Το υδροξυκιτρικό οξύ, που περιέχεται σε ορισμένα εσπεριδοειδή, μπορεί να τις διαλύσει
Το υδροξυκιτρικό οξύ, που περιέχεται σε ορισμένα εσπεριδοειδή, μπορεί να τις διαλύσει
Από την Ελενα Στάθου – Ελευθερόγλου
Μια νέα θεραπεία για τις πέτρες στα νεφρά φαίνεται ότι βρίσκεται προ των πυλών, καθώς ερευνητές στις ΗΠΑ -μεταξύ των οποίων ένας Ελληνας- έχουν πλέον βάσιμες ενδείξεις ότι το υδροξυκιτρικό οξύ (HCA), που περιέχεται σε ορισμένα εσπεριδοειδή, μπορεί να τις διαλύσει.
Οι πέτρες είναι μικροί σκληροί κρύσταλλοι οξαλικού ασβεστίου, που σταδιακά συσσωρεύονται στα νεφρά και μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνες. Περίπου το 12% των ανδρών και το 7% των γυναικών εμφανίζουν κάποια στιγμή στη ζωή τους πέτρες στα νεφρά. Οι υπερτασικοί, οι διαβητικοί και οι παχύσαρκοι είναι εκείνοι που συνήθως κινδυνεύουν περισσότερο από τη νεφρολιθίαση.
Αν οι κλινικές δοκιμές σε μεγάλο αριθμό εθελοντών επαληθεύσουν τα ευρήματα των Αμερικανών επιστημόνων, τότε θα πρόκειται για την πρώτη ουσιαστική πρόοδο στην προληπτική θεραπεία της νεφρολιθίασης εδώ και 30 χρόνια. Μέχρι σήμερα οι γιατροί συνιστούν στους ασθενείς που κινδυνεύουν να πίνουν πολύ νερό και να αποφεύγουν τροφές πλούσιες σε οξαλικά, όπως το σπανάκι, οι μπάμιες, τα αμύγδαλα κ.ά. Προτείνουν επίσης τη λήψη κιτρικού καλίου, που μπορεί να επβραδύνει τον σχηματισμό των λίθων, το οποίο όμως μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες σε ορισμένους ανθρώπους.
Συγκριτική μελέτη
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Χιούστον, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Χημικών Μηχανικών Τζέφρι Ράιμερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», μελέτησαν τη δράση του υδροξυκιτρικού οξέος και διαπίστωσαν ότι μπορεί να διαλύσει τους κρυστάλλους οξαλικού ασβεστίου. Οι Αμερικανοί επιστήμονες, μετά τη συγκριτική μελέτη των δύο ουσιών στο εργαστήριο και σε επτά ανθρώπους, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γιατροί θα πρέπει πλέον να προτιμούν το υδροκιτρικό οξύ έναντι του κιτρικού καλίου, γιατί είναι πιο αποτελεσματικό. Ωστόσο, αναμένεται να ακολουθήσουν περισσότερες κλινικές δοκιμές, ώστε να ελεγχθεί η ασφάλεια του οξέως σε βάθος χρόνου και να προσδιορισθεί η κατάλληλη δοσολογία του.
Στην έρευνα του πανεπιστημίου του Χιούστον συμμετείχε και ο Ελληνας επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών του πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ Γιάννης Μπουρμπάκης.