Η ιστορία του ουρακοτάγκου που έζησε για τέσσερα χρόνια αιχμάλωτος σε άθλιες συνθήκες και έχασε όλο το τρίχωμά του από το στρες
Η ιστορία του ουρακοτάγκου που έζησε για τέσσερα χρόνια αιχμάλωτος σε άθλιες συνθήκες και έχασε όλο το τρίχωμά του από το στρες
Εζησε τη φρίκη και τον βίαιο αποχωρισμό από τις πρώτες στιγμές της ζωής του. Οι κακουχίες που αντιμετώπισε στη συνέχεια, εκτός από το θλιμμένο βλέμμα του, αποτυπώθηκαν και σε μια, μάλλον σπάνια για ουραγκοτάγκους, αλωπεκία.
Τη λυπητερή ιστορία του Μπουτζίνγκ αποκαλύπτει η Κάιλι Μπούλο, διευθύντρια σχεδιασμού της αυστραλιανής οργάνωσης προστασίας των άγριων ζώων The Orangutan Project, η οποία ταξιδεύει συχνά στην Ινδονησία και βοηθάει στον εντοπισμό και στην αποκατάσταση των ουραγκοτάγκων που έχουν ζήσει σε αιχμαλωσία. Ο Μπουτζίνγκ όταν πέθανε η μητέρα του, ενώ αυτός ήταν βρέφος, πουλήθηκε ως κατοικίδιο αντί 75 δολαρίων και στη συνέχεια έζησε σε τρομακτικές συνθήκες σε μια επαρχία του Βόρνεο.
Το εννιάχρονο σήμερα ζώο ήταν πετσί και κόκκαλο, δεμένο με αλυσίδες για τέσσερα ολόκληρα χρόνια σε μια αγροικία. Οταν η οργάνωση έμαθε το δράμα του οργάνωσε μια ομάδα που έσπευσε να το βοηθήσει. Επειτα από οκτώ ώρες ταξίδι σε δύσκολες συνθήκες έφτασαν κοντά του και ήρθαν αντιμέτωποι με τα «αφεντικά» του, που άρχισαν να δικαιολογούνται λέγοντας ότι όταν ήταν μικρότερος τον έκαναν συχνά μπάνιο και του έδιναν γάλα. Οταν όμως μεγάλωσε αποφάσισαν, όπως εξήγησαν, να τον δέσουν για να μην μπαίνει στο σπίτι του γείτονα γιατί του έκλεβε το φαγητό.
Οταν τέλειωσαν οι δικαιολογίες, ειδικά όταν τους ζητήθηκε να εξηγήσουν δύο βαθιά τραύματα στην πλάτη του, πείστηκαν να τον δώσουν στην ομάδα των ειδικών, που τον μετέφερε σε ειδικό κέντρο στο δυτικό Καλιμαντάν. Από εκείνη τη μέρα ο Μπουτζίνγκ άρχισε να συνέρχεται και η σωστή διατροφή τον βοήθησε να πάρει βάρος αλλά και να βγάλει πάλι τρίχωμα.
