«Οι νέοι μάς ζητούν ψωμί κι εμείς τους δίνουμε πέτρες»
«Οι νέοι μάς ζητούν ψωμί κι εμείς τους δίνουμε πέτρες»
Αυστηρή κριτική στην Εκκλησία άσκησε ο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμος, κατηγορώντας την ότι δεν ακολουθεί το ρεύμα της εποχής, με το χαρακτηριστικό σχόλιο ότι «δεν αισθάνεται πλέον βολικά με την πλατεία».
«Ποια; Η Εκκλησία! Που ξεκίνησε όχι από τους δρόμους, αλλά κάτω από τους δρόμους, από τις κατακόμβες, και μεταμόρφωσε αυτοκρατορίες… Ομως, τώρα, γιατί μας εγκατέλειψε η αυτοπεποίθηση; Δεν πιστεύουμε ότι η “πραμάτεια” μας στο παζάρι όντως θα γίνει ανάρπαστη! Αλλά κι αν αποκλεισθούμε από το παζάρι, τότε, όπου και να πάμε, εκεί θα στηθεί η λαϊκή αγορά» τόνισε.
Στην ομιλία του κατά την παρουσίαση του βιβλίου του καθηγητή Θεολογίας του ΑΠΘ Χρυσόστομου Σταμούλη με τίτλο «Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;», ο ιεράρχης έστειλε βαρυσήμαντα μηνύματα με πολλαπλούς αποδέκτες. Ειδικότερα, προειδοποίησε σχετικά με την ίδρυση του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης.
«Φοβάμαι μην τυχόν αυτά τα παιδιά -οι 30 Θρακιώτες μουσουλμάνοι που θα παρακολουθήσουν το πρόγραμμα-, τα οποία είναι όπως ήταν κάποτε τα δικά μας κατηχητόπουλα το 1960, χαλάσουν και στη σχολή και στη Θεσσαλονίκη» ανέφερε ο μητροπολίτης, ενώ ήταν ιδιαίτερα καυστικός και σε όσα είπε για το ζήτημα των Θρησκευτικών.
«Απαιτούμε τη διόρθωση του μαθήματος, περιφέροντας τις σαγιονάρες των οσίων για προσκύνηση. Θριαμβολογούμε για την απομάκρυνση του υπουργού Παιδείας, όταν το Κοινοβούλιο ψήφισε πανηγυρικά το σύμφωνο συμβίωσης» επεσήμανε ο μητροπολίτης, κάνοντας «φαρμακερά» σχόλια για τους ορθόδοξους Ελληνες, «που ήταν στην κατάμεστη αίθουσα του Ιδρύματος Νιάρχου και καταχειροκροτούσαν τον Ομπάμα όταν αναφέρθηκε στον γάμο των ομοφυλοφίλων».
«Οι νέοι μάς ζητούν ψωμί κι εμείς τους δίνουμε πέτρες. Επιστήμες τού αύριο, όπως η Βιολογία και η Γενετική, ζητούν να βάλουμε ηθικά όρια στην έρευνά τους κι εμείς ασχολούμαστε με… προφητείες» τόνισε ο ιεράρχης, συμπληρώνοντας πως «όταν προτείνεται η αξιολόγησή μας, κραδαίνουμε τα συσσίτια των ενοριών μας».
Κλείνοντας ο κ. Ανθιμος υπογράμμισε ότι «είμαστε αναγκαίοι, αλλά λιγότερο ενδιαφέροντες από όσο νομίζουμε» και πως «αν δεν σταθούμε έτσι μπροστά στο πονεμένο βογκητό του Σαμαρείτη, θα εκλιπαρούμε τη δημόσια ύπαρξή μας μόνο και μόνο ως ανάχωμα, παλαιότερα στον κομμουνισμό και σήμερα στο Ισλάμ».
