Η Γαλλίδα φιλόσοφος, συγγραφέας, ακτιβίστρια και φεμινίστρια Σιμόν Ντε Μποβουάρ γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου του 1908. Ήταν σύζυγος του υπαρξιστή φιλόσοφου Ζαν-Πολ Σαρτρ και αποτέλεσε πρόσωπο κλειδί για την ανέλιξη και τον στοχαστικό χαρακτήρα του φεμινιστικού κινήματος.
Η ίδια σπούδασε στο πανεπιστήμιο École Normale Supérieure όπου και σε ηλικία 21 ετών συνάντησε τον Ζαν-Πολ Σαρτρ. Το 1981 συνέγραψε το «La Cérémonie Des Adieux» (Η Τελετή του Αποχαιρετισμού), μια οδυνηρή εξιστόρηση των τελευταίων χρόνων του Σαρτρ.
Μαζί με τον σύντροφό της Ζαν-Πολ Σαρτρ συντάχτηκε με το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, αλλά αποχώρησαν αμφότεροι έπειτα από τη σοβιετική επέμβαση στην Ουγγαρία το 1956 και μετέπειτα στράφηκαν προς τον Μαοϊσμό.
Η Μπoβουάρ θεωρήθηκε η μητέρα του (μετά το 1968) φεμινισμού, με φιλοσοφικά γραπτά που συνδέθηκαν, αν και ήταν ανεξάρτητα, με τον σαρτριανό υπαρξισμό.
«Το δεύτερο φύλο»
Το έργο της αυτό καθρεπτίζει το γεγονός ότι η ύπαρξη προηγείται της ουσίας και φυσικά ως έργο απαρτίζει την βίβλο του φεμινισμού. Βάσει των υπαρξιακών εννοιών που αναλύει η γυναίκα δεν γεννιέται, αλλά γίνεται. Η ανάλυση αυτή βασίζεται στην έννοια του Άλλου. Η κοινωνική κατασκευή της γυναίκας ως το τυπικό παράδειγμα Άλλου είναι για την Μπoβουάρ το θεμέλιο της καταπίεσης των γυναικών. Το φιλοσοφικό δοκίμιο αυτό το 1949 την έκανε πασίγνωστη στην παγκόσμια εμβέλεια, αλλά άνηκε στην λίστα των απαγορευμένων βιβλίων στο Βατικανό. (Index Librorum Prohibitorum).
Σύμφωνα με την ίδια τα βασικά δικαιώματα του ατόμου πρέπει να στηρίζονται στην ισότητα δικαιωμάτων του άνδρα και της γυναίκας. Αυτά θεμελιώνονται στην κοινή δομή της ύπαρξής τους, ανεξάρτητα από τη σεξουαλικότητά τους.
Μην παραληφθεί ότι πέθανε από πνευμονία στις 14 Απριλίου του 1986 και τάφηκε πλάι στον Σαρτρ στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς του Παρισιού.