Ο σπουδαίος ζωγράφος πέθανε χθες σε ηλικία 83 ετών. Ηταν καταβεβλημένος τα τελευταία χρόνια από τη νευρολογική διαταραχή που είχε προκαλέσει την απώλεια της όρασής του
Την τελευταία του πνοή άφησε χθες το βράδυ σε ηλικία 83 ετών ο Δημήτρης Μυταράς, ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Ελληνες ζωγράφους. Ο μεγάλος δάσκαλος των τεχνών ήταν καταβεβλημένος τα τελευταία χρόνια από τη σοβαρότατη νευρολογική διαταραχή που είχε προκαλέσει την απώλεια της όρασής του και τον κρατούσε κλεισμένο στους τέσσερις τοίχους της οικίας του, χωρίς να μπορεί να κρατήσει τα πινέλα του και να δημιουργήσει άλλες όμορφες εικόνες στους καμβάδες του.
ΑΠΟ ΤΟΝ
ΗΛΙΑ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ
Οπως είχε αποκαλύψει η «Espresso» σε ρεπορτάζ της για τον σημαντικό ζωγράφο στις αρχές του 2016, οι θεράποντες ιατροί του δεν ήταν καθόλου αισιόδοξοι για την πορεία της υγείας του, καθώς τα αποτελέσματα των τακτικών εξετάσεων που έκανε ήταν απογοητευτικά, δείχνοντας τρόπον τινά ότι δεν θα τα κατάφερνε για ακόμη πολύ καιρό.
Αφέθηκε στο κάρμα του
Εκείνος, χάρη στην αγάπη και τη φροντίδα της συζύγου του Χαρίκλειας και του γιου τους Αριστείδη, έπαιρνε κουράγιο, αν και πολλές φορές τούς αναγνώριζε με δυσκολία. Ασθενής και κουρασμένος, αφέθηκε τελικά στο κάρμα του, στον δρόμο που δεν έχει γυρισμό. «Περνάει δύσκολες ώρες ο Δημήτρης. Η ποιότητα ζωής του συνεχώς χειροτερεύει, παρόλο που η Χαρίκλεια δεν φεύγει λεπτό από κοντά του. Είναι ακόμη ερωτευμένη μαζί του, όπως τότε που γνωρίστηκαν στη Σχολή Καλών Τεχνών, ζωγράφος κι εκείνη.
Γοητευμένη τότε από το ταλέντο και τα εκφραστικά μάτια του… υπέκυψε στην ομορφιά του από το πρώτο λεπτό. Του μιλάει, του κρατάει σφιχτά το χέρι και τον φροντίζει. Κι εκείνος, καθηλωμένος στο σκοτάδι» είχε αποκαλύψει στην «Espresso» τον Ιανουάριο του 2016 άνθρωπος από το περιβάλλον του δημιουργού, φέρνοντας τότε στο φως της δημοσιότητας τον γολγοθά που ανέβαινε τον τελευταίο χρόνο της ζωής του.
Γεννημένος το 1934 στη Χαλκίδα, ο Δημήτρης Μυταράς -όπως είχε αποκαλύψει σε μία από τις συνεντεύξεις του- έχασε τη μητέρα του (η οποία ήταν ζωγράφος) σε πολύ μικρή ηλικία, ενώ ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε. Παιδί ακόμη έδειξε την κλίση του αλλά και την αγάπη του για το χρώμα και τα σχέδια.
Μάλιστα, ο τοίχος του σπιτιού του ήταν ο πρώτος καμβάς για εκείνον και το σημείο όπου εξέφρασε τις καλλιτεχνικές ανησυχίες του. Σπούδασε ζωγραφική στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1953-1958), έχοντας καθηγητές τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά.
Συνέχισε με σπουδές στη σκηνογραφία στην École Supérieure des Arts Décoratifs καθώς και εσωτερική διακόσμηση στη «Métiers d’Art» στο Παρίσι (1960-1964) με υποτροφία του ΙΚΥ. Το 1975 εκλέχθηκε καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
Οι εκθέσεις του και η οργή για την Ακαδημία Αθηνών
Εργα του Δημήτρη Μυταρά, στα οποία κυριαρχούσαν μορφές αγγέλων αλλά και σκύλων (σ.σ.: αγαπούσε πολύ τα ζώα και φρόντιζε κακοποιημένα και αδέσποτα σκυλιά), έχουν εκτεθεί τόσο στην Αθήνα, σε ατομικές εκθέσεις στις γκαλερί Ζυγός, Αστορ, Μέρλιν, Αίθουσα Τέχνης (Θεσσαλονίκη), όσο και στην Μπολόνια, στη Φλωρεντία, στη Ρώμη, στη Γένοβα και σε άλλες πόλεις του εξωτερικού. Σημαντικό ήταν και το έργο του στις τοιχογραφίες. Μεταξύ άλλων, είχε εικονογραφήσει το εσωτερικό σε ένα εκκλησάκι στην Ανάβυσσο, την Παναγία Καταφυγιώτισσα.
Τον Μάρτιο του 2008 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, με την οποία τελικά ήρθε σε διένεξη, αφού λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε δεν συμμετείχε στις συνεδριάσεις της και κάποια στιγμή έπαψε να θεωρείται εν ενεργεία τακτικό μέλος. Τότε, οργισμένος από τη στάση της Ακαδημίας, ο Μυταράς δεν δίστασε να μιλήσει στον Τύπο για το τι συνέβαινε με την όρασή του. Το 1999 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος του είχε απονείμει τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα.
