Εφαρμόζεται με τη βοήθεια λέιζερ σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου!
Εφαρμόζεται με τη βοήθεια λέιζερ σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου!
Eνα τσιρότο για την καρδιά σε μέγεθος γραμματοσήμου, μετά την αγγειοπλαστική ή άλλες επεμβάσεις στο ζωτικό αυτό όργανο, βοηθά τους ασθενείς να αποφύγουν τις αρρυθμίες και αντικαθιστά διά παντός τα ράμματα!
Το πρωτοποριακό τσιρότο εφαρμόζεται με τη βοήθεια λέιζερ, είναι ελάχιστα επεμβατικό και θεωρείται πως θα βελτιώσει σημαντικά την ανάρρωση των ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Το βασικό πρόβλημα με τα ράμματα ύστερα από ένα χειρουργείο της καρδιάς είναι πως οι ουλές που προκαλούν διαταράσσουν τα ηλεκτρικά σήματα της καρδιάς, τα οποία διασφαλίζουν τη σταθερή λειτουργία της. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί στην εμφάνιση επικίνδυνων αρρυθμιών, που μπορεί να αποβούν μοιραίες.
Το νέο τσιρότο όμως όχι μόνο τοποθετείται χωρίς ράμματα, αλλά και το υλικό του -ένα μείγμα από χιτοζάνη, μια πρώτη ύλη από το κέλυφος των καβουριών, το πολυμερές πολυανιλίνη και φυτικό οξύ- χαρακτηρίζεται από εξαιρετική αγωγιμότητα.
Δοκιμάστηκε ήδη με επιτυχία σε πειραματόζωα από την επιστημονική ομάδα που το ανέπτυξε, της καθηγήτριες Damia Mawad από το UNSW του Σίδνεϊ και Molly Stevens από το Imperial College του Λονδίνου.
Οπως εξηγούν οι ειδικοί, συνήθως τα πολυμερή είναι αποτελεσματικά όταν είναι στεγνά, οπότε αντέχουν ελάχιστα στο περιβάλλον των σωματικών υγρών, χάνοντας μέσα σε μία ημέρα την αγωγιμότητά τους.
Ομως, χάρη στην ειδική σύνθεσή του το συγκεκριμένο τσιρότο διατηρεί την αγωγιμότητά του για διάστημα δύο εβδομάδων, προσφέροντας αξιοπιστία κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης του ασθενούς.
Χωρίς ράμματα
«Δεν απαιτούνται ράμματα για την τοποθέτησή του, επομένως είναι ελάχιστα επεμβατικό και λιγότερο επιζήμιο για την καρδιά, ενώ κινείται πιο κοντά σε σχέση με την κίνηση της καρδιάς» εξηγεί η δρ Mawad. «Οραματιζόμαστε πως οι ασθενείς με καρδιακή προσβολή θα λαμβάνουν τελικά τέτοια τσιρότα, σαν μια γέφυρα ανάμεσα στον υγιή και τον ουλώδη ιστό, για να βοηθήσουν στην αποτροπή της καρδιακής αρρυθμίας». Τα αποτελέσματα της έρευνας, που βρίσκεται πάντως στα πρώτα στάδιά της, δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Science Advances».
