Αυτοί σκότωσαν τον άντρα μου

COVER STORY
«18 μήνες για ένα φόνο δεν αρκούν»

Αυτοί σκότωσαν τον άντρα μου

Αυτοί σκότωσαν τον άντρα μου! Αν και δεκαοκτώ μήνες για έναν φόνο είναι λίγοι, η ψυχή του άντρα μου θα αναπαυόταν ακόμη και αν είχαν καταδικαστεί οι υπαίτιοι σε μισή μέρα φυλάκισης... Λίγες ώρες μετά την απόφαση του δικαστηρίου, που έκρινε ένοχο για τον θάνατο του Τώνη Βαβάτσικου τον πρώην διευθυντή του Κέντρου Υγείας Ζαγοράς, καταδικάζοντάς τον σε δεκαοκτώ μήνες φυλάκιση με αναστολή, η χήρα του βραβευμένου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τραγουδιστή ξεσπάει στην «Espresso» και μιλάει συγκινημένη για τον αγώνα δικαίωσης που έδωσε η ίδια και η οικογένειά της.

«Μπορείς να νικήσεις, μπορείς όσα χίλιοι γενναίοι μάταια προσπαθούν. Μπορείς να τολμήσεις να πεις την ανείπωτη αλήθεια που ποτέ δεν τολμούν». Τα λόγια βγαίνουν με δυσκολία και τα μάτια γεμίζουν δάκρυα, καθώς η Εβελίνα Βαβάτσικου επαναλαμβάνει τους στίχους του τραγουδιού του αγαπημένου της συζύγου που έφυγε άδικα από τη ζωή. Ο γνωστός τραγουδοποιός, που το 1974 κατέκτησε το Α' Βραβείο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το αξέχαστο «Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας», ενώ η μελωδική του φωνή έμελλε να αγαπηθεί απ' όλους τους Ελληνες, πέθανε αβοήθητος στις 28 Ιουλίου του 2008 περιμένοντας ιατρική υποστήριξη για εννιά ώρες, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις της συζύγου του προς το Κέντρο Υγείας Ζαγοράς. Η Εβελίνα Βαβάτσικου δεν παρέδωσε ποτέ τα όπλα και αποφάσισε να «κυνηγήσει» τους υπαιτίους. Πέντε χρόνια αργότερα, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου καταδίκασε τον πρώην διευθυντή του Κέντρου Υγείας Ζαγοράς για ανθρωποκτονία, απαλλάσσοντας, αντίθετα, τον οδηγό του ασθενοφόρου και τον αγροτικό γιατρό που εξέτασε τον 78χρονο τραγουδιστή.

«Ο Τώνης μού έδωσε τη δύναμη να κάνω αυτό τον αγώνα. Θέλω μέσα από τον θάνατο του άντρα μου να σωθούν και άλλες ψυχές, οι άνθρωποι να πάρουν δύναμη και να πολεμήσουν το άδικο» λέει συγκινημένη και ανασύρει από τη μνήμη της τα τραγικά περιστατικά που οδήγησαν στον θάνατο του πολυαγαπημένου της συζύγου. Οπως λέει, τη μοιραία νύχτα της 27ης Ιουλίου 2008 τον άντρα της επισκέφθηκε στο σπίτι τους στον Αϊ-Γιάννη Πηλίου αγροτικός γιατρός του Κέντρου Υγείας Ζαγοράς, συνοδευόμενος από τον οδηγό ασθενοφόρου.

Τον εξέτασε, συνομίλησε τηλεφωνικά με τον διευθυντή του Κέντρου Υγείας και με φίλο γιατρό του τραγουδιστή, που γνώριζε το ιστορικό του (έπασχε από κροταφική αρτηρίτιδα), ωστόσο δεν διέγνωσε κάτι ανησυχητικό και έφυγε, αφού του χορήγησε φαρμακευτική αγωγή. «Η κατάσταση του Τώνη όμως επιδεινωνόταν συνεχώς. Ξανατηλεφώνησα στο Κέντρο Υγείας. Μου ζήτησαν να ηρεμήσω. Τους ξαναπήρα μετά από λίγο. “Βάλτε του λίγο βαμβακάκι με αλατόνερο στο στόμα και όλα θα περάσουν” μου τόνισαν. Στο τρίτο τηλεφώνημα μου είπαν: “Τι θα γίνει, κυρία Βαβάτσικου, με εσάς θα ασχολούμαστε;” Τελικά στις 6.25 το πρωί, μετά από εννιά εφιαλτικές ώρες, αναγκάστηκα να καλέσω το ΕΚΑΒ. Το ασθενοφόρο ήρθε χωρίς τραυματιοφορέα και διασώστη. Ηταν μόνο ένας αγροτικός γιατρός και ένας οδηγός που πονούσε η μέση του και δεν μπορούσε να μεταφέρει τον Τώνη. Ετσι μεταφέρθηκε στο ασθενοφόρο σαν τσουβάλι, στα χέρια γειτόνων. Του έβαλαν οξυγόνο για να αναπνέει, όμως έσπασε και προσπαθούσαν να την κολλήσουν με... λευκοπλάστ. Εμεινε τελικά χωρίς οξυγόνο και πριν φτάσει στο νοσοκομείο απεβίωσε».

Οπως επισημαίνει η κυρία Βαβάτσικου, αν δεν καθυστερούσαν και δεν ασκούσαν πλημμελώς τα καθήκοντά τους οι γιατροί, ο σύζυγός της θα ήταν σήμερα ζωντανός. «Η ζωή ενός ανθρώπου στοιχίζει δεκαοκτώ μήνες με αναστολή. Ομως όλοι κρινόμαστε από τον μεγάλο δικαστή που είναι ο Θεός» καταλήγει. «Θεωρώ ότι με την απόφαση του δικαστηρίου και την καταδίκη του βασικού κατηγορουμένου, υπευθύνου τότε στο Κέντρο Υγείας Ζαγοράς ιατρού Καλιαμπέτσου, αποδόθηκε η Δικαιοσύνη. Δεν είναι αυτό καθεαυτό το γεγονός της καταδίκης του συγκεκριμένου ανθρώπου, αλλά το μήνυμα που βγαίνει μέσα από αυτή για την υπευθυνότητα που οφείλει ο κάθε γιατρός να επιδεικνύει» δήλωσε ο δικηγόρος Θεόδωρος Γεωργάκης που μαζί με τον δικηγόρο Βόλου Θεόδωρο Καπάτο ήταν πολιτική αγωγή στη δίκη.

ΜΑΡΙΑ ΜΕΪΜΑΡΗ - ΦΩΤ.: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΛΦΟΜΗΤΣΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ