Ηταν αναμενόμενη η 19η θέση της Demy, στη φετινή 62η Eurovision;
Από την
Ελισσάβετ Κυρίτση
Ηταν αναμενόμενη η 19η θέση της Demy, στη φετινή 62η Eurovision; Αν θέλετε τη γνώμη μου, ναι, ήταν. Δυστυχώς, οι Ελληνες υπεύθυνοι του θεσμού είχαν στα χέρια τους ένα «υπερόπλο», όπως η ταλαντούχα και γλυκύτατη τραγουδίστρια, κι έκαναν όλα εκείνα που θα μπορούσαν να την κάνουν να… πατώσει. Απορίες: Γιατί οι υπεύθυνοι δεν άφησαν να της γράψουν οι δικοί της συνθέτες και στιχουργοί, κι έπρεπε -για άλλη μια φορά- να εμπλακεί ο Δημήτρης Κοντόπουλος; Γιατί δεν πλησίασαν νέους καλλιτέχνες, που παίζουν στα δάχτυλα τις νέες τεχνολογίες στα οπτικοακουστικά, ώστε να δούμε μια νεανική προσέγγιση του κομματιού, αλλά και την Demy ως καλλιτέχνιδα του 2017; Γιατί, συγγνώμη κιόλας, τα νερά, τις φωτιές, τα τζάμια, τους χορευτές (τους θηριοδαμαστές, τα λιοντάρια και τους κλόουν) τα βλέπαμε το πάλαι, τότε που το κοινό τσιμπούσε από τέτοια «μαγιολίκια».
Ο Φωκάς Ευαγγελινός έκανε θαύματα το 2004, το 2005, άντε και το 2006, αλλά πλέον ο διαγωνισμός έχει ξεφύγει από τη λογική «τσίχλα, μπούκλα, γυαλιστικό λάδι στο μπούτι» και αισθητική νυχτερινού κέντρου της παραλιακής. Ετσι, είδαμε την ολόφρεσκη Demy σαν την κόρη της Ανι Λόρακ (ουκρανική συμμετοχή το 2008 με το τραγούδι «Shady Lady» και σκηνοθεσία Φωκά), με on stage εμφάνιση ίδιας λογικής. Η νεαρή τραγουδίστρια θα μπορούσε να υποστηρίξει ένα τραγούδι που θα της άρεσε πραγματικά -έλα, Demy, μεταξύ μας- και τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Αρκεί να είχε το θάρρος -και το ελευθέρας- να παρουσιάσει τις σύγχρονες ιδέες της και να «απαιτήσει» η ίδια τους συνεργάτες της, χωρίς να πέσει στην «ανάγκη» των… εγχώριων μονιμάδων του διαγωνισμού.
