Το μήνυμα του Δημήτρη Πιατά: «Το θέατρο προηγείται πάντα»

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Στην πρόσφατη απώλεια της μητέρας του αναφέρθηκε ο Δημήτρης Πιατάς, κατά την παρουσία του στα 28α Θεατρικά Βραβεία Κοινού. Ο αγαπημένος ηθοποιός εξήγησε γιατί επέλεξε να συνεχίσει κανονικά τις θεατρικές του υποχρεώσεις, ξεκαθαρίζοντας πως η προσωπική του θλίψη δεν αφορά τη συγκεκριμένη δημόσια εμφάνιση.

Όταν οι δημοσιογράφοι τον προσέγγισαν για να του εκφράσουν τα συλλυπητήριά τους, ο Δημήτρης Πιατάς θέλησε να διαχωρίσει την προσωπική του ζωή από την παρουσία του στη συγκεκριμένη εκδήλωση. Όπως εξήγησε, βρέθηκε εκεί με την ιδιότητα του ηθοποιού, προκειμένου να τιμήσει το θέατρο.

«Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε με άλλη ιδιότητα. Ο πόνος ανήκει σε εμένα και ήρθαμε για να τιμήσουμε το θέατρο», ανέφερε αρχικά.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη σημασία της θεατρικής τέχνης και στην ανάγκη να διατηρείται ζωντανή η πολιτιστική παρουσία στη χώρα, υπογραμμίζοντας τον ιδιαίτερο ρόλο που έχει το θέατρο.

Ο ηθοποιός δέχτηκε επίσης ερώτηση για το κατά πόσο η συμμετοχή σε μια παράσταση μπορεί να λειτουργήσει ως μορφή ψυχοθεραπείας για έναν καλλιτέχνη που βιώνει την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.

Η απάντησή του ήταν σαφής, καθώς δεν θέλησε να συζητήσει περαιτέρω προσωπικά ζητήματα, ενώ ξεκαθάρισε ότι δεν αντιμετωπίζει το θέατρο με ιατρικούς όρους, αλλά ως πολιτιστική δραστηριότητα.

«Δεν απαντάω για πράγματα τα οποία είναι πολύ προσωπικά. Δεν αντιμετωπίζω το θέατρο ιατρικά, με ιατρικούς όρους αλλά με πολιτιστικούς όρους. Άρα, λυπάμαι, δεν αισθάνομαι ότι είμαι άρρωστος. Το αντίθετο, είμαι απόλυτα υγιής για να μπορώ να προσφέρω στο θέατρο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας, ο Δημήτρης Πιατάς μίλησε για τη διαχρονική παρουσία των ηθοποιών στη σκηνή και τις απαιτήσεις που συνοδεύουν το επάγγελμά τους. Όπως υπογράμμισε, το θέατρο παραμένει προτεραιότητα για τους ανθρώπους της υποκριτικής, ακόμη και όταν οι προσωπικές συνθήκες είναι δύσκολες.

«Να σας πληροφορήσω, αν δεν το ξέρετε, ότι όλοι οι ηθοποιοί, από καταβολής υποκριτικής τέχνης, είναι πάντοτε παρόντες. Είναι απόντες μόνο όταν είναι απόντες από τη ζωή… Είναι πολύ δύσκολο, πολύ ψυχοφθόρο αλλά το θέατρο προηγείται πάντα, για όλα. Το θέατρο είναι η αιωνιότητα και η ζωή», κατέληξε.