❱❱ Την ώρα που οι πολίτες ευρωπαϊκών χωρών ενημερώνονται, στην Ελλάδα της κρίσης «πάγωσαν» πολλά προγράμματαΔημόσια υγεία είναι η επιστήμη και η τέχνη να προλαμβάνεται η νόσος, να επιμηκύνεται η ζωή, να προάγονται η φυσική υγεία και η αποδοτικότητα του ανθρώπου μέσα από την οργανωμένη προσπάθεια της κοινωνίας για την εξυγίανση του περιβάλλοντος, τον έλεγχο των λοιμωδών νόσων, την εκπαίδευση κάθε ατόμου στην ατομική υγιεινή, την οργάνωση των ιατρικών και νοσηλευτικών υπηρεσιών υγείας για την πρώιμη διάγνωση και προληπτική θεραπεία των νόσων και την ανάπτυξη μιας κοινωνικής μηχανής που να εξασφαλίζει σε κάθε άτομο ένα επίπεδο ζωής ικανό για τη διατήρηση της υγείας του».
Με αυτά τα απλά λόγια ο Αμερικανός βακτηριολόγος Charles Edward Amory Winslow, το μακρινό 1923, διατύπωσε τον ορισμό της δημόσιας υγείας, που παραμένει επίκαιρος. Η πρόληψη και η αγωγή υγείας για πολλά κράτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και τα αρμόδια υπουργεία Υγείας έχουν εδώ και δεκαετίες αναπτύξει σχέδια δράσης για τη δημόσια υγεία.
Ενημέρωση για την πρόληψη του καπνίσματος, της παχυσαρκίας, του αλκοόλ, των ναρκωτικών, όλων των κακών συνηθειών που προκαλούν σοβαρές νόσους (καρκίνοι, καρδιαγγειακά, εγκεφαλικά, σακχαρώδης διαβήτης κ.λπ.), με τεράστια κόστη τόσο σε ανθρώπινες ζωές όσο και στην οικονομία των χωρών. Τα υπουργεία Υγείας των ευρωπαϊκών κρατών οργανώνουν όλο τον χρόνο διάφορες δράσεις και φροντίζουν να παρέχουν διαρκώς πολύτιμες πληροφορίες στους πολίτες μέσα από ένα καλά οργανωμένο δίκτυο στην κοινωνία (δήμοι, κοινότητες, σχολεία, πανεπιστήμια, λέσχες, αθλητικοί όμιλοι, πολιτιστικοί σύλλογοι κ.λπ). Φυσικά, στο παιχνίδι της ενημέρωσης έχουν επιστρατεύσει και τα ΜΜΕ με συχνές ενημερωτικές καμπάνιες για τη σωστή διατροφή και άσκηση, την πρόληψη (εμβόλια, τσεκάπ), που δεν πρέπει να αμελούν οι πολίτες.
Κορωνίδα
Τι συμβαίνει, όμως, στην Ελλάδα; Η πρόληψη, η οποία σε άλλες χώρες αποτελεί την κορωνίδα των υπουργείων Υγείας, πώς αντιμετωπίζεται; Υπάρχει; Αποδίδουν οι προσπάθειες που γίνονται; Η αλήθεια είναι ότι η πρόληψη δεν είναι το δυνατό μας σημείο. Η ιδιοσυγκρασία μας είναι να τα αφήνουμε όλα τελευταία στιγμή. Δυστυχώς, αυτή είναι και η ιδιοσυγκρασία του υπουργείου Υγείας. Απόδειξη το γεγονός ότι το πρώτο εθνικό σχέδιο δράσης για τη δημόσια υγεία έγινε το 2008-2011 επί υπουργίας Δημήτρη Αβραμόπουλου.
Από τότε έγιναν πολλά εθνικά σχέδια δράσης (καρδιαγγειακά, για τον καρκίνο, τη νόσο Αλτσχάιμερ, τα ναρκωτικά, το κάπνισμα, τη σεξουαλική υγεία), ωστόσο η οικονομική κρίση φρέναρε τις φιλότιμες προσπάθειες που ακολούθησαν.
Ο χώρος της Υγείας λύγισε στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και πολλά προγράμματα πάγωσαν. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι τον χειμώνα 2014- 2015 δεν έγινε η ενημερωτική καμπάνια για το αντιγριπικό εμβόλιο, γεγονός που στοίχισε τη ζωή σε 111 ανθρώπους που νόσησαν από εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη. Εκείνη τη χρονιά καταγράφηκαν από το Κέντρο Ελέγχου Πρόληψης Νοσημάτων ( ΚΕΕΛΠΝΟ) 248 ασθενείς που χρειάστηκαν νοσηλεία στο ΕΣΥ, εκ των οποίων 233 νοσηλεύτηκαν σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Για να μην αδικούμε, όμως, τη σημερινή ηγεσία του υπουργείου Υγείας, το Τμήμα Ανάπτυξης Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας και Πρόληψης τον περασμένο Οκτώβριο έστειλε -ως όφειλε- μια εγκύκλιο προς τις διευθύνσεις της σχολικής κοινότητας με θέμα «Ανάπτυξη – υλοποίηση από το υπουργείο Υγείας δράσεων και παρεμβάσεων ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης του μαθητικού πληθυσμού, στο πλαίσιο της αγωγής υγείας σε εθνικό επίπεδο για το σχολικό έτος 2018-2019».
Αυτό σημαίνει ότι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα αφιερώσουν κάποιες διδακτικές ώρες για να μιλήσουν στα παιδιά για το τσιγάρο, τα μικρόβια, τη στοματική υγιεινή, την εθελοντική αιμοδοσία κ.λπ. Φτάνει αυτό; Φυσικά, όχι.
