❱❱ Η καθημερινή μάχη των ντελιβεράδων με τον χρόνο, τις καιρικές συνθήκες και τους κινδύνους στην άσφαλτο για να παραδώσουν έγκαιρα τις παραγγελίεςΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ • Από τον Κώστα Στάμου
Είναι οι άνθρωποι που φροντίζουν να εξασφαλίσουμε το φαγητό μας, διανύοντας καθημερινά με τα μηχανάκια τους δεκάδες χιλιόμετρα κόντρα σε βροχές, χιόνια ή και αφόρητο καύσωνα, προκειμένου να παραδώσουν στην ώρα τους και ζεστές τις παραγγελίες.
Παρά τα μειωμένα μεροκάματα, την κουτσουρεμένη ασφάλιση και τα έξοδα της διανομής με τα οποία επιφορτίζονται, οι ντελιβεράδες της Αθήνας συνεχίζουν απτόητοι τις κούρσες, σε έναν κλάδο που παρέχει γρήγορα λεφτά αλλά καμία εξασφάλιση για το μέλλον.
Οι περισσότεροι φόρτωσαν την μπαγκαζιέρα στο μηχανάκι τους με την ελπίδα ότι τα πράγματα θα φτιάξουν και σύντομα θα μπορέσουν να απορροφηθούν στην ειδικότητά τους. Αλλοι δουλεύουν χρόνια στο ντελίβερι, ζώντας με την αγωνία για το μεροκάματο, δίχως να βλέπουν προοπτική από τα πενιχρά φιλοδωρήματα που καταλήγουν στην τσέπη τους.
Ολοι συμφωνούν ότι η δουλειά του διανομέα είναι μια καθημερινή μάχη με τον χρόνο, τις καιρικές συνθήκες και τους κινδύνους του δρόμου και, όπως λένε, κάθε βράδυ κάνουν τον σταυρό τους όταν επιστρέφουν στο σπίτι τους σώοι και ασφαλείς. Η «Espresso» μίλησε με διανομείς φαγητού στην Αθήνα και άκουσε τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Στο Μαρούσι, μια περιοχή με δεκάδες εστιατόρια και καφέ, συναντήσαμε τον Στέφανο.
Ασφάλιση
Εργάζεται ως ντελιβεράς τα τελευταία 10 χρόνια και ήταν η πρώτη δουλειά που έκανε όταν ήρθε από την Αλβανία. «Αν δουλέψεις πολύ και πετύχεις καλό μαγαζί που πληρώνει, θα βγάλεις μεροκάματο» εξηγεί στην «Espresso» ο 42χρονος διανομέας, ο οποίος κατάφερε με το ντελίβερι να μεγαλώσει τα δύο παιδιά του. Ο Στέφανος αισθάνεται τυχερός, καθώς το εστιατόριο στο οποίο εργάζεται του παρέχει ασφάλιση και τον πληρώνει στην ώρα του. «Εχω περάσει από μαγαζιά που δεν πλήρωναν, δεν μας δήλωναν στο ΙΚΑ και είχαμε συνεχώς προβλήματα» τονίζει και εξηγεί ότι η ταχύτητα στη διανομή και η ευγένεια προς τον πελάτη είναι τα μυστικά για ένα καλό φιλοδώρημα.
Στην ίδια περιοχή κάνει διανομές καφέ και σάντουιτς ο Χρήστος, ο οποίος οδηγήθηκε από ανάγκη στον κλάδο του ντελίβερι. «Εχω σπουδάσει τεχνικός δικτύων, αλλά αν πάω να δουλέψω σε εταιρία, δεν θα βγάζω πάνω από 400 ευρώ τον μήνα. Εδώ είναι γρήγορα και καλά λεφτά, αλλά δεν είναι κάτι που θα ήθελα να κάνω για πάντα» λέει στην «Espresso» ο 26χρονος και αποκαλύπτει ότι σε αυτήν τη δουλειά το 50% των συναδέλφων του δουλεύει είτε με «μαύρα» είτε με μερική ασφάλιση.
Εχει τρακάρει
Παράλληλα, επισημαίνει ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον διανομέα είναι ο καιρός σε συνδυασμό με την ανάγκη του πελάτη να παραλάβει γρήγορα την παραγγελία του.
Την αγωνία της ταχύτητας στη διανομή έχει και ο Μίνα, ο οποίος εργάζεται ως ντελιβεράς σε πιτσαρία στην Πεύκη. «Οταν έχεις τρεις και τέσσερις παραγγελίες πάνω σου και ο πελάτης βιάζεται, τρέχεις να φτάσεις γρήγορα και με βροχή και με χιόνι…» δηλώνει στην «Espresso» ο Πακιστανός διανομέας, ο οποίος έχει τρακάρει στο παρελθόν με το μηχανάκι του, πηγαίνοντας τις παραγγελίες. Γι’ αυτά τα ατυχήματα τόσο ο ίδιος όσο και οι συνάδελφοί του μιλούν σπάνια. Η κούρσα της επιβίωσης δεν τους επιτρέπει να σκεφτούν τους κινδύνους που κρύβουν τα χιλιόμετρα του ντελίβερι…
«Μένουν μόνο τα φιλοδωρήματα»
Μολονότι τα εστιατόρια βλέπουν τον τζίρο τους να αυξάνεται, οι ντελιβεράδες μένουν μόνο με τα φιλοδωρήματα, μια και χρεώνονται οι ίδιοι τα καύσιμα και το σέρβις των μηχανών τους. «Βενζίνη και σέρβις τα βάζουμε από την τσέπη μας. Αρα, από τα τέσσερα ευρώ την ώρα, τα οποία είναι περίπου η αμοιβή ενός ντελιβερά, μας μένουν τα μισά» επισημαίνει στην «Espresso» ο Χρήστος και διευκρινίζει ότι η αύξηση στα καύσιμα έριξε περισσότερο τις καθαρές αποδοχές τους. Για τον Μίνα, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ασφάλιση, καθώς φοβάται ότι θα μείνει χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη και επιδόματα σε περίπτωση που χάσει τη δουλειά του.
