Με λόγια βγαλμένα από την καρδιά αποχαιρέτησε ο Γιάννης Σεβδικαλής τον Γιώργο Μαζωνάκη, φέρνοντας παράλληλα στο φως μια ιστορία που δεν ήταν ευρέως γνωστή.
Ο Παραολυμπιονίκης αναφέρθηκε στη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε το σοβαρό ατύχημά του, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να χάσει και τα δύο του πόδια. Σε εκείνη τη νέα και ιδιαίτερα απαιτητική πραγματικότητα, όπως αποκάλυψε, ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένας από τους ανθρώπους που στάθηκαν έμπρακτα δίπλα του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Δεν επέλεξε να μιλήσει μόνο για τον καλλιτέχνη που γνώριζε ολόκληρη η Ελλάδα, αλλά κυρίως για τον άνθρωπο που ο ίδιος είχε γνωρίσει μακριά από τα φώτα και τις πίστες. Έναν άνθρωπο που, όταν χρειάστηκε, ήταν παρών χωρίς να επιδιώξει δημοσιότητα για τη βοήθειά του.
Μέσα από την ανάρτησή του, ο Γιάννης Σεβδικαλής εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για όσα είχε κάνει για εκείνον ο τραγουδιστής, θυμίζοντας πως ορισμένες από τις σημαντικότερες πράξεις ενός ανθρώπου μπορεί να παραμένουν άγνωστες για χρόνια.
Συγκεκριμένα, ο Παραολυμπιονίκης έγραψε:
«Γιώργο μου… Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω. Ήμουν μόλις 21 χρόνων, ένα παιδί που δούλευε σερβιτόρος στο μαγαζί που τραγουδούσες… όταν έγινε το ατύχημα με το τρένο που είχε ως αποτέλεσμα τον διπλό ακρωτηριασμό μου. Η ζωή μου ανατράπηκε μέσα σε ένα δευτερόλεπτο και ήσουν από τους πρώτους ανθρώπους που έτρεξαν αμέσως κοντά μου. Στάθηκες δίπλα μου με κάθε τρόπο, οικονομικά, πρακτικά, μα πάνω απ’ όλα ανθρώπινα.Σε κάθε σου μήνυμα και σε κάθε μας συνάντηση, από τότε μέχρι σήμερα, με έλεγες «ήρωά μου». Μια κουβέντα που με γέμιζε δύναμη σε στιγμές που πάλευα να σταθώ ξανά στα πόδια μου. Με τίμησες βαθιά όταν μου ζήτησες να είμαι στο βιντεοκλίπ για το «Θαύμα». Δεν ήταν απλώς ένα γύρισμα για μένα, ήταν ένα κομμάτι ζωής που μοιραστήκαμε, μια υπενθύμιση ότι τα θαύματα γίνονται όταν υπάρχει αγάπη και πίστη. Μαζί με τη Σοφία, σου είχαμε φτιάξει ένα κολιέ που είχαμε χαράξει το μονόγραμμά σου. Δεν προλάβαμε να στο δώσουμε ποτέ… Θα το κρατήσω όμως για πάντα σαν φυλαχτό, όπως ακριβώς θα κρατήσω μέσα μου την τεράστια καρδιά σου, τη γενναιοδωρία σου και όλα όσα έκανες για μένα όταν το είχα περισσότερο ανάγκη.Σε ευχαριστώ για όλα, από τα βάθη της καρδιάς μου. Καλό ταξίδι στο φως, αδερφέ μου.»
Το μήνυμά του αποτέλεσε ένα ιδιαίτερα προσωπικό «αντίο», καθώς πίσω από τη δημόσια εικόνα του Γιώργου Μαζωνάκη υπήρχαν, όπως φαίνεται, ιστορίες προσφοράς και στήριξης που γνώριζαν μόνο οι άνθρωποι που τις είχαν βιώσει.
Για τον Γιάννη Σεβδικαλή, μία από αυτές γράφτηκε στην πιο δύσκολη καμπή της δικής του ζωής – και ήταν κάτι που δεν ξέχασε ποτέ.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.








