναμη της μητρικής αγάπης: «Θα σπρώχνω το καρότσι σου με όλη μου τη δύναμη».









