Ελπιδοφόρα μέθοδος με βλαστοκύτταρα για την περιφερική αρτηριακή πάθηση
Ελπιδοφόρα μέθοδος με βλαστοκύτταρα για την περιφερική αρτηριακή πάθηση
Μια ένεση βλαστοκυττάρων ίσως να είναι η λύση για όσους υποφέρουν από περιφερική αρτηριακή νόσο (PAD), την ασθένεια που προκαλεί πόνο κατά το βάδισμα, μυϊκή απώλεια, έλκη και μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον ακρωτηριασμό ενός άκρου.
Η νέα θεραπεία δοκιμάστηκε πιλοτικά με καλά αποτελέσματα για τους ασθενείς από το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται άλλες τρεις δοκιμές από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Μαλαισίας, το Πανεπιστήμιο Gachon της Νότιας Κορέας και το Toronto General Hospital.
Ως γνωστόν, την περιφερική αρτηριακή νόσο προκαλεί η στένωση ή η απόφραξη των αρτηριών εξαιτίας της δημιουργίας πλακών, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε κακή αιμάτωση των άκρων. Συνήθως το πρόβλημα αντιμετωπίζεται με την τοποθέτηση στεντ στην αρτηρία με στένωση.
Η νέα υπό δοκιμή θεραπεία προβλέπει την άντληση βλαστοκυττάρων μυελού των οστών από τον ασθενή -συνήθως από τα οστά του ισχίου- και την επαναχορήγηση των βλαστοκυττάρων αυτών, σε ενέσιμη μορφή, κοντά στο σημείο της στένωσης.
Οπως έδειξε η ιρανική έρευνα, οι 22 ασθενείς, στους οποίους δοκιμάστηκε η μέθοδος, ήταν σε θέση να περπατήσουν χωρίς πόνους έξι μήνες μετά την εφαρμογή της θεραπείας. Και αυτό γιατί τα βλαστοκύτταρα εξελίσσονται σε νέα αιμοκύτταρα, τα οποία διαμορφώνονται σε νέα αιμοφόρα αγγεία.
Ανατροφοδότηση
Αυτά λειτουργούν, σύμφωνα με τους ειδικούς, ως ένα είδος «εσωτερικού συνεργείου επισκευών» που συνεχώς ανατροφοδοτεί την κυκλοφορία του αίματος.
Η Stella Vig, σύμβουλος αγγειοχειρουργικής στο Croydon University Hospital, η οποία δεν συμμετέχει στην έρευνα αλλά προσφέρει θεραπεία σε ασθενείς με PAD, σχολίασε στην εφημερίδα «Daily Mail»: «Η χρήση βλαστοκυττάρων προσθέτει ακόμη μία θεραπευτική δυνατότητα, ειδικά για τους διαβητικούς ασθενείς με περιφερική αρτηριακή νόσο, στους οποίους δεν υπάρχουν αρτηρίες για την εφαρμογή bypass ή για την τοποθέτηση στεντ.
Η ανάπτυξη μικρών αιμοφόρων αγγείων θα διασφαλίσει την καλύτερη κυκλοφορία, βοηθώντας ακόμη και εκείνους που προηγουμένως θεωρούσαν ότι δεν έχουν δυνατότητα θεραπείας και ότι κινδυνεύουν με ακρωτηριασμό».
