Η απαγορευμένη Αίγυπτος παραμένει... παρθένα

Αρχαιολογικά μνημεία μεγάλης αξίας, σε μια περιοχή όπου οι τουρίστες δεν έχουν κάνει ακόμη απόβαση. Η «απαγορευμένη» Αίγυπτος προσφέρεται για ψαγμένη περιήγηση, αρκεί κανείς να είναι έτοιμος να ζήσει απαλλαγμένος από τις δυτικές ανέσεις.

Η απαγορευμένη Αίγυπτος παραμένει... παρθένα

Από το Τανίς στην Κουένα και από τη Μήνη στο Ασιούτ, η «απαγορευμένη» Αίγυπτος είναι γεμάτη από αρχαιολογικούς θησαυρούς που σου κόβουν την ανάσα. Αν βέβαια είσαι από τους τυχερούς που κάποτε θα φτάσουν εκεί. Η περιοχή παραμένει ακόμη ανέγγιχτη από τις ορδές των αγριεμένων τουριστών, ενώ οι ντόπιοι, αν και χαμογελαστοί, δεν δείχνουν διατεθειμένοι να παραδώσουν τα κλειδιά από τις πύλες του «αδύτου» τους.

Μια βόλτα είναι αρκετή για να καταλάβει κανείς ότι φυλές και πολιτισμοί ανακατεύονται αιώνες τώρα. Τα χωριά των Κοπτών, οι σκηνές των Βεδουίνων, τα σπίτια των Βερβερίνων και τα σχολεία των φονταμενταλιστών του Ισλάμ είναι ζωντανή απόδειξη του τι συμβαίνει σε αυτό το κομμάτι της Αιγύπτου το οποίο έχει κλειστά τα αφτιά στις «σειρήνες» του lifestyle.

Η λίμνη Μπουρουλούς είναι στην πραγματικότητα μια μικρή λιμνοθάλασσα στο βορειότερο τμήμα του Δέλτα του Νείλου και αποτελεί μία από τις εκπλήξεις που ανακαλύπτει κανείς αρχίζοντας να περπατάει στην «απαγορευμένη» Αίγυπτο. Οι κάτοικοι στον κοντινό οικισμό Τσαχλούμπα δείχνουν να μην ενοχλούνται από τους ξένους. Χαμογελούν και απλώς αδιαφορούν. Τίποτα δεν μπορεί να διαταράξει την ηρεμία τους. Εκείνοι που ενδεχομένως ασχοληθούν είναι οι ντόπιοι αστυνομικοί, οι οποίοι στο πρόσωπο κάθε ξένου βλέπουν έναν επίδοξο λαθρέμπορο αρχαιοτήτων.

Προχωρώντας με αρκετή δυσκολία στα δυτικά του Δέλτα, το μάτι του επισκέπτη εντυπωσιάζεται με το χωριό Τάνις. Το Τελ Σαν ελ-Χαγκάρ, όπως λέγεται στα αραβικά αυτή η αφιλόξενη περιοχή, ήταν ο τόπος κατοικίας των Φαραώ της 21ης και της 22ης δυναστείας. Το 1939, ο Γάλλος αιγυπτιολόγος Πιερ Μοντέ έφερε στο φως κτίσματα από την εποχή του Ραμσή ΙΙ, ίσως το σημαντικότερο θησαυρό της Αιγύπτου μετά από εκείνους του Τουταγχαμών.

Στην καρδιά του Καΐρου βρίσκεται η μικρή όαση του νησιού Νταχάμπ. Εκεί κατοικούν γεωργοί και ψαράδες, οι οποίοι μοιάζουν να έχουν έρθει από άλλο πλανήτη, παρ’ όλο που είναι μόλις μια ανάσα από την πρωτεύουσα της Αιγύπτου. Το Νταχάμπ είναι ο πνεύμονας πρασίνου του Καΐρου.

Η κεντρική Αίγυπτος, μεταξύ της Μήνη και της Κουένα, είναι η πατρίδα του δολοφόνου του προέδρου Ανουάρ Σαντάτ. Μετά το τραγικό γεγονός, το 1981, οι αρχές απαγόρευσαν την πρόσβαση στους επισκέπτες. Σήμερα ωστόσο η κατάσταση έχει αλλάξει ελαφρώς προς το καλύτερο.

Η Μήνη, για παράδειγμα, είναι μια ασφαλής πόλη, ωστόσο οι τουρίστες απαγορεύεται να περιηγηθούν ασυνόδευτοι. Στις αρχές του ’90 είχαν ξεσπάσει διαμάχες μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων που ζουν εκεί. Εξακολουθεί να υπάρχει στην ατμόσφαιρα ένταση μεταξύ των διαφορετικών θρησκειών, αλλά τα σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα, η φιλική συμπεριφορά των κατοίκων και τα χαμόγελα που σκορπούν κάνουν τη Μήνη ελκυστική.

Πολύ κοντά βρίσκεται το χωριό Ντέιρ ελ-Αντρα, γνωστό ως «μοναστήρι της Παρθένου». Εκεί λέγεται ότι διέμεινε η Αγία Οικογένεια όσο ήταν στην Αίγυπτο. Στο χωριό ζουν επτά χιλιάδες Κόπτες που απολαμβάνουν τη φανταστική θέα στην κοίτη του Νείλου.

Η πλέον εξωπραγματική περιοχή της Αιγύπτου για να την επισκεφθεί ένας τουρίστας θεωρούταν για πολλά χρόνια το Ασιούτ. Προπύργιο των σκληροπυρηνικών ισλαμιστών, στο Ασιούτ, η εμφάνιση κάποιου Δυτικού ήταν αρκετή για να κινητοποιήσει τις αρχές σε χρόνο ρεκόρ. Αξίζει να το επισκεφθεί κανείς, μεταξύ άλλων, λόγω των αρχιτεκτονημάτων του, των χριστιανικών εκκλησιών και των μοναστηριών.


Η περιοχή έχει και ελληνικό χρώμα

Τμήματα της απαγορευμένης Αιγύπτου έχουν χωρίς αμφιβολία χρώμα ελληνικό. Ποιος δεν έχει ακούσει για τα νεκρικά πορτρέτα Φαγιούμ, που πρωτοανακαλύφθηκαν το 1615 από τον Ιταλό περιηγητή Πιέτρο ντε λα Βάλε στην όαση Φαγιούμ, 85 χιλιόμετρα νότια του Καΐρου; Η αλήθεια είναι ότι τα θλιμμένα πορτρέτα έχουν συνδεθεί με τον Αγγλο αρχαιολόγο σερ Ουίλιαμ Φλίντερς Πέτρι που τον Ιανουάριο του 1900, αναζητώντας την είσοδο στην πυραμίδα της Χαουάρα, στην όαση Φαγιούμ της Αιγύπτου, εντόπισε την ελληνορωμαϊκή νεκρόπολη της Αρσινόης. Οι μούμιες που ανακαλύφθηκαν στους τάφους έφεραν στη θέση του προσώπου του νεκρού την προσωπογραφία του ζωγραφισμένη πάνω σε ξύλο ή πανί.

Στον Θωθ, τον θεό της σοφίας, της γραφής και της ίασης ήταν αφιερωμένη η Ερμόπολη, στην ανατολική ακτή του Νείλου. Κάποια στιγμή μετονομάστηκε σε Χμούνου, αλλά οι Ελληνες τη βαφτίσαμε από τον θεό Ερμή που έμοιαζε με τον Θωθ. Κατά την αιγυπτιακή παράδοση, ο Θωθ ήταν ο δημιουργός μας και ο οποίος με τον ήχο της φωνής του δημιούργησε τον κόσμο.

Αρχαιολογικά μνημεία μεγάλης αξίας, σε μια περιοχή όπου οι τουρίστες δεν έχουν κάνει ακόμη απόβαση. Η «απαγορευμένη» Αίγυπτος προσφέρεται για ψαγμένη περιήγηση, αρκεί κανείς να είναι έτοιμος να ζήσει απαλλαγμένος από τις δυτικές ανέσεις.
Η ηρεμία στη λιμνοθάλασσα Μπουρουλούς, στο βορειότερο τμήμα στο Δέλτα του Νείλου, αντικατοπτρίζεται και στα πρόσωπα των κατοίκων των κοντινών περιοχών.