Ο Κώστας Μπερικόπουλος σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Super Κατερίνα» μίλησε για τη φιλία του με τη Χάρις Αλεξίου αλλά και για την απώλεια της μητέρας του.

«Όταν πρωτογνωριστήκαμε με τη Χάρις, στην οπερέτα που είχε σκηνοθετήσει ο συνάδελφος, Κλέαρχος Φάνος, ομολογώ ότι ένιωσα ένα σοκ και δέος μέσα μου, το οποίο ευτυχώς το ξεπέρασα γρήγορα. Αν στεκόμουν στον μύθο που έχω μπροστά μου, νομίζω ότι δεν θα παίζαμε μαζί. Θα ‘μουν συνεχώς έκπληκτος κοιτάζοντας αυτό το πλάσμα. Η Χάρις είναι ένας πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος. Εμένα με ελκύουν οι άνθρωποι που είναι πολύ ανοιχτοί, που έχουν χιούμορ και αυτοσαρκάζονται. Και αυτά τα τρία χαρακτηριστικά τα διαθέτει στο έπακρον και έτσι έχει δημιουργηθεί μία πολύ ωραία επικοινωνία μεταξύ μας».

Ενώ αναφέρθηκε και στην απώλεια της μητέρας του. «Δυστυχώς, έχει φύγει από τη ζωή. Νιώθω ευτυχής που έχω καταφέρει και έχω βρεθεί στους δικούς μου ανθρώπους δίπλα τους μέχρι το τέλος.
Το πένθος δεν διαχειρίζεται. Θέλω να πω, αν δεν κάνει λίγο τον κύκλο του αυτό το πράγμα, όσο και να εκλογικεύεις κάποια πράγματα για να μαλακώνει ο πόνος της απώλειας, θέλουν το χρόνο τους τα πράγματα. Ποτέ δεν ξεχνώ να σκέφτομαι τα ωραία πράγματα που συνέβησαν μεταξύ μας. Χρειάστηκε κάποιες στιγμές στη ζωή μου να κάνω ψυχοθεραπεία και, επειδή είχαν βγει και διάφορα ψυχοσωματικά και τα λοιπά, ζήτησα τη βοήθεια και ήταν αποτελεσματική».








